«Ναί !Η απόλαυσή μου θέλει να ευχαριστήσει.Κάθε απόλαυση θέλει να ευχαριστήσει.Θέλετε να κόψετε τα ρόδα μου; Πρέπει να σκύψετε και να χώσετε τις μύτες σαςμέσα στα βράχια και τους βάτουςκαι να μην φοβάστε τις πληγές. Γιατί η απόλαυσή μου αγαπάει τ’ αστεία.γιατί η απόλαυσή μου αγαπάει τις πονηριές!Θέλετε να κόψετε τα ρόδα μου;»
«Πατρίδαείσαι γεννημένη από χωριάτεςαπό φαρδιές σκληρές κοιλιές γυναικώναπό τις ροζιασμένες φούχτες των σκαφτιάδων. Είσαι γεννημένη μες από φωτιές, από κραυγές κ’ αίματααπ’ αυτούς που πέσανε για σένα, χιλιάδες και χιλιάδεςκαι χάθηκαν για πάντα κάτω απ’ το χώμα σου. Όταν ο περαστικός ξυλοκόπος κάθεται σε μια πέτραστην άκρη του δρόμου, την ώρα που βραδιάζειδεν είναι μονάχος. […]
Ὢ Ἑορτὴ τῶν Ἑορτῶν… Ὢ εὐτυχὴς ἡμέρα!Ὤ! τώρα πρέπει ὁ καθεὶς τοῦ Ἄστεως πολίτηςνὰ βάλει στὸ μπαλκόνι τοῦ μιὰ κόκκινη παντιέρα μὲ μιὰ χρυσὴν ἐπιγραφὴ «Ζωρζὴς Δρομοκαΐτης».Ναί! τώρα πρέπει στολισμὸς μὲ δάφνες καὶ μυρσίνες,ναί! τώρα πρέπουν κανονιές, φανάρια καὶ ρετσίνες. Φρενοκομεῖο κτίζεται καὶ στὴ σοφὴν Ἑλλάδα!ἄ! ὁ Θεὸς ἐφώτισε τὸν Χιώτη τὸν Ζωρζὴκαὶ τώρα μέσα […]
«Καθαρότατον ήλιο επρομηνούσετης αυγής το δροσάτο ύστερο αστέρι,σύγνεφο, καταχνιά, δεν απερνούσετ’ ουρανού σε κανένα από τα μέρηκαι από κει κινημένο αργοφυσούσετόσο γλυκό στο πρόσωπο τ’ αέρι,που λες και λέει μες στης καρδιάς τα φύλλα:Γλυκιά η ζωή και ο θάνατος μαυρίλα. Χριστός ανέστη! Νέοι, γέροι και κόρες,όλοι, μικροί – μεγάλοι, ετοιμαστείτεμέσα στες εκκλησίες τες δαφνοφόρεςμε το […]
Κάψαμε την Τροία με τον πυρσό της Αγάπης!Πάνω στα τείχη χόρεψαν οι φλόγες της Ελένης.Φώτισαν τριανταφυλλιά τα νερά στο καραβοστάσι,έλαμψε κόκκινα ο χαλκός στις περικεφαλαίες! Τώρα τα πλοία θαλασσοδέρνουνται ξυλάρμεναανάμεσ’ από τρόμους και λαχτάρες.Με θείαν οργή του πόντου ο Κύριος μας παιδεύεικ’ η θάλασσα μ’ όλα τα θεριακά της. Γυρίζει ο κύκλος των καιρών.Οι Ανέμοι […]
«Τοῦ Διογένη πιάσετε ἀμέσως τὸ φανάρι,κι᾿ ἐλᾶτε νὰ γυρέψουμε κανέναν ἀρχηγό·ἀλλὰ καθένας μας, θαρρῶ, εἶν᾿ ἄξιος νὰ πάρῃτὴν ἀρχηγίαν κόμματος, ἀκόμη δὰ κι᾿ ἐγώ.Γιὰ τὰ πρωτεῖα ξεψυχᾷ κάθε Ρῳμιὸς λεβέντης,μόνον αὐτὸς πρωθυπουργός, μόνον αὐτὸς ἀφέντης. Τί ἀρχηγῶν κατακλυσμός! … κι᾿ οἱ ἕλληνες ἐκεῖνοι,ποὺ τὸν καφφέ των βερεσὲ εἰς τὰ Χαυτεῖα πίνουν,ἂν ἀρχηγίαν ἔξαφνα κανένας τοὺς […]
«Στὴν κουφάλα σου ἐφώλιασε μελίσσι,γέρικη ἐλιά, ποὺ γέρνεις μὲ τὴ λίγηπρασινάδα ποὺ ἀκόμα σὲ τυλίγεισὰ νἄθελε νὰ σὲ νεκροστολίσει. Καὶ τὸ κάθε πουλάκι στὸ μεθύσιτῆς ἀγάπης πιπίζοντας ἀνοίγειστὸ κλαρί σου ἐρωτάρικο κυνήγι,στὸ κλαρί σου ποὺ δὲ θὰ ξανανθίσει. Ὢ πόσο στὴ θανὴ θὰ σὲ γλυκάνουν,μὲ τὴ μαγευτικὴ βοὴ ποὺ κάνουν,ὁλοζώντανης νιότης ὀμορφάδες ποὺ σὰ θύμησες […]
Ατσάλινος και σοβαρός απάνω στ’ άλογό τουτο αχαμνό, του Θερβαντές ο ήρωας περνάει· και πίσω του, στο στωϊκό γαϊδούρι του καβάλα,ο ιπποκόμος του ο χοντρός αγάλια ακολουθάει. Αιώνες που ξεκίνησε κι αιώνες που διαβαίνειμε σφραγισμένα επίσημα, ερμητικά τα χείλιακαι με τα μάτια εκστατικά, το χέρι στο κοντάρι,πηγαίνοντας στα γαλανά της Χίμαιρας βασίλεια… Στο πέρασμά του […]
