Η Αμερική χάνει κλιμακωτά την αγάπη της για το Ισραήλ. Ο πόλεμος στη Γάζα υπονόμευσε μια από τις στενότερες συμμαχίες στον κόσμο. Όσο κι αν οι ηγεσίες φαίνονται συντονισμένες, το “πρόβλημα” μεγαλώνει.

Κατά τη διάρκεια των τελευταίων δύο ετών, μερικές από τις πιο αμφιλεγόμενες συζητήσεις που πραγματοποιήθηκαν και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού αφορούσαν στο Ισραήλ. Αλλά ο τόνος αυτών των συζητήσεων ήταν πολύ διαφορετικός. Στην Ευρώπη, η κοινή γνώμη έχει από καιρό απογοητευτεί από το Ισραήλ, λόγω των φρικαλεοτήτων στη Γάζα. Ακόμα και οι μακροχρόνιοι υποστηρικτές του εβραϊκού κράτους έχουν καταστενοχωρηθεί και απογοητευτεί. Στην Αμερική, τον στενότερο προστάτη και σύμμαχο του Ισραήλ, υπήρχε μια σαφής αντίθεση : Όχι μόνον η κυβέρνηση Τραμπ προσέφερε φαινομενικά άνευ όρων υποστήριξη, αλλά και το περιεχόμενο των συζητήσεων με πολιτικούς ή ειδικούς στην εξωτερική πολιτική ήταν γενικά πολύ πιο φιλοϊσραηλινό από ό,τι σε οποιαδήποτε συναφής συζήτηση στην Ευρώπη.

Αυτό αλλάζει. Σε πρόσφατα επικοινωνιακά δρώμενα στην Αμερική, έχει ακουστεί πολύ πιο απροκάλυπτη κριτική για τις πολιτικές του Ισραήλ και εκδηλώνεται αυξανόμενη ανησυχία ότι η δημόσια υποστήριξη προς το Ισραήλ μεταξύ των απλών Αμερικανών (ιδιαίτερα δε των νέων) «διαβρώνεται» πολύ γρήγορα. Η απόκριση του κοινού προς το Ισραήλ είναι εντυπωσιακή και απογοητευτική.

Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι η διάθεση αλλάζει απότομα στην Αμερική, όχι μόνο μεταξύ των Δημοκρατικών αλλά και μεταξύ των Ρεπουμπλικανών. Μια πρόσφατη δημοσκόπηση της You Gov – Economist διαπιστώνει ότι το 43% των Αμερικανών πιστεύει ότι το Ισραήλ διαπράττει γενοκτονία στη Γάζα. Τα τελευταία τρία χρόνια, οι δυσμενείς απόψεις για το Ισραήλ μεταξύ των Δημοκρατικών άνω των 50 ετών αυξήθηκαν κατά 23 ποσοστιαίες μονάδες ! Μεταξύ των Ρεπουμπλικανών κάτω των 50 ετών, η υποστήριξη είναι ισόποσα κατανεμημένη, σε σύγκριση με το 63% για το Ισραήλ το 2022.

Εάν αυτή η απώλεια της λαϊκής αμερικανικής υποστήριξης συνεχιστεί, θα είναι καταστροφική για την μικρή μεγαλοϊδεάτικη χώρα των 10 εκατομμυρίων κατοίκων μέσα σε μια εχθρική γειτονιά. Αυτή τη στιγμή η Αμερική είναι το μόνοεμπόδιο  που στέκεται ανάμεσα στο Ισραήλ και στην κατάσταση του «κρατους-παρία». Οι αισιόδοξοι και φανατικοί σιωνιστές ενδεχομένως θα αποκαλέσουν όλα αυτά κινδυνολογία. Πιστεύουμε ότι μια τέτοια άποψη δυνητικά είναι αστήρικτα εφησυχαστική.

