Η παγκοσμιοποίηση δεν ματαιώθηκε, προσωρινά αναβλήθηκε. Ο «αρχέκακος όφις» που από καταβολής κόσμου διασπείρει τα δηλητηριώδη Παιδιά του σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης, ο «κακός σπορέας» που ποτέ κανέναν καλό σπόρο δεν έσπειρε στον κόσμο παρά μόνο γεμίζει με παράσιτα τα χωράφια των άλλων, ο «σκοταδόψυχος καπετάνιος» που κατάφερε με ύπουλο ρεσάλτο ν’ αρπάξει το δοιάκι του καραβιού από τ’ άξια χέρια του νόμιμου καπετάνιου πετώντας τον σιδηροδέσμιο στα αμπάρια του πλοίου και μετατρέποντας το πλεούμενο σε γαλέρα σκλάβων[1], έπεσε σε «ύφαλο» και προσωρινά ανέκρουσε πρύμνα. Όχι, δεν άλλαξε προορισμό, ψάχνει μόνο απάγκιο για να μπαλώσει τις ζημιές και να συνεχίσει να πιλοτάρει το πλοίο, όχι όπως ο της του παντός Διοικήσεως τρόπος (Ηράκλειτος), ορίζει, αλλά προς τα φρικαλέα και βορβορώδη νερά της Στύγας.

Ας μην ξεγελιέται κανένας λοιπόν ούτε με την ξαφνική ανακάλυψη ότι τα φύλα δεν είναι 150+ αλλά μόνο δυο, ούτε με την αλλαγή πλεύσης από τα γνωστά δυσώδη τηλεοπτικά κανάλια που άρχισαν να προβάλουν μέχρι και βίους αγίων, προπαγανδίζοντας λιγότερο ηχηρά την woke ατζέντα, που όμως συνεχίζουν να την προπαγανδίζουν, ούτε με την άνοδο πολιτικών κομμάτων εθνικιστικής ρητορικής, υποταγμένων στο σιωνισμό, τύπου Βίκτωρος Όρμπαν[2].

Όλα γίνονται για να κερδηθεί χρόνος τόσο για λογαριασμό του «καλού αστυνόμου» (ΗΠΑ), όσο και του «κακού αστυνόμου» (ΕΕ) για κατάλληλη πολεμική προπαρασκευή. Συμπεριλαμβανομένης της κατά δικής τους εντολής και μεθόδευσης, άνοδο, υγιών (δλδ εθνικιστικών) στοιχείων των δυτικών κοινωνιών, στα οποία σχεδιάζουν να αναθέσουν τον μεγάλο πόλεμο για λογαριασμό τους. Και είναι μάλιστα διατεθειμένοι να συνεχίσουν αυτόν τον πόλεμο μέχρι την τελική νίκη θυσιάζοντας μέχρι και τον τελευταίο εθνικιστή. Καθότι οι «αφυπνισμένοι δημοκράτες»  της woke αντζέντας, των κοινωνιών που έχτισαν ο καλός και ο κακός αστυνόμος που όμως ανήκουν στο ίδιο αστυνομικό τμήμα και υλοποιούν κομμάτια του ίδιου επιχειρησιακού σχεδίου, όπως ήταν αναμενόμενο δεν θα μπορέσουν.

Θα προτιμήσουν να κρατήσουν μια στάση ανάλογη με εκείνη της ελληνικής κυβέρνησης, όταν οι Γερμανοί εισέβαλαν στην Ελλάδα το ’41. Τότε δηλαδή που πέταξαν προς Κάιρο για ουϊσκάρες και belly dance, δίνοντας ταυτόχρονα εντολή προς τους Έλληνες μαχητές να πέσουν μέχρις ενός. Για να ακολουθήσει η Κατοχή και ο χρηματισμός με εγγλέζικες λίρες της αριστερής τρομοκρατίας. Κάτι ανάλογο δηλαδή με αυτό που γίνεται και με τη σημερινή αριστερά, τις ΜΚΟ και γενικά με όλους τους ελληνόφωνους σφουγγοκωλάριους που συγκροτούν το πολιτικό σύστημα. Δηλαδή το απόλυτα ανθελληνικό κράτος και παρακράτος. Αυτό που οι δυτικοί κατακτητές – καταστροφείς του Ελληνισμού έχουν επιβάλλει στην υπόδουλη σήμερα Ελλάδα.  

