Ι.ΣΤ.Ο.Σ.

ΙΔΡΥΜΑ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΩΝ ΟΜΟΓΕΝΕΙΑΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ

ΟΙ ΚΟΥΡΔΟΙ ΠΙΟΝΙΑ ΣΤΗΝ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΚΑΚΙΕΡΑ ΤΗΣ ΜΕΣΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ

Η κυβέρνηση Μπάιντεν με απόφαση που έλαβε και ανακοίνωσε στηρίζει τους Κούρδους της βόρειας Συρίας με όπλα και χρήμα, καθώς αυτοί αποτελούν το τελευταίο οχυρό της αποτυχημένης στρατηγικής της αμερικανοσιωνιστικής πολιτικής («αραβική άνοιξη») στην περιοχή. Το γεγονός της στρατιωτικής και πολιτικής ενίσχυσης των Κούρδων θεωρείται από την Άγκυρα υπαρξιακή απειλή για την ακεραιότητα του τουρκικού κράτους, κάτι το οποίο επανειλλημένα έχει τονίσει ο Ταγίπ Ερντογάν και ο υπουργός άμυνας Χουλουσί Ακάρ.

Τις τελευταίες ημέρες σε κουρδικές περιοχές της βόρειας Συρίας, πλησίον των συνόρων με την Τουρκία, Κούρδοι πολιτοφύλακες και στρατιώτες των ΗΠΑ πραγματοποιούν κοινές στρατιωτικές περιπολίες έχοντας ως προσχηματική αποστολή την διαφύλαξη της περιοχής από τα απομεινάρια των ισλαμοσυμμοριτών, στην πραγματικότητα για να ασκηθεί πίεση από την Ουάσιγκτον προς την Άγκυρα σχετικά με την γεωπολιτική διολίσθηση της τελευταίας προς την Μόσχα.
Είναι προφανές ότι η κοινή εμφάνιση Κούρδων πολιτοφυλάκων του κόμματος PYD (Partiya Yekitiya Demokrat/Κόμμα Δημοκρατικής Ένωσης) και αμερικανών στρατιωτών ενοχλεί σφόδρα την Άγκυρα, η οποία θεωρεί το PYD τρομοκρατική οργάνωση και παρακλάδι του παράνομου κουρδικού κόμματος PKK (Partiya Karkeren Kurdistane/Κουρδικό Εργατικό Κόμμα) της Τουρκίας. Οι κοινές στρατιωτικές περιπολίες αδιαμφισβήτητα υπονομεύουν τις ήδη τεταμένες αμερικανο-τουρκικές σχέσεις και παραβιάζουν την «κόκκινη γραμμή» ανοχής της Άγκυρας στο κουρδικό ζήτημα της Μέσης Ανατολής.

Η Άγκυρα θεωρεί την κουρδική ένοπλη παρουσία στην βόρεια Συρία, αλλά και στο βόρειο Ιράκ, ως απειλή για την εθνική της ασφάλεια. Οι τουρκικές στρατιωτικές επιχειρήσεις «Ασπίδα του Ευφράτη» και «Κλάδος Ελαίας» στην βόρεια Συρία είχαν και έχουν ως στόχο να εξαφανίσουν τους Κούρδους πολιτοφύλακες, ει δυνατόν και την κουρδική φυλή, από τις θέσεις τους κατά μήκος των συνόρων με την νοτιοανατολική Τουρκία. Ο Ερντογάν επανειλημμένα έχει καταστήσει σαφές ότι θέλει να εκκαθαρίσει την βόρεια Συρία από την παρουσία των Κούρδων πολιτοφυλάκων, εξ άλλου επί μονίμου βάσεως το τουρκικό πυροβολικό και η πολεμική αεροπορία βομβαρδίζουν κουρδικούς στόχους σε αυτή την περιοχή.

Η Τουρκία προσπαθεί εξασκώντας συνεχή στρατιωτική πίεση να πείσει τις ΗΠΑ να εγκαταλείψουν το «κουρδικό οχυρό» τους στην Συρία, ούτως ώστε να διευκολυνθούν οι εκκαθαριστικές επιχειρήσεις του τουρκικού στρατού, στο βαθμό που αυτό είναι εφικτό αφού το «κουρδικό αντάρτικο» δεν είναι εύκολος αντίπαλος. Αν και η κυβέρνηση Τραμπ είχε ενδώσει στα κελεύσματα της Άγκυρας με μερική απόσυρση των λιγοστών αμερικανικών στρατευμάτων, η νέα κυβέρνηση Μπάιντεν αναδιπλώνεται στο ζήτημα αυτό, γνωρίζοντας ότι αν σταματήσει την έστω προσχηματική στρατιωτική υποστήριξη των Κούρδων θα πρέπει οι δυνάμεις των ΗΠΑ να εγκαταλείψουν το συριακό έδαφος, χωρίς εισιτήριο επιστροφής.

