Περίοδος 1918 – 1929: Οι οικονομικές συνέπειες του πρώτου παγκοσμίου πολέμου υπήρξαν πολυδιάστατες. Η παλαιά παγκόσμια οικονομία κατέρρευσε, η Ρωσία αποσπάστηκε από το οικονομικό γίγνεσθαι, η Αυστροουγγαρία έπαψε να υπάρχει και ο χρυσός συγκεντρώθηκε στα χέρια λίγων κρατών. Παντού οι δασμοί ανέβηκαν, είτε για να ενισχυθεί η εγχώρια παραγωγή, είτε για να καταπολεμηθεί το συναλλαγματικό […]
Περίοδος 1880 – 1914: Τα αποτελέσματα της περιόδου της ακραιφνούς φιλελεύθερης οικονομικής πολιτικής, ήταν οι αιτίες για να αρχίσουν να εκφέρονται δισταγμοί και αμφισβητήσεις από επιστήμονες οικονομολόγους σχετικά με την ορθότητα του δόγματος των ελεύθερων συναλλαγών. Σε πλείστα κράτη συνειδητοποιείται ότι η προστασία και η βιωσιμότητα της πρωτογενούς και δευτερογενούς παραγωγής αποτελεί ανάγκη εθνική. Ακόμη […]
Αρχικά θα επισημάνουμε ότι η φιλελεύθερη και νεοφιλελεύθερη εξωτερική οικονομική πολιτική πέραν του ότι δεν είναι καθόλου νεοπαγής και «φιλοαναπτυξιακή» (όπως έχουμε ήδη υπαινιχθεί), ουδέποτε είχε καταστεί πάγιο οικονομικό ιδεολόγημα γι’ αυτούς που σήμερα εμφανίζονται ως γνήσιοι φορείς της. Αντίθετα επιβάλλεται και εφαρμόζεται επιλεκτικά από τους ισχυρούς με κριτήριο το οικονομικό (και πολιτικό) τους συμφέρον. […]
Η οικονομική ανάπτυξη μίας χώρας μεταφράζεται σε αντίστοιχη ανάπτυξη και εκσυγχρονισμό της βιομηχανίας, της γεωργίας, της κτηνοτροφίας, της αλιείας και της μεταλλείας. Οι άυλες υπηρεσίες, δημόσιου ή ιδιωτικού χαρακτήρα λαμβάνουν δευτερεύουσα σημασία. Για την απρόσκοπτη και επιτυχημένη εφαρμογή ενός αναπτυξιακού οικονομικού προγράμματος βαρύνουν οι κάτωθι συντελεστές: 1. Η φύση αποτελεί βασικό συντελεστή για την οικονομική […]
Το 1971 το νομισματικό σύστημα Bretton Woods που είχε ως βάση τα αποθέματα χρυσού έπαυσε εκ των πραγμάτων να υπάρχει και η τιμή του δολαρίου έναντι του χρυσού καθορίστηκε σε 35 δολάρια ΗΠΑ ανά ουγγιά troy, ενώ ταυτόχρονα καθορίστηκαν σταθερές συναλλαγματικές ισοτιμίες των εθνικών νομισμάτων έναντι του δολαρίου. Στις 15 Αυγούστου 1971 ο πρόεδρος Νίξον […]
Στο προηγούμενο μέρος αναφερθήκαμε στους τρόπου τοποθέτησης κεφαλαίων. Οι συνέπειες ανάγονται σε πλεονεκτήματα για τις πιστώτριες και μειονεκτήματα για τις οφειλέτιδες χώρες. Τα πλεονεκτήματα για τις πιστώτριες χώρες είναι τα κάτωθι: 1. Οι κορεσμένες βιομηχανικά χώρες συνήθως είναι κορεσμένες και από πλευράς κεφαλαίων, συνεπώς τα επιτόκια στις εγχώριες τοποθετήσεις είναι μικρά. Αντίθετα οι τοποθετήσεις στις […]
Η τελευταία οικονομική έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής προβλέπει απότομη συρρίκνωση του ΑΕΠ στον ευρωπαϊκό Νότο αλλά και πιο ήπιες οικονομικές συστολές στον Βορρά το 2020, ακολουθούμενες από μια συνολική αργή ανάκαμψη για ολόκληρο το ευρωπαϊκό συγκρότημα το 2021.Αυτό σημαίνει ότι ο κίνδυνος πτώχευσης, αδυναμιών ιδιωτικής πίστωσης και χρεοκοπίας, καθώς και οι κοινωνικές διαμαρτυρίες και η […]
Η επιρροή των οικονομικά ισχυρών χωρών στις οικονομικά αδύναμες δομείται μέσω της τοποθέτησης κεφαλαίων από τις πρώτες στις δεύτερες. Οι τοποθετήσεις δυνατόν να είναι βραχυχρόνιες ή μακροχρόνιες. Οι μακροχρόνιες είναι οι πλέον βαρύνουσες σε πολιτικό και οικονομικό επίπεδο. Πριν αναφερθούμε στις στρατηγικές τοποθετήσεις, θα επισημάνουμε κάποιες συγκυριακές διακρατικές μεταναστεύσεις κεφαλαίων οι οποίες πιθανόν να επηρεάσουν […]