Θέλουν δηλαδή και τη νίκη εναντίον της Ρωσίας και της Κίνας από τους εθνικιστές, και οι ανθρώπινες απώλειες να περιοριστούν αποκλειστικά στο χώρο των πολιτικών αντιπάλων του συστήματός τους. Εννοείται ότι μετά την κατάκτηση αυτής της νίκης, οι εθνικιστές θα «ξαναγίνουν φασίστες» και θα ξαναμπούν στο κοινωνικό περιθώριο και στις φυλακές (παλιά μου τέχνη κόσκινο).

Αλλά ο μεγάλος πόλεμος που θα γίνει οπωσδήποτε (και κανένας να μην αμφιβάλλει γι’ αυτό), θα είναι κάτι πολύ διαφορετικό από αυτό που έχουν στο μυαλό τους ο καλός και ο κακός αστυνόμος. Η ήττα του δυτικού κόσμου θα είναι ΣΥΝΤΡΙΠΤΙΚΗ !!!! Και θα δρομολογήσει μια νέα εποχή για την ανθρωπότητα που καμία σχέση δεν θα έχει με τον κόσμο που σχεδιάζουν τα Παιδιά του Εωσφόρου. 

Αυτό θα πρέπει να κρατήσουμε καλά στο μυαλό μας για να μπορούμε να ερμηνεύουμε τόσο αυτά που θα γίνουν μέχρι τότε, όσο και για να αποφασίζουμε περί της σωστής και μη σωστής πλευράς της ιστορίας βαδίζοντας στο δρόμο προς τον όλεθρο που μας ωθούν.

Στο δρόμο αυτό η δαιμονοποίηση των αντιπάλων του αγγλοσαξωνικού κόσμου θα εντείνεται κάθε μέρα όλο και περισσότερο για να δικαιολογηθούν οι θυσίες που πρέπει να κάνουν τα υποταγμένα κράτη στην επερχόμενη σύγκρουση.

Η χειραγώγηση των πολιτών (βλέπε κάρτα του πολίτη – προσωπικός αριθμός που ψευδεπίγραφα παρουσιάζεται σαν ένας νέος τύπος ταυτότητας), έναν κύριο σκοπό εξυπηρετεί: την εξάλειψη κάθε δυνατότητας απείθειας ή ενεργού εναντίωσης των πολιτών στις προσταγές και στη θέληση των Παιδιών του Εωσφόρου. Είτε αυτές αφορούν στους άμεσους πολεμικούς εξοπλισμούς, είτε στον κατάλληλο μετασχηματισμό – πολεμική προπαρασκευή των δυτικών κοινωνιών («τη γαλέρα των σκλάβων») και τον έλεγχο των αντιδράσεών τους στη λογοκρισία, την προπαγάνδα κλπ.

Η Ελλάδα ήδη υποχρεώνεται σε αιματηρούς εξοπλισμούς με πρόσχημα την τουρκική απειλή, αλλά τη δεδομένη στιγμή τα όπλα αυτά θα χρησιμοποιηθούν όχι για πόλεμο με την τουρκία αλλά για υποστήριξη της τουρκίας στη σύγκρουση Δύσης – Ρωσίας. Εκεί αποσκοπεί και ο μετασχηματισμός των ελληνικών ΕΔ σε μικρότερο μεν μέγεθος αλλά με πιο ευέλικτους και επαγγελματικούς στρατιωτικούς σχηματισμούς με ικανότητες για μακρινά πλήγματα  και επιχειρήσεις πέραν των συνόρων της χώρας. Πάντοτε όμως σαν εξάρτημα της δυτικής πολεμικής μηχανής και καθόλου για λόγους εθνικού συμφέροντος! Τίποτε από αυτά τα συστήματα δεν θα λειτουργήσει αν επιχειρήσουμε να τα χρησιμοποιήσουμε εναντίον της τουρκίας χωρίς την έγκριση των Παιδιών του Εωσφόρου. Μια έγκριση που η ιστορική γνώση και εμπειρία βεβαιώνει πέραν πάσης αμφιβολίας ότι ποτέ δεν θα δοθεί από του δυτικούς.