 «Αν η Αμερική βομβαρδιζόταν μέρα νύχτα εξαιτίας κάποιου φρικτού πράγματος που έκανε η κυβέρνησή μας, και πολλοί αθώοι Αμερικανοί και αμερικανόπουλα σκοτώνονταν και τραυματίζονταν ψυχοσωματικά και εμείς παρακαλούσαμε για έλεος, αλλά ο υπόλοιπος κόσμος έλεγε: “Οι Αμερικανοί ψήφισαν για την κυβέρνησή τους, άρα το αξίζουν”… Και οι πόλεις και τα σπίτια μας βομβαρδίζονταν και μετατρέπονταν σε ερείπια. Και οι υποδομές μας καταστρέφονταν, ούτε αγροκτήματα, ούτε παντοπωλεία, ούτε άλλη οργανωμένη κοινωνία. Και κανείς δεν βοήθησε τα τραυματισμένα και πεινασμένα παιδιά μας. Πώς θα νιώθατε;»

Έτσι, η διάσημη Μάρτζορυ Τέηλορ Γκριν (Marjorie Taylor Greene), ίσως η πιο ένθερμη ακόλουθος του Ντόναλντ Τραμπ στο Κογκρέσο, ξεκίνησε ένα πρόσφατο «tweet» της για την υποστήριξη των Παλαιστινίων και την αντίθεση στον πόλεμο του Ισραήλ κατά της Γάζας. Στην ίδια ανάρτηση, συνεχίζει παραπονούμενη για τη στρατιωτική βοήθεια που στέλνει η Αμερική στο Ισραήλ. Καταλήγει: «Δεν ξέρω για εσάς, αλλά εγώ δεν θέλω να πληρώσω για μια γενοκτονία σε μια ξένη χώρα εναντίον ενός ξένου λαού, για έναν ξένο πόλεμο με τον οποίο δεν είχα καμία σχέση !» Από τον Ιούνιο, όταν η Αμερική βομβάρδισε το Ιράν κατόπιν παρότρυνσης του Ισραήλ, μια ομάδα δεξιών πολιτικών και σχολιαστών έχει εκφράσει έντονα την αντίθεσή της στη συμμαχία της Αμερικής με το Ισραήλ, μια προηγουμένως αδιανόητη στάση για …. «οποιονδήποτε δεξιό που σέβεται τον εαυτό του».

Πολλοί από αυτούς που ζητούν μια μεγάλη υποβάθμιση των δεσμών – ο αθυρόστομος και καλλιεργημένος Steve Bannon, ο δαιμόνιος Tucker Carlson και ο συκοφαντηθείς αναπόδεικτα για σεξουαλικά εγκλήματα ρεπουμπλικανός βουλευτής Matthew Louis Gaetz ο Νεώτερος, που αθωώθηκε για την συκοφαντία, επανεξελέγη αλλά παραιτήθηκε ως περιφρονητική απαξίωση στο πολιτικό βαθύ κράτος , για να αναφέρουμε μερικούς – είναι ένθερμοι υποστηρικτές του κινήματος MAGA.

Οι Αμερικανοί αυτοί πατριώτες παραπονούνται ότι το Ισραήλ παρασύρει την Αμερική σε ξένες συγκρούσεις, ότι απορροφά πόρους που η Αμερική θα έπρεπε να χρησιμοποιεί προς όφελος του αμερικανικού λαού στο εσωτερικό της, ότι είναι σαφώς εχθρικό προς τους Χριστιανούς και ότι αγνοεί τα συμφέροντα της Αμερικής ! Η άνευ όρων υποστήριξη προς το Ισραήλ, υποστηρίζει η κα Greene, έρχεται σε ξεκάθαρη αντίθεση με το σύνθημα του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος «Η Αμερική πρώτα».

Εδήλωσε πως στην πραγματικότητα, δεδομένου ότι τόσοι πολλοί Ρεπουμπλικάνοι φαίνεται να είναι ικανοποιημένοι με το να σπαταλούν χρήματα και όπλα στο Ισραήλ, έχει σκεφτεί ένα νέο σύνθημα για να αποκλείσει μια τέτοια αδικαιολόγητη επιείκεια: «Μόνον η Αμερική».

Χαμένο Παράδειγμα – Για τουλάχιστον μια γενιά, η υποστήριξη προς το Ισραήλ στην αμερικανική πολιτική ήταν απολύτως δεδομένη, υπερβαίνοντας δίχως κανένα εμπόδιο το κυβερνών κόμμα, τον Πρόεδρο ή την περίσταση. Ως αποτέλεσμα, η Αμερική έχει γίνει μακράν ο στενότερος σύμμαχος του Ισραήλ, προστατεύοντάς το από διπλωματικές επιθέσεις, στέλνοντας πολεμικά πλοία όταν βρίσκεται υπό στρατιωτική απειλή, μοιράζοντας μαζί του τις ευαίσθητες κρίσιμες πληροφορίες και την τεχνολογία της, αλλά και κατακλύζοντάς το με βοήθεια.

