Το 1936 η τότε Δύση έδωσε στον Άντολφ Χίτλερ τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Όχι με βαριά καρδιά ή ως απλή συμμετοχή. Έδωσε τα πλήρη δικαιώματα οργάνωσης, με τελετή έναρξης υπό την σβάστικα και Γερμανούς αθλητές να παρελαύνουν περήφανοι ως εκπρόσωποι του Ράιχ. Ουδείς απαίτησε από τους Γερμανούς αθλητές να αγωνιστούν ως «ατομικοί, ουδέτεροι Γερμανοί», αν και την ίδια εποχή ίσχυαν ήδη οι Νόμοι της Νυρεμβέργης. Κανείς δεν απαγόρευσε τον εθνικό τους ύμνο.
Ο κόσμος κοίταξε κατάματα μιαν ανερχόμενη δύναμη, κατά πολλούς ολοκληρωτική, και της έδωσε παρ΄ όλα αυτά την πλήρη σκηνή των Ολυμπιακών Αγώνων.
Σήμερα οι ίδιοι θεσμοί της Δύσης αντιμετωπίζουν τους Ρώσους αθλητές σαν ραδιενεργό υλικό, η Σημαία τους απαγορεύεται, ο ύμνος σιωπά, το όνομα της χώρας διαγράφεται. Η Ρωσίδα γυμνάστρια Ανγκελίνα Μελνίκοβα που κέρδισε χρυσό μετάλλιο αντιμετωπίζεται σαν να φέρει στο κορμάκι της δυνάμεις εισβολής και ο ήχος του ρωσικού ύμνου σαν να είναι υπαρξιακή απειλή.

Η πραγματική ισχύς δεν τρομάζει από σύμβολα, δεν τρομάζει από μια μελωδία, δεν τρομάζει από αθλητές. Η πραγματική ισχύς φαίνεται επί του πεδίου, είτε αυτό είναι πολιτικό ή στρατιωτικό.
Όμως η στρατιωτική ισχύς της Δύσης δεν είναι πλέον μια αξιόπιστη μαχόμενη δύναμη, οι καιροί του στρατηγού Τζορτζ Πάτον έχουν περάσει ανεπιστρεπτί. Σήμερα η στρατιωτική ισχύς της Δύσης είναι ένα τελετουργικό λατρείας που εκτελούν άντρες οι οποίοι εξακολουθούν να πιστεύουν ότι η ακριβής χορογραφία μπορεί να υποκαταστήσει την ικανότητα να σκοτώνει και να αντέχει.
Η Ουκρανία αποκάλυψε αυτή την απάτη σε πραγματικό χρόνο. Δισεκατομμύρια «υπερσύγχρονων», «επαναστατικών» οπλικών συστημάτων έπαιξαν τον σύντομο ρόλο τους επί του πεδίου της μάχης και καταστράφηκαν από όπλα που η Δύση θεωρούσε ξεπερασμένα.
Οι σημερινοί στρατηγοί της Δύσης προσποιούνται ότι προετοιμάζονται για τον επόμενο πόλεμο με τον ίδιο τρόπο που οι ιερείς απαγγέλλουν αρχαία τροπάρια και λειτουργίες. Λουστράρουν δόγματα για ευγενικούς αντιπάλους που συμφώνησαν να πεθάνουν σύμφωνα με το σενάριο. Το αποτέλεσμα είναι μια στρατιωτική δύναμη για νίκες PowerPoint και εντελώς απροετοίμαστη για τον εχθρό που απλώς αρνείται να συνεργαστεί με το σενάριο.
Η Ερυθρά Θάλασσα και ο Περσικός Κόλπος πρόσθεσαν την κωμική κορύφωση του πιο ακριβού ναυτικού στην ιστορία που ξέμεινε από πυρομαχικά, αμυνόμενο ενάντια στο στρατιωτικό ισοδύναμο μπουκαλιών με πυροτεχνήματα.
Ωστόσο, τα μηχανάκια προπαγάνδας της Δύσης δεν χάνουν ποτέ τον ρυθμό τους. Η καταστροφή μιας αποθήκης κινεζικών προϊόντων, ενός μετασχηματιστή ή ενός πρατηρίου καυσίμων θεωρείται «στρατηγικό χτύπημα». Μόνο μια δύναμη που έχει αντικαταστήσει την στρατιωτική ισχύ με λογιστική ΑΕΠ θα μπορούσε να εκλάβει την κατεδάφιση πολιτικής υποδομής ως καταστροφή της βούλησης ή της ικανότητας του εχθρού.
Ο βανδαλισμός εναντίον του εχθρού εκτελείται από στρατιωτικούς απρόθυμους να ρισκάρουν, υπερβολικά καριερίστες και υπέρμετρα χρεοκοπημένους εννοιολογικά για να συγκρουστούν με έναν πραγματικά αντίπαλο.
Πόσο ανίσχυρη πρέπει να γίνει μια στρατιωτική δύναμη πριν το πρωταρχικό της προϊόν γίνει αφήγημα αντί λύσης; Τα κειμήλια μπορεί να φαίνονται εντυπωσιακά στις παρελάσεις, αλλά στο πεδίο της μάχης μοιάζουν όλο και περισσότερο με εκθεσιακά κομμάτια μουσείου.
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΛΙΝΑΡΔΗΣ