Θα ήταν, υποτίθεται, ένας αστραπιαίος πόλεμος και μέσα σε λίγες μέρες μια νέα, φιλική προς το Ισραήλ και τις ΗΠΑ κυβέρνηση θα ήταν στην εξουσία στην Τεχεράνη, με τους Ιρανούς να διαδηλώνουν στους δρόμους και να ζητωκραυγάζουν για την «ελευθερία» και «δημοκρατία», ενώ ο γιός του τελευταίου Σάχη Ρεζά Παχλεβί θα αναλάμβανε τα ηνία της χώρας για να την οδηγήσει, όπως ο πατέρας του, σιδηροδέσμια στο αμερικανοσιωνιστικό στρατόπεδο. Τουλάχιστον έτσι ο Νετανιάχου το έκανε αρεστό στον Τραμπ και τον οδήγησε σε αυτή την περιπέτεια. Αλλά το Ιράν ήταν καλά προετοιμασμένο για αυτή την επίθεση και έτσι το αμερικανοσιωνιστικό σενάριο εξελίχθηκε εντελώς διαφορετικά.
Για 47 χρόνια, το Ιράν βασανίζεται από δυτικές κυρώσεις και εμπάργκο. Σύμφωνα με την προπαγάνδα της Δύσης εδώ και 47 χρόνια το Ιράν απέχει μόλις λίγες μέρες από την ολοκλήρωση της πυρηνικής του βόμβας. Ναι, θα μπορούσε να ευσταθεί, αλλά η Τεχεράνη ισχυρίζεται ειλικρινά ότι δεν θέλει αυτό το όπλο. Αυτό δικαιολογείται από το επιχείρημα ότι το Ιράν έχει υπογράψει την Συνθήκη για τη Μη Διάδοση των Πυρηνικών Όπλων, όμως γιατί ούτε οι ΗΠΑ ούτε το Ισραήλ πιστεύουν τις συμβατικά εγγυημένες διαβεβαιώσεις της Τεχεράνης; Η απάντηση είναι απλή. Μηδέ το Ισραήλ ούτε οι ΗΠΑ έχουν τηρήσει ποτέ τις συνθήκες που υπογράφουν. Πώς μπορούν αυτοί οι δύο να πιστεύουν ότι το Ιράν θα τηρήσει την δέσμευσή του χωρίς να αναγνωρίσουν ότι είναι τα μόνα κράτη-παρίες στην γη των οποίων οι υποχρεώσεις της συνθήκης δεν αξίζουν ούτε το χαρτί πάνω στο οποίο είναι αυτές γραμμένες;
Παρ’ όλες τις κυρώσεις, τα επιτεύγματα των Ιρανών είναι αξιοθαύμαστα. Το Ιράν έχει πολύ υψηλό επίπεδο εκπαίδευσης και εξαιρετικούς επιστήμονες στα πανεπιστήμια. Με αυτόν τον τρόπο, κατέστη δυνατό να φτάσουν σε ένα επίπεδο στον στρατιωτικό τομέα που είναι τουλάχιστον ισοδύναμος με αυτόν της Δύσης. Επιπλέον αποδείχθηκε ότι βρίσκεται σε υψηλό ηθικό επίπεδο. Δεν έχει επιτεθεί σε κανέναν εδώ και αιώνες και ακόμη και στα αμυντικά του χτυπήματα προσπαθεί να μην χτυπήσει αμάχους. Το στρατιωτικό πλεονέκτημα της Τεχεράνης έγκειται στο γεγονός ότι διαθέτει έναν αμυντικό στρατό που δεν έχει σχεδιαστεί για επίθεση όπως ο στρατός των ΗΠΑ.