Ωστόσο, η «δεξιά» πολιτική μετατόπιση του Ισραήλ τα τελευταία χρόνια, και ιδιαίτερα ο παρατεταμένος πόλεμος στη Γάζα, έχει αποξενώσει πολλούς απλούς Αμερικανούς. Η ανησυχία για το Ισραήλ, που έχει δημιουργηθεί εδώ και καιρό εντός του Δημοκρατικού Κόμματος, αυξάνεται τώρα και μεταξύ των Ρεπουμπλικανών. Νεότερα μέλη και των δύο κομμάτων έχουν μετατοπιστεί ιδιαίτερα, σχεδόν «δραματικά». Μια θεμελιώδης αναμόρφωση μιας από τις βαθύτερες φιλίες της Αμερικής φαίνεται σχεδόν αναπόφευκτη, προφανώς με τεράστιες επιπτώσεις για τη Μέση Ανατολή και για ολόκληρο τον κόσμο.

Η ξαφνική διαφωνία στην αμερικανική  δεξιά έρχεται καθώς η διπλωματική υποστήριξη του Ισραήλ ατροφεί σε όλο τον κόσμο. Αρκετοί από τους στενότερους συμμάχους της Αμερικής – η Αυστραλία, η Βρετανία, ο Καναδάς και η Γαλλία – σχεδιάζουν να αναγνωρίσουν το παλαιστινιακό κράτος κατά τη διάρκεια της τρέχουσας Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών, επικαλούμενες ως κίνητρό τους τις άθλιες ανθρωπιστικές συνθήκες στη Γάζα.

Η κυβέρνηση Τραμπ έχει καταδικάσει αυτήν την κίνηση, αποκαλώντας την «ανταμοιβή για την τρομοκρατία», και το Υπουργείο Εξωτερικών έχει σταματήσει να εκδίδει βίζες σε Παλαιστίνιους που ταξιδεύουν στην Αμερική για τη συνάντηση ! Το βέτο της Αμερικής στο Συμβούλιο Ασφαλείας σημαίνει ότι η πλήρης ένταξη των Παλαιστινίων στον ΟΗΕ παραμένει προς το παρόν εκτός εμβέλειας, αλλά η μεταβαλλόμενη στάση των συμμάχων της Αμερικής δείχνει πόσο πολύ εξαρτάται το Ισραήλ από την υποστήριξη της Αμερικής.

«Αγωνιστές του Ισραήλ» –  Ωστόσο, η δημόσια υποστήριξη προς το Ισραήλ στην Αμερική μειώνεται. Μια δημοσκόπηση της You Gov/Economist από τα μέσα Αυγούστου διαπίστωσε ότι το 43% των Αμερικανών συμφωνεί με την κα Γκριν ότι το Ισραήλ διαπράττει γενοκτονία στη Γάζα. Το ποσοστό που λέει ότι η συμπάθειά του στην τρέχουσα  σύγκρουση είναι περισσότερο προς τους Ισραηλινούς, παρά προς τους Παλαιστίνιους, έχει φθάσει στο χαμηλότερο επίπεδο των τελευταίων 25 ετών. Πριν από τη βίαιη επίθεση της Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου 2023 και τον επακόλουθο διετή πόλεμο του Ισραήλ στη Γάζα, τα πράγματα φαίνονταν διαφορετικά. Οι Αμερικανοί είχαν από καιρό μια σε μεγάλο βαθμό ευνοϊκή άποψη για το Ισραήλ. Από την έναρξη του πολέμου, αυτός ο ενθουσιασμός δείχνει να έχει εξατμιστεί.

Διάγραμμα έρευνας του «Συμβουλίου Πλανητικών Υποθέσεων» του Σικάγου

Η πιο απότομη πτώση παρατηρείται μεταξύ των Δημοκρατικών. Οι νέοι Δημοκρατικοί άρχισαν να επιτίθενται στο Ισραήλ πριν από μια δεκαετία. Μέχρι την έναρξη του πολέμου στη Γάζα ήταν έντονα εχθρικοί. Η πιο αξιοσημείωτη πρόσφατη μετατόπιση παρατηρείται μάλλον μεταξύ των Δημοκρατικών άνω των 50 ετών, των οποίων οι αρνητικές απόψεις για το Ισραήλ έχουν αυξηθεί κατά 23 ποσοστιαίες μονάδες τα τελευταία τρία χρόνια. Οι Ρεπουμπλικάνοι τείνουν να είναι πολύ πιο φιλοϊσραηλινοί. Αλλά και οι νεότεροι αρχίζουν να διασπώνται. Όσοι είναι κάτω των 50 ετών είναι σχεδόν ισόποσα μοιρασμένοι στις απόψεις τους, με το 50% να βλέπει το Ισραήλ αρνητικά και το 48% θετικά).

