Για τι τον περασες τον ανθρωπο βρε φιλεγια τιποτα σπουδαιο φοβερο ?ενα σκουληκι ειν΄ωρες ωρεςπου σερνεται στη γη σιχαμερο Ντυνει την γυμνια της ψυχης τουμε πλουτο κι΄ολα τα υλικαμε περηφανια,κακια,μισοςκαι ψευτικα ιδανικα Για οσους πανε να ξεφυγουνυπαρχουν βλεπεις και αυτοιτην πιο σκληρη του τιμωριακαθεται χρονια να σκεφτει ΟΜΩΣ ΓΙΑ ΣΤΑΣΟΥ !!!Μεσα στο αθλιο κοπαδιμεσα σ΄αυτο […]
Νικηφόρος Βυζαντινός: Η Ράτσα…