Στους τρεις μήνες πολέμου οι στρατιωτικές βάσεις των ΗΠΑ στα Εμιράτα έχουν καταστραφεί σε σημείο αχρηστίας. Τα συστήματα ραντάρ δισεκατομμυρίων δολαρίων είναι σχεδόν εντελώς απενεργοποιημένα και δεν μπορούν να αντικατασταθούν σε σύντομο χρονικό διάστημα. Αφενός γιατί η παραγωγή για ανταλλακτικά θα διαρκέσει χρόνια και αφετέρου γιατί η Τεχεράνη έχει καταστήσει αδύνατη την θαλάσσια μεταφορά μέσω των Στενών του Ορμούζ. Επιπλέον, το Ιράν έχει αποδείξει ότι είναι ικανό να καταστρέψει αμερικανικά πλοία στην περιοχή του, συμπεριλαμβανομένων αεροπλανοφόρων. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οι ΗΠΑ απέσυραν τον πολεμικό τους στόλο από την περιοχή επιχειρησιακής εμβέλειας των ιρανικών πυραύλων, σε πάνω από 1.000 χιλιόμετρα από το Ιράν. Αλλά αυτό καθιστά δύσκολη την χρήση των μαχητικών στα αεροπλανοφόρα. Κάθε αποστολή στο Ιράν πρέπει να συνοδεύεται από αεροσκάφη ιπτάμενου ανεφοδιασμού, σημειώνουμε ότι κάθε ελιγμός ανεφοδιασμού είναι μια κρίσιμη στιγμή. Τα ίδια τα ιπτάμενα τάνκερ είναι επίσης εύκολη λεία. Εάν το μαχητικό αεροσκάφος δεν μπορεί να ανεφοδιαστεί με καύσιμα, μπορεί να είναι σε θέση να φτάσει έως το Ισφαχάν, αλλά όχι πίσω στο αεροπλανοφόρο του. Στην συνέχεια θα έπρεπε να προσθαλασσωθει στον Ινδικό Ωκεανό, επειδή οι βάσεις στον Περσικό Κόλπο δεν είναι πλέον διαθέσιμες.
Οι ΗΠΑ είναι σε δυσμενή στρατιωτική θέση, για αυτό ο Τραμπ κήρυξε κατάπαυση του πυρός για δυο εβδομάδες. Ο Τραμπ πίστευε ότι δύο εβδομάδες θα ήταν αρκετές για να προμηθεύσει ξανά τα στρατεύματά του με πυρομαχικά. Οι αποθήκες είχαν αδειάσει. Επίσης και τα αμυντικά πυρομαχικά κατά των drones και των πυραύλων. Αν δεν είχε διακοπεί ο πόλεμος, τα αμερικανικά πλοία θα ήταν sitting ducks. Αλλά η προμήθεια δεν λειτούργησε με αυτόν τον τρόπο και έτσι ο Τραμπ επέκτεινε την κατάπαυση του πυρός επ’ αόριστον, προετοιμάζοντας παράλληλα την κοινή γνώμη για μια ειρηνευτική συμφωνία που υποτίθεται ότι θα προβάλλει τα αμερικανο-ισραηλινά συμφέροντα στην περιοχή.
Ιστορικά κοινώς αποδεκτό είναι ότι όταν οι χώρες βρίσκονται σε πόλεμο, συνήθως αυτός ο πόλεμος τελειώνει με την πλήρη νίκη της μιας πλευράς. Αυτό δεν ισχύει για τις ΗΠΑ, επειδή αυτό το μεγάλο νησί μεταξύ του Ατλαντικού και του Ειρηνικού, δεν μπορεί να προσεγγιστεί στρατιωτικά από τις χώρες που δέχονται επίθεση. Για περίπου 150 χρόνια, οι ΗΠΑ διεξάγουν μόνο ασύμμετρους πολέμους. Η χώρα τους δεν απειλήθηκε ποτέ ούτε καν επηρεάστηκε από πραγματική καταστροφή πολέμου. Ενώ ο στρατός των ΗΠΑ καταστρέφει δομές, παραγωγικές δυνατότητες και σπίτια στις χώρες που δέχονται επίθεση, η βιομηχανία και οι υποδομές των ΗΠΑ παραμένουν ανεπηρέαστες και είναι σε θέση να συνεχίσουν να παράγουν όπλα χωρίς διακοπή, ενώ η ικανότητα της χώρας που δέχτηκε την επίθεση καταστρέφεται κομμάτι-κομμάτι.