Διάγραμμα έρευνας από το  «Κέντρο Ερευνών Pew»

Αυτή είναι μια έντονη αλλαγή από το 2022, όταν το περιθώριο ήταν 35% έως 63%. Η επίδραση της ηλικίας είναι ακόμη πιο έντονη μεταξύ των ευαγγελικών Χριστιανών. Μια δημοσκόπηση που ανατέθηκε από το Πανεπιστήμιο της Βόρειας Καρολίνας στο Πέμπροκ διαπίστωσε ότι μεταξύ 2018 και 2021 το ποσοστό των ευαγγελικών κάτω των 30 ετών που υποστήριζαν τους Ισραηλινούς έναντι των Παλαιστινίων μειώθηκε από 69% σε 34%. Δεν έχουν υπάρξει καλές δημοσκοπήσεις για την ομάδα από τότε, αλλά οι ερευνητές εκτιμούν ότι η μετατόπιση είναι διαρκής. Φυσικά, οι πολιτικοί αρχίζουν να αντικατοπτρίζουν τα συναισθήματα των ψηφοφόρων τους. Οι Δημοκρατικοί έχουν πρωτοστατήσει. Στα τέλη Ιουλίου, 24 από τους 47 Δημοκρατικούς στη Γερουσία ψήφισαν υπέρ της διακοπής μιας αποστολής όπλων προς το Ισραήλ. Μόλις οκτώ μήνες νωρίτερα, τον Νοέμβριο, μόνο 18 το είχαν κάνει. Τρεις από τις νέες ψήφους «ναι» ήταν Γερουσιαστές που ανέλαβαν τα καθήκοντά τους φέτος.

Οι Δημοκρατικοί που κάποτε ήταν σταθερά υπέρ του Ισραήλ μαλακώνουν τη στάση τους. Ο Jake Auchincloss, βουλευτής του οποίου η περιφέρεια στα προάστια της Βοστώνης φιλοξενεί 100.000 Εβραίους, λέει ότι οι στάσεις μεταξύ των ψηφοφόρων του άλλαξαν ραγδαία μετά την κατάρρευση της εκεχειρίας στη Γάζα τον Μάρτιο. Τα πολιτικά υπομνήματα που στέλνει σε απάντηση στα ερωτήματα των ψηφοφόρων παρέχουν μιαν ωραία απεικόνιση του πόσο γρήγορα εξελίσσονται οι απόψεις. Από τον Ιανουάριο έχει ενημερώσει εκείνες για την κλιματική αλλαγή και την ένοπλη βία πέντε ή έξι φορές. «Σχετικά με τη σύγκρουση Ισραήλ-Γάζας, νομίζω ότι βρισκόμαστε στην έκδοση ενημέρωσης – γνώμης υπ΄αριθμόν 23», λέει. Με κάθε αναθεώρηση, η κριτική του για τις ανθρωπιστικές αποτυχίες του Ισραήλ έχει γίνει ισχυρότερη.

Η κύρια πίεση ωθεί επίσης τους φιλοϊσραηλινούς Δημοκρατικούς προς τα αριστερά. Ο Ρίτσι Τόρες, βουλευτής από τη Νέα Υόρκη, ο οποίος υπερασπίζεται συστηματικά την ισραηλινή κυβέρνηση, βρίσκεται σε μια λίστα πολιτικών που οι σύμμαχοι του Ζόχραν Μαμντάνι, του Δημοκρατικού υποψηφίου για δήμαρχο, θέλουν να τους εκδιώξουν. Πρόσφατα δήλωσε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης: «Ο ελεύθερος κόσμος έχει ηθική ευθύνη απέναντι στους Παλαιστίνιους που βρίσκονται σε κίνδυνο. Πλημμυρίστε τη Γάζα με τρόφιμα !»

