«Όταν άνθη εδένατε στα τεφρά μαλλιά σας,και μες στην καρδιά σας αντηχούσαν σάλπιγγες,κι ήρθατε σε χώρα πιο μεγάλη τώρα— οι άνθρωποι με τα έξαλλα πρόσωπα, τα ρίγη, είχαν όλοι φύγει.Όταν άλλο επήρατε πρόσταγμα, άλλο δρόμο, σκύβοντας τον ώμο,τη βαθιάν ακούγοντας σιωπή, τους γρύλους, στην άκρη του χείλουςένα στάχυ βάζοντας με πικρία τόση — είχε πια […]
Στον Καρυωτάκη…