Αυτό συνέβη στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο κατά της Γερμανίας, στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και στην συνέχεια σε όλες τις χώρες που θεωρήθηκαν μη αρεστές από το αμερικανοσιωνιστικό σύμπλεγμα. Δεν θα μπορέσουμε ποτέ να μάθουμε πώς θα είχαν αναπτυχθεί αυτές οι χώρες αν δεν υπήρχαν οι κυρώσεις που επιβλήθηκαν από τις ΗΠΑ, οι οποίες παραβιάζουν το διεθνές δίκαιο. Αυτός είναι επίσης ασύμμετρος πόλεμος, διότι οι ενδιαφερόμενες χώρες δεν μπορούν να αμυνθούν εναντίον του. Ακόμη και ολόκληρη η Δύση των αξιών δεν τόλμησε να αντισταθεί σε αυτά τα εγκλήματα των ΗΠΑ. Η Κούβα έχει υποστεί κυρώσεις από τις ΗΠΑ για περισσότερα από 60 χρόνια, τώρα και ο Τραμπ φτάνει την κατάσταση στα άκρα. Οι «αξίες» της Δύσης σιωπούν για το θέμα.
Από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, οι ΗΠΑ δεν έχουν κερδίσει ούτε έναν πόλεμο εναντίον ενός σχετικά ικανού αντιπάλου. Προκάλεσαν βαθιές καταστροφές σε όλες τις περιπτώσεις, αλλά μόλις επενέβησαν με τα χερσαία στρατεύματα, οι πραγματικές επιτυχίες δεν ήταν πλέον δυνατές. Ο απόηχος του πολέμου του Βιετνάμ εγκαινίασε το έλλειμμα εξωτερικού εμπορίου των ΗΠΑ και άρχισε η εκτύπωση χρήματος χωρίς αντίκρισμα. Το δολάριο ΗΠΑ έπρεπε να αποσυνδεθεί από την αξία του χρυσού. Αλλά ακόμη και αυτό δεν έχει βλάψει σοβαρά την δομή των ΗΠΑ. Εκτός από δεκάδες χιλιάδες νεκρούς άνδρες, η χώρα παρέμεινε άθικτη, ενώ οι χώρες που εισέβαλαν ήταν απασχολημένες για χρόνια με την αποκατάσταση της καταστροφής που προκάλεσε ο αμερικανικός στρατός.
Με τον πρόσφατο πόλεμο του Ισραήλ και των ΗΠΑ εναντίον του Ιράν, η κατάσταση έχει αλλάξει λίγο. Το ίδιο το Ισραήλ έχει υποστεί σοβαρές ζημιές στο εσωτερικό και το Ιράν έχει καταστήσει, όπως προαναφέραμε, τις στρατιωτικές βάσεις των ΗΠΑ στον Περσικό Κόλπο σε μεγάλο βαθμό άχρηστες. Υπό αυτή την έννοια, τόσο το Ισραήλ όσο και οι ΗΠΑ υπέστησαν σοβαρές ζημιές στις εγκαταστάσεις τους για πρώτη φορά. Ωστόσο, το έδαφος των ΗΠΑ παρέμεινε ανεπηρέαστο από αυτό. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι το Ιράν κέρδισε αυτόν τον πόλεμο. Αλλά τι αξία μπορεί να έχει αυτό; Το Ισραήλ δεν έχει σταματήσει τις δολοφονίες των Παλαιστινίων στον Λίβανο, οι βομβαρδισμοί συνεχίζονται με γοργούς ρυθμούς και η Γάζα συνεχίζει επίσης να θρηνεί νεκρούς και τραυματίες. Οι ίδιες οι ΗΠΑ τηρούν την κατάπαυση του πυρός κατά το δοκούν. Αυτά όσον αφορά την σημασία των συνθηκών ή των συμφωνιών με τις ΗΠΑ ή το Ισραήλ.