Είναι πασίδηλο ότι στην «συριακή εξίσωση» οι ΗΠΑ δεν αποτελούν πλέον το δυνατό γεωστρατηγικό χαρτί, οι Κούρδοι το αντιλαμβάνονται αυτό και ήδη έχουν ξεκινήσει συνομιλίες με τον Άσαντ και την Μόσχα για το συνταγματικό τους μέλλον στην μεταπολεμική Συρία. Οι Κούρδοι γνωρίζουν ότι η «ανακάλυψη» τους από τις ΗΠΑ έχει να κάνει με την ολοκλήρωση του συμμοριτοπολέμου και την απέλπιδα προσπάθεια της Ουάσιγκτον να βρει κάποιο σύμμαχο, πλην του Ισραήλ, στην περιοχή. Η απέλπιδα αυτή προσπάθεια των ΗΠΑ έχει άμεση σχέση με την Ρωσία και το Ιράν, τουτέστιν η Ουάσιγκτον με την βοήθεια που παρέχει στους Κούρδους της Συρίας θέλει να μειώσει την επιρροή της Μόσχας και της Τεχεράνης στην Μέση Ανατολή. Για να το καταφέρει αυτό η Ουάσιγκτον, ελλείψει άλλων συμμάχων, πρέπει να χρησιμοποιήσει ως πιόνια τους Κούρδους, οι οποίοι εν όψει ενός ανεξάρτητου κρατιδίου θα συμμαχούσαν ακόμη και με το διάβολο.

Το κουρδικό κίνημα γνωρίζει ότι στο παρελθόν πολλές φορές έχει προδοθεί από τις ΗΠΑ. Το 1975 οι Κούρδοι είχαν ζητήσει βοήθεια από την τότε κυβέρνηση των ΗΠΑ (Νίξον πρόεδρος, Κίσινγκερ υπουργός Εξωτερικών) για να παρέμβει και να τους σώσει από τον Σαντάμ Χουσεΐν. Οι ΗΠΑ τους πρόδωσαν αφού προηγουμένως τους είχαν χρησιμοποιήσει ως πιόνια στην συνοριακή διένεξη Ιράν-Ιράκ, το αποτέλεσμα ήταν η σφαγή 182.000 Κούρδων αμάχων από το τότε ιρακινό καθεστώς. Λίγα χρόνια αργότερα, στον πρώτο πόλεμο του Περσικού Κόλπου (1990) οι ΗΠΑ ζήτησαν από τους Κούρδους να αγωνιστούν για δεύτερη φορά εναντίον του Σαντάμ. Και πάλι οι Κούρδοι μετά το πέρας του πολέμου εγκαταλείφθηκαν από τις ΗΠΑ, χιλιάδες από αυτούς πέθαναν ως αποτέλεσμα των αντιποίνων του Σαντάμ, ενώ πολλοί αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν το Ιράκ.

Η προδοσία της Δύσης έναντι των Κούρδων έχει μακρά ιστορία. Από την συνθήκη των Σεβρών του 1920 με την οποία οι Κούρδοι αποκτούσαν ανεξάρτητο κράτος στην Ανατολία, μέχρι της ευάλωτης θέσης που βρίσκονται σήμερα διασκορπισμένοι στην Τουρκία, στην Συρία, στο Ιράκ και στο Ιράν, υπάρχει μια αδιάκοπη σειρά γεγονότων που οι ΗΠΑ και η Δύση χρησιμοποίησαν και μετά εγκατέλειψαν τους Κούρδους ως πιόνια του γεωπολιτικού τους παιγνίου.
Οι Κούρδοι ήταν και παραμένουν ένας σημαντικός παράγοντας για κάθε στρατηγική εκτίμηση των υποθέσεων της Μέσης Ανατολής, εξακολουθούν όμως να απογοητεύονται από την ιστορία η οποία δεν ψιθυρίζει καθησυχαστικές διαβεβαιώσεις σε αυτό τον κατατρεγμένο λαό.

Οι τελευταίες εξελίξεις φέρνουν τους δυο νατοϊκούς συμμάχους αντιμέτωπους στην βόρεια Συρία, με την Ρωσία να καιροφυλακτεί και να αναμένει αύξηση της αντιπαράθεσης στις ήδη τεταμένες (ένεκα S-400) σχέσεις ΗΠΑ-Τουρκίας, κάτι που θα έχει σαφέστατα αρνητικό αντίκτυπο σε όλο το ΝΑΤΟ, με την Ουάσιγκτον να κινδυνεύει να απωλέσει την όποια εναπομείνασα αξιοπιστία της μεταξύ των εμπλεκομένων και με την Ρωσία να δρέπει τις δάφνες στην Μέση Ανατολή.

Οι Κούρδοι στο σκακιστικό γεωπολιτικό παίγνιο των ισχυρών χωρών, σε αυτή την σημαντική καμπή της ιστορίας τους, κινδυνεύουν και πάλι να θυσιαστούν ως πιόνια, ουδόλως έχει σημασία αν θα θυσιαστούν για τον λευκό ή μαύρο βασιλιά. Όποιος δεν θυμάται το ιστορικό του παρελθόν, τους «συμμάχους» που τον πρόδωσαν επανειλλημένα, είναι καταδικασμένος να το ξαναζήσει.

Γ. Λιναρδής

Mοιραστείτε το 


"Δεν μου αρέσει ο πόλεμος, αλλά προτιμώ να τον κάνω νωρίτερα παρά αργότερα" Ναπολέων


2021 copyright istos.net.gr