Θεούλη μου, τι σου ‘λθε να μ’ αγιάσεις;νομίζεις πως θα μ’ έμελε καθόλουαν ήθελες κι εμένα να κολάσειςκαι μ’ έστελνες παρέα του διαβόλου;Μ’ αρέσει ο Παράδεισος, αλήθεια,χωρίς δουλειά σκοτώνω τον καιρό,βλέπω αγίους γύρω μου σωρό,διαβάζω συναξάρια, παραμύθια,κι ακούω και τραγούδια θεϊκά,μα, έλα που δεν έχετε συνήθεια,να λέτε κι ένα δυο πολιτικά; Συ κυβερνάς για πάντα […]
” Γιὰ μᾶς τοὺς Ἕλληνες ὑπάρχει ζωντανὴ καὶ ἡ ἄλλη πλευρά: Ἡ Βυζαντινὴ παράδοση. Ἐκείνη ἀκριβῶς ποὺ ὀνειδίζεται, λοιδορεῖται ἀπὸ τοὺς «νέους» σὰν τὸν Σαβέττα ἢ τὸν Τζιόττο. Στὴν βυζαντινὴ ζωγραφικὴ δὲν θὰ συναντήσουμε τὰ νατουραλιστικὰ στοιχεῖα ποὺ παρατηρήσαμε στὴν Ἰταλικὴ Πρῶτο-Ἀναγέννηση καὶ ἀκόμη λιγότερο τὶς αἰσθησιακὲς προεκτάσεις της.Ἀκόμη καὶ ἡ ἀφηγηματικότης εἶναι περιορισμένη στὸ […]
…. Η ΤΟΚΟΓΛΥΦΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΑΚΟ.ΝΕΣΕΧ ΤΟ ΕΡΠΕΤΟ. ΝΕΣΕΧ ΠΟΥ Τ΄ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΓΝΩΣΤΟ.Ο ΣΥΛΗΤΗΣ ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΦΥΛΗ ΚΙ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΦΥΛΗ . ΕΔΩ ΕΙΝΑΙ Η ΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΚΑΚΟΥ,Η ΦΛΕΓΟΜΕΝΗ ΚΟΛΑΣΗ ΔΙΧΩΣ ΕΠΙΕΙΚΙΑ. ΤΟ ΣΑΡΑΚΙ ΠΟΥ ΔΙΑΦΘΕΙΡΕΙ ΟΛΑ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ,Ο ΣΚΩΛΗΚΑΣ ΦΑΦΝΙΡ, Η ΣΥΦΙΛΗ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ, ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΒΑΣΙΛΕΙΩΝΤΟ ΚΟΝΔΥΛΩΜΑ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΥ ΚΑΛΟΥ Ο ΦΛΥΚΤΑΙΝΟΓΟΝΟΣ […]
«-Τι περιμένουμε στην αγορά συναθροισμένοι;Είναι οι βάρβαροι να φθάσουν σήμερα. -Γιατί μέσα στην Σύγκλητο μιά τέτοια απραξία;Τι κάθοντ’ οι Συγκλητικοί και δεν νομοθετούνε; -Γιατί οι βάρβαροι θα φθάσουν σήμερα.Τι νόμους πια θα κάμουν οι Συγκλητικοί;Οι βάρβαροι σαν έλθουν θα νομοθετήσουν. -Γιατί ο αυτοκράτωρ μας τόσο πρωί σηκώθη,και κάθεται στης πόλεως την πιο μεγάλη πύληστον θρόνο […]
«Ναί !Η απόλαυσή μου θέλει να ευχαριστήσει.Κάθε απόλαυση θέλει να ευχαριστήσει.Θέλετε να κόψετε τα ρόδα μου; Πρέπει να σκύψετε και να χώσετε τις μύτες σαςμέσα στα βράχια και τους βάτουςκαι να μην φοβάστε τις πληγές. Γιατί η απόλαυσή μου αγαπάει τ’ αστεία.γιατί η απόλαυσή μου αγαπάει τις πονηριές!Θέλετε να κόψετε τα ρόδα μου;»
«Πατρίδαείσαι γεννημένη από χωριάτεςαπό φαρδιές σκληρές κοιλιές γυναικώναπό τις ροζιασμένες φούχτες των σκαφτιάδων. Είσαι γεννημένη μες από φωτιές, από κραυγές κ’ αίματααπ’ αυτούς που πέσανε για σένα, χιλιάδες και χιλιάδεςκαι χάθηκαν για πάντα κάτω απ’ το χώμα σου. Όταν ο περαστικός ξυλοκόπος κάθεται σε μια πέτραστην άκρη του δρόμου, την ώρα που βραδιάζειδεν είναι μονάχος. […]
Ὢ Ἑορτὴ τῶν Ἑορτῶν… Ὢ εὐτυχὴς ἡμέρα!Ὤ! τώρα πρέπει ὁ καθεὶς τοῦ Ἄστεως πολίτηςνὰ βάλει στὸ μπαλκόνι τοῦ μιὰ κόκκινη παντιέρα μὲ μιὰ χρυσὴν ἐπιγραφὴ «Ζωρζὴς Δρομοκαΐτης».Ναί! τώρα πρέπει στολισμὸς μὲ δάφνες καὶ μυρσίνες,ναί! τώρα πρέπουν κανονιές, φανάρια καὶ ρετσίνες. Φρενοκομεῖο κτίζεται καὶ στὴ σοφὴν Ἑλλάδα!ἄ! ὁ Θεὸς ἐφώτισε τὸν Χιώτη τὸν Ζωρζὴκαὶ τώρα μέσα […]
«Καθαρότατον ήλιο επρομηνούσετης αυγής το δροσάτο ύστερο αστέρι,σύγνεφο, καταχνιά, δεν απερνούσετ’ ουρανού σε κανένα από τα μέρηκαι από κει κινημένο αργοφυσούσετόσο γλυκό στο πρόσωπο τ’ αέρι,που λες και λέει μες στης καρδιάς τα φύλλα:Γλυκιά η ζωή και ο θάνατος μαυρίλα. Χριστός ανέστη! Νέοι, γέροι και κόρες,όλοι, μικροί – μεγάλοι, ετοιμαστείτεμέσα στες εκκλησίες τες δαφνοφόρεςμε το […]