Ακριβώς όπως έκανε κάποτε η Αγγλία, οι ΗΠΑ έχουν έναν καθαρό επιθετικό στρατό. Γιατί χρειάζονται σχηματισμούς αεροπλανοφόρων, μάζες αποβατικών σκαφών και βομβαρδιστικά μεγάλης εμβέλειας; Για την «άμυνα» των ΗΠΑ, μια μικρή προστασία της ακτοφυλακής θα αρκούσε εκτός από την πυρηνική ικανότητα δεύτερου χτυπήματος. Κανείς δεν πρόκειται να επιτεθεί στις ΗΠΑ. Περλ Χάρμπορ; Αυτός ο πόλεμος με την Ιαπωνία δημιουργήθηκε επίσης από την Ουάσιγκτον οδηγώντας την Ιαπωνία σε πόλεμο με ναυτικούς αποκλεισμούς, κυρώσεις και εμπάργκο. Αλλά ακόμη και η επίθεση στο Περλ Χάρμπορ δεν ήταν επίθεση στις ΗΠΑ. Η Χαβάη δεν ήταν πολιτεία των ΗΠΑ εκείνη την εποχή. Είχε καταληφθεί από τις ΗΠΑ. Ακριβώς όπως οι Φιλιππίνες και άλλα νησιά στην Θάλασσα της Κίνας. Τι γύρευε ο στρατός των ΗΠΑ εκεί ούτως ή άλλως;
Το Ιράν μπορεί να προκαλέσει σοβαρή ζημιά στην αμερικανική στρατιωτική μηχανή στον Περσικό Κόλπο, αλλά το έδαφος των ΗΠΑ παραμένει ανεπηρέαστο. Όσο αυτό ισχύει, και πιθανότατα θα παραμείνει πάντα έτσι, το Ιράν δεν μπορεί να κερδίσει έναν πόλεμο με τις ΗΠΑ, με την κλασική έννοια. Ανεξάρτητα από το πόσο η Τεχεράνη ταπεινώνει τον αμερικανικό στρατό, επιβάλλει κατάπαυση του πυρός, οι ΗΠΑ δεν θα υποχωρήσουν ποτέ. Με μια βιομηχανία όπλων που δεν επηρεάζεται στην λειτουργία της, είναι μόνο θέμα χρόνου πριν η Ουάσιγκτον δει τον εαυτό της σε θέση να εξαπολύσει ξανά την επόμενη επίθεση.
Με την αμερικανο-ισραηλινή εισβολή στο Ιράν όλος ο κόσμος έχει βυθιστεί σε ενεργειακή κρίση. Και πάλι, οι ίδιες οι ΗΠΑ δεν επηρεάζονται. Αντιθέτως, μπορούν πλέον να πωλούν το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο τους σε υψηλή τιμή και, επιπλέον, έχουν το θράσος να υπαγορεύουν ποιος επιτρέπεται να αγοράζει ενέργεια από την Ρωσία. Υπάρχει κάτι πιο αλαζονικό, αυτοκρατορικό, αποικιοκρατικό; Και ενδιάμεσα, κλέβουν ξένα πλοία και ληστεύουν το φορτίο τους, με τον Τραμπ να είναι περήφανος για αυτό. Οι ΗΠΑ κατάντησαν ένα κράτος απατεώνα, ένα μεγάλο πειρατικό νησί, όπως και το Ισραήλ που έχει καταστρέψει ολοσχερώς την Γάζα και τώρα κατευθύνεται προς τον Λίβανο. Αυτό είναι επίσης ασύμμετρο, γιατί ούτε ο Λίβανος ούτε η Γάζα διαθέτουν μαχητικά αεροσκάφη ή άλλα επιθετικά όπλα. Δεν μπορούν να αμυνθούν ενάντια στις άνανδρες και δολοφονικές επιθέσεις, πόσο μάλλον να πραγματοποιήσουν αποτελεσματικές αντεπιθέσεις στο Ισραήλ.
Ο πόλεμος του Ιράν, και όχι μόνο, μπορεί να τελειώσει μόνον εάν ολόκληρος ο κόσμος αντιταχθεί στις ΗΠΑ και στους εκατοντάδες επιθετικούς πολέμους τους. Το ίδιο ισχύει και για το Ισραήλ. Αυτοί είναι οι επιτιθέμενοι, αυτά είναι τα κράτη-παρίες με τα οποία κανείς δεν θα έπρεπε να έχει πλέον καμία σχέση.