Και για να μην έχει κανένας αμφιβολία σχετικά με τη σωστή πλευρά της ιστορίας όσον αφορά την Ελλάδα και τους Έλληνες, θα πρέπει να έχουμε στο μυαλό μας ότι:

Στην περίπτωση που ο δυτικός κόσμος κατάφερνε να νικήσει στην επερχόμενη αναμέτρηση, πράγμα όχι απλώς απίθανο αλλά όπως είπαμε απολύτως αδύνατο να συμβεί,  γιατί ό,τι μαζεύει η τύχη, η τύχη το σκορπά και τώρα έφτασε η ώρα για τους δυτικούς εταίρους μας, η Ελλάδα θα εισέπραττε αυτή τη φορά σε υπερθετικό βαθμό ό,τι εισέπραξε και όλες τις προηγούμενες φορές που συμπαρατάχθηκε με τη Δύση.

Δηλαδή ακρωτηριασμό και εδαφική συρρίκνωση τόσο υπέρ της τουρκίας (μετατροπή της δηλαδή σε τουρκικό σατζάκιο), όσο και όλων ανεξαιρέτως των γειτόνων μας περιμετρικά της χώρας. Σίγουρα ένα νέο εμφύλιο, πογκρόμ των ελληνικών πληθυσμών που κατοικούν στα γειτονικά κράτη, ενίσχυση του προγράμματος αντικατάστασης του ελληνικού πληθυσμού με αθρόα μεταφορά παράτυπων μεταναστών και άλλα πολλά. Μέχρι παντελούς και ολοκληρωτικής εξαφάνισης του Ελληνισμού από προσώπου γης.

Αλλά όσο προχωρούν τα σχέδια των «φίλων μας των δυτικών» και κάθε μέρα οι προθέσεις τους αποκαλύπτονται όλο και περισσότερο, ο αντίκτυπος και η δυσφορία που προκαλούν οι κινήσεις τους στους Έλληνες συνεχώς διογκώνονται. Η θερμοκρασία ανεβαίνει. Το σημείο βρασμού και εκπωμάτισης πλησιάζει[3] κι ας δώσουν όσους «προσωπικούς αριθμούς» θέλουν οι σφουγγοκωλάριοι. Η συγκέντρωση για τα Τέμπη υπήρξε μόνο ένα μικρό δείγμα της γενικευμένης αντίδρασης (επί όλων των θεμάτων), που πρόκειται να ακολουθήσει. Και όλα αυτά πλέον μπορεί κάποιος να τα «μυρίσει και στον αέρα», να τα ακούσει ακόμη και στο καφενείο.

Δεν είναι πολύς καιρός τώρα που ένας ταξιδιώτης περιδιαβαίνοντας μεσάνυχτα κάποια χωριά της Σπάρτης, μπήκε τυχαία σ’ ένα καφενείο αναζητώντας καφέ και νερό καθώς η κούραση και η νύστα είχαν αρχίσει να δυσκολεύουν το ταξίδι του.  Έξω η πολιτεία έσβηνε, άδειαζαν οι δρόμοι από βήματα, τα φώτα χάνονταν ένα – ένα στο άπειρο της νύχτας που την κύκλωνε. Δεν υπήρχαν πια θόρυβοι, ακουγόταν μονάχα μια μονότονη και χαμηλόφωνη πενιά, από το μαγνητόφωνο του καφενείου.

Πέντε – έξι άνθρωποι που βρίσκονταν εκείνη τη στιγμή μέσα κουβεντιάζοντας χαμηλόφωνα για μια στιγμή γύρισαν το κεφάλι τους γνέφοντας καταφατικά στο χαιρετισμό του ξένου, ακολούθησε μικρή παύση και η κουβέντα συνεχίστηκε:

 «Υπάρχουν πολλές περιπτώσεις που ένα κράτος υποτάχθηκε για να μην καταστραφεί, όπως υπάρχουν και πολλές άλλες που κράτη καταστράφηκαν για να μην υποταχθούν, αλλά κράτος που και να υποτάχθηκε στη Δύση και να καταστράφηκε από αυτή, είναι μόνο η Ελλάδα», ακούστηκε να λέει  ένας που από το παρουσιαστικό του φαινόταν πιο «μορφωμένος».

