Πρόσφατα, ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ Τζέι Ντι Βανς ταξίδεψε στη Βουδαπέστη για να υποστηρίξει έναν Ούγγρο πρωθυπουργό που βρισκόταν υπό πίεση από έναν ανταγωνιστή που υποστηρίζεται από ξένα συμφέροντα και θα μπορούσε να αναδιαμορφώσει την ευρωπαϊκή πολιτική της Ουγγαρίας.
Αμερικανοί πρόεδροι και αντιπρόεδροι έχουν ταξιδέψει μακριά στο παρελθόν όταν επρόκειτο να διεξαχθούν σημαντικές εκλογές ή δημοψηφίσματα σε άλλες χώρες – είτε όταν ο πρόεδρος Ομπάμα εμφανίστηκε στη Βρετανία πριν από το δημοψήφισμα του 2016 για την έξοδο από την ΕΕ (τάχθηκε κατά του Brexit, ανεπιτυχώς), είτε όταν ο πρόεδρος Τζορτζ Μπους ο πρεσβύτερος προειδοποίησε τον Παναμά το 1992 να μην ψηφίσει υπέρ της μεταρρύθμισης του συντάγματός του, απειλώντας με αυστηρές κυρώσεις (εκείνος είχε επιτυχία, το δημοψήφισμα απέτυχε) και σε πολλές άλλες περιπτώσεις.
Ο αντιπρόεδρος Τζέι Ντι Βανς μίλησε στο κοινό στη Βουδαπέστη, πρωτεύουσα της Ουγγαρίας, αφού είχε συναντήσεις με τον Ούγγρο πρωθυπουργό Βίκτορ Όρμπαν. Η σημασία του ταξιδιού του αντιπροέδρου – και συνεπώς των τότε επερχόμενων εθνικών εκλογών της Κυριακής 12 Απριλίου 2026 – υπογραμμίζεται από το γεγονός ότι ο αντιπρόεδρος έκανε αυτό το ταξίδι ακριβώς τη στιγμή που ο πρόεδρος Τραμπ είχε προειδοποιήσει τον κόσμο ότι θα εξαφάνιζε ολόκληρο τον ιρανικό πολιτισμό, τους αμάχους, τις υποδομές του, την πολιτιστική του κληρονομιά και όλα, εάν το Ιράν δεν υποκύψει στις απαιτήσεις του. Τελικά, η προθεσμία εκείνης της Τρίτης πέρασε, καθώς ο πρόεδρος Τραμπ, ευτυχώς, δείλιασε και πάλι, ή όπως λέμε «την έκανε την Τραμπιά» (σ.σ. από το ακρωνύμιο TACO: “Trump Always Chickens Out” – κάτι στο οποίο, δυστυχώς, δεν μπορεί κανείς να βασιστεί όταν πρόκειται για πόλεμο).
Στις δημόσιες ομιλίες του στη Βουδαπέστη, ο Τζέι Ντι Βανς τόνισε ότι η Ουγγαρία μάχεται εδώ και καιρό μια υπερφορτωμένη Ευρωπαϊκή Επιτροπή – της οποίας την ανάμειξη στις υποθέσεις της Ουγγαρίας χαρακτήρισε «πραγματικά επαίσχυντη» – και με τις πολιτικές της οποίας ο Βίκτορ Όρμπαν διαφωνούσε, συμπεριλαμβανομένης της ενεργειακής πολιτικής.
Η Ουγγαρία αρνήθηκε να υιοθετήσει την πολιτική της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τερματισμό της εξάρτησης από τη φθηνή και αξιόπιστη ενέργεια από τη Ρωσία. Έτσι, η Ουγγαρία συνεχίζει να αγοράζει ενέργεια από τη Ρωσία και, ως αποτέλεσμα, μπόρεσε να διατηρήσει τις λιανικές τιμές στα πρατήρια καυσίμων αμετάβλητες φέτος σε σχέση με πέρυσι, προς μεγάλη ενόχληση της Επιτροπής, η οποία απαιτεί να καταργηθούν τέτοια ανώτατα όρια τιμών και να αυξηθούν οι τιμές ενέργειας.
