Η Κεφαλονιά είναι ένα νησί που έχει ενσωματώνει στην καθημερινότητα της πολλούς και διαφορετικούς πολιτισμούς. Αυτό είναι ιδιαίτερα φανερό και από τα ήθη και έθιμα που πολλά από αυτά τα διατηρεί αναλλοίωτα ακόμα και σήμερα… Το δωδεκαήμερο Χριστουγέννων – Θεοφανείων Οι νοικοκυρές για τα Χριστούγεννα φτιάχνουν το Χριστόψωμο, το οποίο διακοσμούν με το σχήμα του […]
Οι άνθρωποι πιστεύουν στα ξωτικά και στις νεράιδες από τα πολύ παλιά χρόνια. Τα ξωτικά είναι μυθικά πλάσματα της Σκανδιναβικής μυθολογίας, που επέζησαν στις λαϊκές παραδόσεις της βόρειας Ευρώπης, αρχικά ως γένος ελάσσονων θεών της φύσης και της γονιμότητας. Ξωτικά (elves) και ετυμολογία: Παρά τις εκτεταμένες διαφωνίες, οι λέξεις elf, álf και οι σχετικές με […]
Ο Θεόδωρος Π. Βρυζάκης ήταν ένας από τους κορυφαίους Έλληνες ζωγράφους του 19ου αιώνα και ο θεμελιωτής της «Σχολής του Μονάχου». Γεννημένος στη Θήβα το 1814, επτά χρόνια πριν από την κήρυξη της Επανάστασης του 1821, ο Θεόδωρος Βρυζάκης έζησε τα σκληρά χρόνια του απελευθερωτικού αγώνα μέχρι την ίδρυση του ελεύθερου ελληνικού κράτους. Μάλιστα ο πατέρας […]
«Δεν είναι βέβαιον ότι όλοι όσοι περιπλανώνται έχουν χαθεί.»Το τελευταίο βιβλίον του Τόλκιν, «Το Σιλμαρίλλιον» (Σιλμαρίλλιον), που εξεδόθη την δεκαετίαν του 1970, κατετρίβη κατά πολύ με το θέμα της τοκογλυφίας και της χειραγωγήσεως των μαζών. Εξεδόθη μεταθανατίως, για πρώτην φορά το 1977 από τον υιόν του, Κρίστοφερ Τόλκιν, ο οποίος και το επεμελήθη. Ουσιαστικώς, αποτελεί […]
“Δεν έχει νόημα να αφήνεις έναν ζωντανό δράκο έξω από τους υπολογισμούς σου, εφ’ όσον ζεις δίπλα του”.Δημοσιευθέν για πρώτην φορά το 1956, το έπος του «Δακτυλιδιού» του Τόλκιν αποτελείται από τρία βιβλία, την «Αδελφότητα του Δακτυλιδιού», τους «Δύο Πύργους» και την «Επιστροφήν του Βασιλέως». Παρ΄ όλον που ο αείμνηστος Γουώλτ Ντίσνεϋ (Walt Disney) εσχεδίαζεν […]
«Αυτός που δεν έχει ιδεί το σκοτάδι να πέφτει, ας μην ανυπομονεί να περπατήσει στο σκοτάδι.»Ένα δίτομον έργο του Γάλλου φιλολόγου Φελίξ Γκιράν με τίτλον «Παγκόσμιος Μυθολογία», εκδοθέν το 1968 από τις εκδόσεις Γιοβάννη, το οποίον απετέλεσε το δώρο γενεθλίων μου από τον εκ μητρός πάππο μου, υπήρξεν το μαγικόν έναυσμα των παιδικών μου χρόνων […]
Έβγα μανούλα να με ιδής να μ’ αγνατέψης.Το πώς γυρίζω την τουρκιά όλα τα βιλαέτια.Το πώς γιαλίζ’ η λόγχη μου, πως λάμπει το ντουφέκικι αυτό το καταυχένι μου στις πλάτες ανεμίζει !Κι η μάνα του, του μίλησε κι μάνα του, του λέει:Με τι ποδάρια να σταθώ, να βγω να σ’ αγναντέψω;Γέρασα η μαύρη γέρασα κι […]
Μετὰ τὸ 15ο αἰ. στὸν ἑλληνόφωνο χῶρο τῆς ὀθωμανικῆς αὐτοκρατορίας ἡ μουσικὴ ποὺ εἶχε διαμορφωθεῖ ἀπὸ τὰ ἀκριτικὰ τραγούδια καὶ τὴ μουσικὴ παράδοση τῆς ἐκκλησίας, ἦταν τὸ δημοτικὸ τραγούδι καὶ τὸ ἐκκλησιαστικὸ μέλος. Ἡ ἑλληνικὴ δημοτικὴ μουσικὴ ἀποτελεῖ λαϊκὴ ἔκφραση τῶν Ἑλλήνων καὶ θεωρεῖται συνέχεια καὶ ἐξέλιξη τῆς μουσικῆς τῆς Ἀρχαιότητας καὶ τοῦ Βυζαντίου, ὅπως […]
