(ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΘΥΣΙΕΣ ΤΩΝ ΑΖΤΕΚΩΝ – Μέρος 4) «Κρείττον οψιμαθή είναι ή αμαθή» Σωκράτης Σωφρονίσκου Αλωπεκεύς Μετά από πρόσφατον εκτενή συζήτησή μου με τον προϊστάμενον της εκδοτικής ομάδος και επόπτην του παρόντος ιστολογίου, σχετικώς με το εν γένει νόημα και το σκοπούμενον αυτής της σειράς άρθρων, τοποθετούμαι περί το ζήτημα ως εξής: Βεβαίως στην πατρίδα μας, […]
Ο Πελοποννησιακός Πόλεμος ήταν η μεγαλύτερη συμφορά που χτύπησε όλες τις πόλεις-κράτη της αρχαίας Ελλάδας. Η Αθήνα ηττήθηκε και κυριεύτηκε από τους Πελοποννήσιους, αλλά και η Σπάρτη δεν ωφελήθηκε από την νίκη της. Τόσο πολύ είχε εξαντληθεί από τον πολύχρονο πόλεμο που αναγκάστηκε να αποδεχτεί τη διαιτησία του μεγαλύτερου εχθρού των Ελλήνων, του Πέρση βασιλιά. […]
Ο Ποσειδών ήταν γιος του Κρόνου και της Ρέας και η αρχαιότερη μορφή του ονόματός του ήταν Ποτειδάων (από το «πότει δᾶς» = σύζυγε της γης ή άρχοντα των νερών). Αρχικά η λατρεία του ήταν συνδεδεμένη με την εκτροφή των αλόγων και με τους σεισμούς, αλλά η ιδιότητά του αυτή περιορίστηκε καθώς ο ελληνικός πολιτισμός […]
Πόσοι γνωρίζετε τις βρωμερές αυτές πράξεις των καλών μας φίλων; 15 Απριλίου 1850 άρση του τρίμηνου αποκλεισμού του Πειραιά απο τους “συμμάχους και προστάτες” Άγγλους. Το 1847, η ελληνική κυβέρνηση απαγόρευσε για πρώτη φορά την παραδοσιακή τελετή της «καύσης του Ιούδα», φοβούμενη μήπως προσβληθεί κάποιο μέλος της οικογένειας Ρότσιλντ, η οποία είχε εκπροσώπους στην Αθήνα. […]
Τούρκοι διαβήκαν, χαλασμός, θάνατος πέρα ως πέρα. Η Χίο, τ’όμορφο νησί, μαύρη απομένει ξέρα, με τα κρασιά, με τα δεντρά τ’ αρχοντονήσι, που βουνά και σπίτια και λαγκάδια και στο χορό τις λυγερές καμιά φορά τα βράδια καθρέφτιζε μεσ’ τα νερά. Ερμιά παντού. Μα κοίταξε κι απάνου εκεί στο βράχο, στου κάστρου τα χαλάσματα κάποιο […]
(ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΘΥΣΙΕΣ ΤΩΝ ΑΖΤΕΚΩΝ – Μέρος 3) Η ιδέα της θεϊκής προσωποποιήσεως θεοτήτων στα θυσιαστικά θύματα καθίστατο πλέον ακραία στην περίπτωση του ευμόρφου νέου που επελέγετο ετησίως για να εκπροσωπεί τον Τεζκατλιπόκα, τον μέγιστον μάγον και υπέρτατον θεόν του Πανθέου των Αζτέκων. Επί εν έτος ο νεαρός άνδρας ετιμάτο ως ενσάρκωση της θεότητος, περιπατών με […]
Η Καθαρά Δευτέρα είναι κινητή εορτή, η οποία εξαρτάται από την ημερομηνία της Αναστάσεως. Συγκεκριμένα πέφτει κάθε χρόνο στο ξεκίνημα της 7ης εβδομάδας, δηλαδή 48 μέρες πριν την Λαμπρή και προφανώς πάντοτε ημέρα Δευτέρα. Την ημέρα αυτή ξεκινάει η Σαρακοστή ενώ ταυτόχρονα σημαίνει το τέλος των Αποκριών. Είναι ημέρα νηστείας, αλλά και κατ’ έθιμον ημέρα αργίας. Η νηστεία διαρκεί 40 μέρες, […]
Μέρος 2 Σε όλους τους μείζονες προκολομβιανούς μεσοαμερικανικούς και νοτιοαμερικανικούς πολιτισμούς (Αζτέκους, Μάγιας, Ίνκας), ήταν συνήθης λατρευτική θρησκευτική πρακτική η προσφορά αίματος στου θεούς, μέσω αυτοτραυματισμών (νύξεις και τομές του ανθρωπίνου σώματος από τους ιδίους τους λατρευτές) και σφαγής ζώων. Ωστόσον, η θυσία αυτοτραυματισμού και η θυσία ζώων δεν απετέλουν επαρκώς υψηλήν τιμήν προς τους […]