Ένας άλλος τομέας έντονης διαφωνίας με την ΕΕ ήταν η πολεμική πολιτική της ΕΕ: η Ουγγαρία συνεχίζει να ασκεί βέτο, για περαιτέρω δισεκατομμύρια ευρώ από τα δημόσια ταμεία της ΕΕ για την Ουκρανία. Εν τω μεταξύ, η ΕΕ καταφεύγει όλο και περισσότερο στον άμεσο δανεισμό χρημάτων, παρόλο που αυτό απαγορεύεται ρητά σε μια σειρά συμφωνιών με τα κράτη-μέλη.
Η Ουγγαρία στα χρόνια διακυβέρνησης του Ορμπαν, απέκτησε μια σαφώς σταθερή οικονομική πολιτική, η οποία αν και αντιμετώπισε πολλές προκλήσεις, εσωτερικές αλλά και εξωτερικές, παρέμεινε με θετικό πρόσημο και προσανατολισμένη στις εθνικές ανάγκες του κράτους.
Τώρα, ο νέος πρωθυπουργός, έχει υποσχεθεί επαναπροσδιορισμό της οικονομικής πολιτικής σε φιλοδυτική κατεύθυνση και δυναμική ενίσχυση σχέσεων με Ε.Ε. και Γερμανία, στοχεύοντας έτσι σε προσέλκυση επενδύσεων και ενίσχυση των εξαγωγών της Ουγγαρίας. Όλα αυτά ακούγονται όμορφα, αλλά η οικονομική κατάσταση των δυτικών κρατών, μάλλον δεν μπορεί να ενισχύσει τέτοιες ελπίδες.
Ο Πέτερ Μάγκιαρ, ο οποίος ορκίστηκε στις 9 Μαΐου 2026, έχει ακόμη υποσχεθεί επίτευξη συμφωνίας με την Ε.Ε. για την αποδέσμευση κονδυλίων ύψους περίπου $20 δισ. που είχαν παγώσει λόγω ανησυχιών για το κράτος δικαίου. Βεβαίως, όλοι γνωρίζουμε οτι οι κατηγορίες για “ακροδεξιά” πολιτική και παρέμβαση στην δικαιοσύνη για τις κυβερνήσεις του Όρμπαν απο την Ε.Ε. δεν ήταν τίποτε περισσότερο απο εκδικητικές ενέργειες εναντίον της Ουγγαρίας, λόγω της σθεναρής αντίστασής της, για ακραίες αριστερές και woke πολιτικές. Οι αρνήσεις Όρμπαν να εντάξει τέτοιες πολιτικές στην Ουγγρική κοινωνία, είχαν σαν αποτέλεσμα την προστασία της μαθητιώσας νεολαίας και την σταθερότητα της κοινωνίας. Μια αλλαγή σε τέτοιες αξίες, ίσως προσωρινά αυξήσεις δείκτες, αλλά η κοινωνική κατάπτωση, είναι βέβαιο πως μέσο-μακροπρόθεσμα θα φέρει αρνητικά οικονομικά αποτελέσματα. Αυτό είναι κάτι που έχει παρατηρηθεί σε όλα τα κράτη μέλη που υποτάχθηκαν στην διαλυτική για τις εθνικές κοινωνίες, πολιτική της κεντρικής διοίκησης της Ε.Ε.
Μετά την εκλογή του ο Πέτερ Μάγκιαρ, έχει κάνει κάποιες σχετικά επικριτικές δηλώσεις για την Ε.Ε. που αφήνουν υπόνοιες ότι ίσως δεν προχωρήσει σε τόσο ριζικές διαφοροποιήσεις απο την προηγούμενη κυβέρνηση. Δυστυχώς όμως, τα δείγματα της προσωπικότητάς του, δεν αφήνουν πολλά περιθώρια ελπίδας, αφού πρόκειται για έναν άνθρωπο αριβίστα, ιδιαίτερα εγωιστή και με παρελθόν ενδο-οικογενειακής βίας.
Οι επόμενες ημέρες, θα είναι ενδεικτικές για την πορεία της Ουγγαρίας και την τύψη του λαού της.
Richard Werner