Η απογοήτευση των Δημοκρατικών με το Ισραήλ έχει επιταχυνθεί από τον Μπενιαμίν Νετανιάχου, τον πρωθυπουργό του Ισραήλ για το μεγαλύτερο μέρος των τελευταίων 15 ετών. Το 2015, ενώ η κυβέρνηση του Μπαράκ Ομπάμα βρισκόταν στη μέση διαπραγματεύσεων με το Ιράν για τον περιορισμό του προγράμματος πυρηνικών όπλων του, ο κ. Νετανιάχου αποδέχτηκε μια πρόσκληση των Ρεπουμπλικανών να απευθυνθεί στο Κογκρέσο σχετικά με τους κινδύνους τέτοιων συνομιλιών. Οι Δημοκρατικοί ένιωθαν ότι έπαιρνε θέση στην αμερικανική πολιτική.

Έκτοτε, ο Νετανιάχου έχει πλησιάσει τον Τραμπ και έχει κάνει ακόμη πιο σαφείς τις κομματικές του πεποιθήσεις. Έχει μάλιστα προτείνει τον Αμερικανό Πρόεδρο για το βραβείο Νόμπελ Ειρήνης !. Αυτό έχει κάνει την υποστήριξη προς την κυβέρνηση του Ισραήλ να μοιάζει με πληρεξούσιο για την υποστήριξη της αμερικανικής δεξιάς, λέει ο Πίτερ Μπέιναρτ, Δημοκρατικός σχολιαστής δηλωμένος «προοδευτικός».

Η συμπεριφορά του Ισραήλ έγινε όλο και πιο αντίθετη με τις Δημοκρατικές πολιτικές. Η επέκταση των οικισμών του Νετανιάχου στη Δυτική Όχθη και η ανηλεής βία που την συνοδεύει έχουν διαβρώσει την ελπίδα για μια λύση δύο κρατών, την οποία οι Δημοκρατικοί Πρόεδροι, ειδικότερα, έχουν υποστηρίξει εδώ και καιρό. Για πολλούς Εβραίους Αμερικανούς, οι οποίοι είναι συντριπτικά Δημοκρατικοί, η μεταχείριση των Παλαιστινίων από την ισραηλινή κυβέρνηση συγκρούεται με τις αξίες που διδάσκονται στα σχολεία και τις συναγωγές, λέει ο Jeremy Ben-Ami, επικεφαλής της «J Street», μιας φιλελεύθερης φιλοϊσραηλινής ομάδας «λόμπυινγκ». Αυτή η «αποσύνδεση» έχει φέρει ομάδες όπως η J Street που ασκούν κριτική στο Ισραήλ, στο Δημοκρατικό κυρίαρχο ρεύμα. Τα τελευταία τέσσερα χρόνια, ο προϋπολογισμός της «J Street» έχει αυξηθεί κατά περισσότερο από 50%. Κατά τη διάρκεια του τελευταίου εκλογικού κύκλου συγκέντρωσε 15 εκατομμύρια δολάρια, από τα αντίστοιχα 9 εκατομμύρια δολάρια το 2020.

Οι Παλαιστίνιοι ακτιβιστές κατάφεραν επίσης να συγκροτήσουν ένα μηχανισμό υποστήριξης μέσω της αλληλεγγύης με άλλους σκοπούς, αριστερούς στην άποψη ή και στην πρακτική,  όπως οι διαμαρτυρίες του κινήματος «Black Lives Matter» που ξέσπασαν σε αμερικανικές πόλεις το 2020. Πολλοί νέοι Αμερικανοί ήρθαν για πρώτη φορά σε επαφή με τη σύγκρουση Ισραήλ-Παλαιστίνης όταν τους έδωσαν φυλλάδια σε συγκεντρώσεις του BLM. Πολλοί άνθρωποι το βλέπουν ως «παράδειγμα πριγκίπισσας-δράκου», λέει η Εβραία  Enia Krivine, η επικεφαλής του προγράμματος για το Ισραήλ στο «Ίδρυμα για την Υπεράσπιση των Δημοκρατιών» (Foundation for Defense of Democracies -FDD) (!) , ένα … φιλοϊσραηλινό think-tank.

Εν τω μεταξύ, οι παλαιότεροι Δημοκρατικοί διαπιστώνουν ότι η αιματοχυσία στη Γάζα δεν συμβαδίζει πλέον με την εικόνα που έχουν για το Ισραήλ ως ένα θαρραλέο φιλικό ξένο. «Για όσους από εμάς μεγαλώσαμε γύρω από τον Πόλεμο των Έξι Ημερών, υπήρχε αυτό το ρομαντικό όραμα ότι το Ισραήλ ήταν μια δύναμη για το καλό», λέει ο Πολ, ένας συνταξιούχος Σιωνιστής Δημοκρατικός που συμμετείχε σε πρόσφατη διαμαρτυρία κατά του Τραμπ. «Τώρα διοικείται από ένα κόμμα που δεν έχει κανένα συμφέρον από αυτό».

