Περίοδος 1880 – 1914: Τα αποτελέσματα της περιόδου της ακραιφνούς φιλελεύθερης οικονομικής πολιτικής, ήταν οι αιτίες για να αρχίσουν να εκφέρονται δισταγμοί και αμφισβητήσεις από επιστήμονες οικονομολόγους σχετικά με την ορθότητα του δόγματος των ελεύθερων συναλλαγών. Σε πλείστα κράτη συνειδητοποιείται ότι η προστασία και η βιωσιμότητα της πρωτογενούς και δευτερογενούς παραγωγής αποτελεί ανάγκη εθνική. Ακόμη […]
Ο Άγγλος συγγραφέας, ποιητής, καλλιτέχνης, ουτοπιστής και εκδότης William Morris (1814 – 1896) ήταν μια εξέχουσα προσωπικότητα της βικτοριανής περιόδου. Ουσιαστική υπήρξε η συμμετοχή του στο καλλιτεχνικό κίνημα των Προ-Ραφαηλιτών, με τους Dante Gabriele Rossetti, Edward Burne Jones και πολλούς ακόμη νεορομαντικούς. Σκοπός του κινήματος ήταν η ανάδειξη μιας απλής, εκλεπτυσμένης και διακοσμητικής τέχνης, εμπνευσμένης […]
Οδεύοντας αναπόδραστα προς το λυκόφως της εποχής ανθρώπου του χρήματος, αναμένονται κατακλυσμιαίες ανατροπές στο ιστορικό γίγνεσθαι των ανοικτών κοινωνιών.Ανατροπές που συνοδεύονται από χαοτικές καταστάσεις. Το ουσιώδες και συνάμα βέβαιο είναι ότι κάποιοι ηγέτες θα συγκρουστούν για να δημιουργήσουν μία νέα εποχή. Αυτοί οι «κάποιοι» δεν είναι ούτε τυχεροί ούτε ευνοούμενοι. Αντίθετα θα έχουν βιώσει τις […]
“…Γνήσιες Ελληνίδες να είναι στο φρόνημα οι μάνες. Όπως το σώμα του παιδιού θέλει διάπλαση για να διαμορφωθεί έτσι και η ψυχή του είναι εύπλαστη και ρευστή και τυπώνονται βαθιά όσα μαθαίνει… …Κι οι συναναστροφές των παιδιών είναι σημαντικές. Να έχουν καλούς τρόπους, να μιλούν καθαρά ελληνικά και να μην κουβαλούν την προστυχιά του βάρβαρου […]
Αρχικά θα επισημάνουμε ότι η φιλελεύθερη και νεοφιλελεύθερη εξωτερική οικονομική πολιτική πέραν του ότι δεν είναι καθόλου νεοπαγής και «φιλοαναπτυξιακή» (όπως έχουμε ήδη υπαινιχθεί), ουδέποτε είχε καταστεί πάγιο οικονομικό ιδεολόγημα γι’ αυτούς που σήμερα εμφανίζονται ως γνήσιοι φορείς της. Αντίθετα επιβάλλεται και εφαρμόζεται επιλεκτικά από τους ισχυρούς με κριτήριο το οικονομικό (και πολιτικό) τους συμφέρον. […]
“” Στην πραγματικότητα, δεν υπάρχει πλέον τέτοιο πράγμα όπως αυτό που αποκαλούμε ενιαία “Δύση”, όπως ακριβώς δεν υπάρχει ομοιογενής “Ανατολή”. Όσο για την έννοια της “χριστιανικής Δύσης”, αυτή έχει χάσει κάθε νόημα από τότε που η Ευρώπη βυθίστηκε στην αδιαφορία και στον “πρακτικό υλισμό” και λαμβάνοντας υπ’ όψιν το γεγονός ότι η θρησκεία έχει γίνει […]
“Ποσαπαίρνης” Μια λέξη που έχει σκουριάσει, αλλά δεν έχει χαθεί.Αρχικά την καθιέρωσε ο Παλαμάς στον στίχο του: “ο ποσαπαίρνης με τον θεσιθήρα για την πατρίς καβγά στους καφενέδες”Από την δημοφιλία του στίχου, πολλοί θεώρησαν πως την λέξη την έπλασε ο Παλαμάς, αλλά στην αλήθεια είναι παλαιότερη.Ποσαπαίρνης λεγόταν από τον 19ο αιώνα ακόμη, ο καταφερτζής, ο ημέτερος των […]
Η έννοια του Δικαίου στην εποχή μας είναι αναμφίβολα συγκεχυμένη στη συνείδηση των πολιτών, ιδιαίτερα όσον αφορά τη σκοπιμότητα της απονομής δικαιοσύνης.Μία ποινή επιβάλλεται για λόγους σωφρονισμού, για επιβολή τιμωρίας, για παραδειγματισμό των υπολοίπων, για ηθική ικανοποίηση των αδικηθέντων ή για επιβεβαίωση της ύπαρξης μίας «πολιτείας δικαίου»; Στη συνείδηση του καθένα θα μπορούσε να ισχύει […]