«Δε χορταίνουν μητρώα και ηλεκτρονικό φακέλωμα οι καριόληδες, εγώ λέω να μην κάνει κανένας τίποτα, τί θα μας κάνουν αν είμαστε το 90%», λέει κάποιος άλλος. Και συνεχίζει:

«Μητρώα για καθαρισμό οικοπέδων, μητρώα για τις ελιές, μητρώα για τα σπίτια, να δεις που θα βάλλουν και μητρώα για το πόσες αναπνοές παίρνουμε»

«Μα σου έχουν βάλλει φόρο για τις αναπνοές δεν το κατάλαβες; Η πράσινη ανάπτυξη και τα πράσινα άλογα, τι νομίζεις ότι είναι; Αυτά όλα είναι για να σε υποχρεώσουν να κάνεις ενεργειακή αναβάθμιση στο σπίτι, για να αλλάξεις το παλιό αυτοκίνητο για να βάλλουν φωτοβολταϊκά και ανεμογεννήτριες κλπ για να έχεις υποτίθεται καθαρό αέρα και περιβάλλον. Στην πραγματικότητα όλα αυτά είναι φούμαρα που βασίζονται σε πληρωμένες δήθεν επιστημονικές μελέτες που έχουν κάνει σε δικά τους πανεπιστήμια για να πουλάνε και να ’κονομάνε. Δουλίτσες του καπιταλισμού με τις κυβερνήσεις μαριονέτες και τα κωλόπαιδά τους τους ολιγάρχες που είναι οι υποτιθέμενες ελληνικές εταιρείες που παίρνουν τις δουλειές και βγάζουν τα χρήματα από τα κέρδη στο εξωτερικό.»

«Άστο φίλε απ’ όπου να το πιάσεις βρωμάει. Τρομοκρατούν τους πολίτες καθημερινά και σε όλα τα θέματα για να τους έχουν φοβισμένους και να τους κάνουν ό,τι θέλουν. Αν τους ενδιέφερε, έστω και ελάχιστα για το κοινό καλό, πενήντα χρόνια τώρα θα είχαν φτιάξει μια γέφυρα στο ποτάμι (στον Ευρώτα της Σκάλας Λακωνίας) και δεν θα είχαμε ακόμη σήμερα τη στρατιωτική γέφυρα τύπου «μπέλεϊ» που έβαλε η Χούντα»

«Τον είδατε στην τηλεόραση πως προσκύνησε τον τούρκο;» ρώτησε κάποιος άλλος χωμένος σε μια σκοτεινή γωνία με τα μάτια του να πετάνε σπίθες.

«Μόνο αν γίνει όλη η μικρά Ασία μια απέραντη “Τριπολιτσά”», ψιθυρίζει ένας τρίτος (μάλλον μεθυσμένος) σγουρομάλλης, με άσπρες μπούκλες και αρειμάνιο μουστάκι.

 Για να συνεχίσει:

«Καλά το είπε ο Γέρος, μη μείνει τούρκος στο Μοριά μηδέ στον κόσμον όλο. Ήξερε αυτός».

Ακολουθεί μικρή παύση και συνεχίζει:

«Τρεις γενοκτονίες πρέπει να πάθει η τουρκία για να βάλλει μυαλό, μια για αυτά που έκανε σε μας τους Έλληνες, μια για τους Αρμένιους και μια για τους Κούρδους»

Τα κόκκινα μάτια του έπειθαν πως δεν ήταν λόγια του αέρα μα καρποί από πάθη αιώνων, που βρήκαν έκφραση με αυτό τον τρόπο και με το τρομερό τους υπονοούμενο βάρυναν ξαφνικά τον αέρα.

Λόγια εξίσου ένοχα με την σιωπή, την αδιαφορία, τον τυχοδιωκτισμό και την προδοσία όσων έκλειναν προκλητικά τα μάτια στις προβλέψιμες συνέπειες. Τις παραλείψεις που τώρα πια είναι αδύνατον να διορθωθούν. Λόγια που σίγουρα θα γίνουν πράξη και απλώς ψάχνουν την κατάλληλη συγκυρία.

