Όσο η Δύση, αγωνίζεται να μην πνιγεί, στα θαλασσοδαρμένα κύματα της εμμονικής πολιτικής των «καλύτερων συμμάχων» ΗΠΑ – Ισραήλ, η Κίνα εργάζεται μεθοδικά και εύστοχα. Τελευταίες πληροφορίες καταγράφουν πως, η Κίνα κατατάσσεται πρώτη σε αποθέματα 14 ορυκτών και σε παραγωγή άλλων 17, για το 2025!
Η Κίνα λοιπόν, επενδύει τον πλούτο της σε υποδομές και ανάπτυξη κι όχι υποδαύλιση ατέρμονων πολέμων και κατετάγη πρώτη παγκοσμίως σε αποθέματα 14 τύπων ορυκτών και σε παραγωγή 17 ορυκτών το περασμένο έτος. Μια πρωτιά, που συνδυαζόμενη με την γενικότερη ανάπτυξη της Κινεζικής οικονομίας και του εμπορικού της αποτυπώματος, είναι ιδιαίτερα σημαντική για τους Κινέζους και άκρως ανησυχητική για τον δυτικό κόσμο, υπό το πρίσμα της συρρίκνωσης παραγωγής και εξάρτησης από ξένες χώρες.
Μέχρι το τέλος της περιόδου του 14ου Πενταετούς Σχεδίου, τα αποθέματα ορυκτών πόρων της Κίνας είχαν αυξηθεί σημαντικά, με 14 ορυκτά να κατατάσσονται πρώτα στον κόσμο. Αυτά περιλαμβάνουν:
- σπάνιες γαίες,
- βολφράμιο,
- κασσίτερο,
- μολυβδαίνιο,
- αντιμόνιο,
- γάλλιο,
- γερμάνιο,
- ίνδιο,
- φθορίτη
- και γραφίτη.
Η κλίμακα της ορυκτής παραγωγής και της μεταλλουργικής επεξεργασίας της Κίνας ήταν επίσης πρώτη παγκοσμίως, με τη θέση της στην αλυσίδα εφοδιασμού να συνεχίζει να ενισχύεται.
Στην ορυκτή παραγωγή, η Κίνα κατετάγη πρώτη σε παραγωγή 17 τύπων ορυκτών, συμπεριλαμβανομένων
- του άνθρακα,
- του βαναδίου,
- του τιτανίου,
- του ψευδαργύρου,
- σπάνιων γαιών,
- βολφραμίου,
- κασσίτερου,
- μολυβδαινίου,
- αντιμονίου,
- γαλλίου,
- ινδίου,
- χρυσού,
- τελλουρίου,
- φωσφόρου,
- φθορίτη
- και γραφίτη.
Μεταξύ αυτών, η παραγωγή 11 ορυκτών – όπως σπάνιων γαιών, βολφραμίου, αντιμονίου, γαλλίου, ινδίου και τελλουρίου – αντιπροσώπευε περισσότερο από το ήμισυ του παγκόσμιου συνόλου.
Επιπλέον, η Κίνα ηγούνταν παγκοσμίως σε παραγωγή περισσότερων από 30 μεταλλουργικών προϊόντων, με 17 τύπους να αντιστοιχούν στο ήμισυ περίπου της παγκόσμιας παραγωγής, συμπεριλαμβανομένων του μαγγανίου, των σπάνιων γαιών, του αλουμινίου, του χάλυβα και του χαλκού.
Όλα αυτά, αποδεικνύουν ότι, υπάρχει δυνατότητα ανάπτυξης των οικονομιών, όταν οι ιθύνοντες, εργάζονται με γνώμονα τα εθνικά συμφέροντα και δεν σπαταλούν την εξουσία τους να υποστηρίζουν την κυριαρχία του Ισραήλ (?!) ή στην υποστήριξη της έκπτωτης αυτοκρατορίας των ΗΠΑ, που αυτό-ανατρέπεται εδώ και δεκαετίες λόγω ηθικής κατάπτωσης της ελίτ και της κοινωνίας και εμμονικής προσήλωσης να παρουσιάζεται η «ικανότερη χώρα σε βομβαρδισμούς».
Η Ευρώπη, μετράει πλέον 81 χρόνια μετά την λήξη του Β’ ΠΠ και είναι καιρός, ακόμη και στην ηλικία των 81 ετών, να ενηλικιωθεί και να ξεφύγει από την αποπνικτική αγκαλιά των ΗΠΑ. Η Ευρώπη πρέπει να απελευθερωθεί από τις Αμερικανικές βάσεις, να διαλύσει την συμμορία του ΝΑΤΟ και να αναμορφώσει την απολύτως αποτυχημένη γραφειοκρατική Ε.Ε. σε μιαν Ευρωπαϊκή Ενωση των Εθνών κι όχι των τραπεζικών γκισέ.
Αυτή η τακτική απέτυχε. Τελμάτωσε τα κράτη μέλη σε μιαν ανάπηρη και προβληματική οικονομία, καταβαράθρωσε την Ευρωπαϊκή εξωτερική πολιτική και εξαθλιώνει σταθερά τους Ευρωπαϊκούς λαούς, υποτάσσοντάς τους σε κομμουνιστικού τύπου αυταρχικότητα και φιλελεύθερες οικονομικές λύσεις μαθητευόμενων μάγων, που ποτέ δεν λειτούργησαν ευεργετικά για το σύνολο των κοινωνιών.
Το παράδειγμα της Κίνας είναι ξεκάθαρο. Η εργασία των πολιτών στην συνισταμένη υπέρ του κοινωνικού συνόλου, η ουσιαστική παρέμβαση του κράτους εναντίον των ληστρικών ολιγαρχικών συμφερόντων και η υποστήριξη της παιδείας και της εφευρετικότητας, αποφέρει πρόοδο. Σήμερα η Κίνα έχει τον μεγαλύτερο αριθμό πλουσίων και την μεγαλύτερη μεσαία τάξη στον πλανήτη. Δεν κυνηγά τον πλούτο ή τον πλουτισμό αλλά και δεν επιτρέπει την μετάλλαξή του σε εχθρό της κοινωνίας.
Η Κίνα ξανά, δείχνει αυτά που η Ευρώπη ξέχασε.