[1] Κανένας δεν θα μπορούσε να διατυπώσει καλύτερα από το Νίκο Γκάτσο τα λόγια που μελοποίησε ο Χατζηδάκις:

Πάει ο καιρός, πάει ο καιρός
Που ήταν ο κόσμος δροσερός
Και κάθε αυγή ξεκινούσε μια πηγή
Για να ποτίσει όλη τη γη

Ήρθανε νύχτες και βροχές
Και χειμωνιάσαν οι ψυχές
Και στο βαθύ το σκοτάδι έχει σταθεί
Ένα παιδί να ζεσταθεί

Τώρα το δάκρυ κυλάει στο χώμα,
Και πέρα απ’ το βοριά
Ένα καράβι ρωτάει ακόμα
Πού θα βρει στεριά

[2] Του Ούγγρου πρωθυπουργού που κατά την πρόσφατη προσκυνηματική επίσκεψή του στο Τείχος των Δακρύων εγκωμιάστηκε από τον Μπέντζαμιν Νετανιάχου, ο οποίος τόνισε πως ο Ούγγρος πρωθυπουργός επιδεικνύει μηδενική ανοχή στον αντισημιτισμό και είναι φίλος της χώρας. Με τον όρο δε αντισημιτισμό, ο Νετανιάχου εννοεί φυσικά την διατύπωση οποιασδήποτε άποψης που δεν αποδέχεται άνευ όρων τις  θέσεις του σιωνισμού γενικά. Και πιο ειδικά τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή, τη θεώρηση της διαπραττόμενης γενοκτονίας στη Γάζα σα νόμιμη αντιτρομοκρατική πράξη. .

Παρεμπιπτόντως, αν η πρόσφατη ουκρανο – ουγγρική αντιπαράθεση (με τα περί κατασκοπείας Ούγγρων, διπλωματικές απελάσεις εκατέρωθεν κλπ) εξελιχθεί σε κάποιο είδος στρατιωτικής εμπλοκής, έστω και πολύ περιορισμένης έκτασης  ενδέχεται να λειτουργήσει σαν δούρειος ίππος εισόδου νατοϊκών στρατευμάτων σε ουκρανικό έδαφος, υπό τη μορφή ειρηνευτικών δυνάμεων του ΟΗΕ. Για θέμα που υποτίθεται ότι επειδή δεν θα αφορά στην ρωσο – ουκρανική σύγκρουση, η Ρωσία δεν θα έχει δικαίωμα να προβάλλει αντιρρήσεις. Η πρόσφατη παρουσία Νετανιάχου στην Ουγγαρία που προηγήθηκε λίγο πριν εκδηλωθεί το «σκάνδαλο κατασκοπίας», δημιουργεί εύλογες υπόνοιες εφαρμογής εναλλακτικού σχεδίου της Δύσης για είσοδο δυτικών δυνάμεων στην ουκρανική επικράτεια υπό τον μανδύα αποστολής κυανόκρανων σε περίπτωση που αποτύχει η συνάντηση της Κωνσταντινούπολης. Η δήθεν συνάντηση που δεν ήταν τίποτε περισσότερο από μια παγίδα για να δολοφονήσουν ή να απαγάγουν τον Πούτιν.

[3] Η πρόρρηση του Αριστοτέλη Βαλαωρίτη στο ποίημά του «Φωτεινός Ζευγολάτης» τα λέει όλα:

Aν εξεράθη το κλαρί, πάντα χλωρή είν’ η ρίζα.
Και μένει πάντα ζωντανό ή ρόδι φάγ’ ή βρίζα,
αυτό το βόιδι το μανό, π’ όσο βαθιά ρουχνίζει
τόσο εύκολα μυγιάζεται κι ανεμοστροβιλίζει
και που το κράζουνε Λαό. Θα σπάσει το καρύκι
και θα προβάλει με φτερά μια μέρα το σκουλήκι.
Tότε, πουλί το σερπετό, ποιος ξέρει πού θα φτάσει!..