Παρά την αυξανόμενη κριτική από άτομα όπως η κυρία Γκριν, οι Ρεπουμπλικάνοι δεν έχουν προχωρήσει τόσο μακριά όσο οι Δημοκρατικοί. Τουλάχιστον επιφανειακά, η υποστήριξη των Ρεπουμπλικανών προς το Ισραήλ φαίνεται ισχυρότερη από ποτέ. Από τις τρομοκρατικές επιθέσεις της 11^ης  Σεπτεμβρίου, οι Αμερικανοί που υποστηρίζουν μιαν ισχυρή στρατιωτική απάντηση στον ισλαμικό εξτρεμισμό έχουν δει στο Ισραήλ μιαν «αδελφή ψυχή». Πολλοί ευαγγελικοί, ευρισκόμενοι σε πάγιο σιωνιστικό παραλήρημα, θεωρούν την ύπαρξη του εβραϊκού κράτους …… ένα ουσιαστικό βήμα προς την «αποκατάσταση της βασιλείας του Θεού στη Γη !», και έτσι έχουν καταστήσει την υποστήριξη του Ισραήλ κεντρική στο ρεπουμπλικανικό δόγμα όπως και …. την αντίθεσή τους  στις αμβλώσεις !

Ατρόμητοι και βουλιμικοί ενάντια …. στην ανοχύρωτη  Γάζα των Αμάχων – Από ορισμένες απόψεις, ο Τραμπ ήταν ο πιο ενθουσιώδης φιλοϊσραηλινός Πρόεδρος από όλους ! Ο Μπίμπι Νετανιάχου έχει επισκεφθεί τον Λευκό Οίκο τρεις φορές από τότε που ανέλαβε τα καθήκοντά του τον Ιανουάριο, περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο ξένο ηγέτη. Ο Τραμπ έχει καταστήσει αρχή της μεταναστευτικής του πολιτικής την απέλαση φιλοπαλαιστινίων ξένων φοιτητών και τιμωρεί τα πανεπιστήμια επειδή δεν καταπολεμούν τον αντισημιτισμό, τον οποίο συχνά φαίνεται να παρακάμπτει με οποιαδήποτε έκφραση φιλοπαλαιστινιακού αισθήματος. Το σχέδιό του να μετατρέψει τη Γάζα σε μια λαμπερή «Ριβιέρα της Μεσανατολής» έχει πυροδοτήσει την εκστρατεία της ισραηλινής ακροδεξιάς για την πλήρη και  οριστική εκδίωξη των Παλαιστινίων από την περιοχή. Όταν το Ισραήλ ζήτησε από τον Τραμπ να συμμετάσχει στην εκστρατεία βομβαρδισμού του κατά του Ιράν αυτό το καλοκαίρι, ο Πρόεδρος συμφώνησε ! Ήταν η πρώτη φορά που η Αμερική και το Ισραήλ επιτέθηκαν σε έναν εχθρό μαζί !

Οι περισσότεροι Ρεπουμπλικάνοι στο Κογκρέσο είναι ομοίως φιλοϊσραηλινοί. Κανένας Ρεπουμπλικάνος Γερουσιαστής δεν ψήφισε μαζί με τους Δημοκρατικούς τον Ιούλιο για τον περιορισμό των πωλήσεων όπλων. Τον Αύγουστο, ο Μάικ Τζόνσον, ο Πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων, έγινε ο δεύτερος ανώτερος Αμερικανός αξιωματούχος που επισκέφθηκε ποτέ οικισμό στη Δυτική Όχθη, δηλώνοντας εμφατικά ότι τα «όρη της Ιουδαίας και της Σαμάρειας» ανήκουν «δικαίως» στον εβραϊκό λαό. Στο παρελθόν, τέτοιες επισκέψεις θεωρούνταν ταμπού από τους ηγέτες και των δύο κομμάτων, καθώς υπονόμευαν τις προοπτικές για μια λύση δύο κρατών. Ο Νταν Σένορ, ειδικός στην εξωτερική πολιτική των Ρεπουμπλικανών, λέει ότι δεν υπάρχουν «μηδενικά στοιχεία» πως οι Ρεπουμπλικάνοι του Κογκρέσου αισθάνονται ισχυρή πίεση ώστε να αλλάξουν τη στάση τους απέναντι στο Ισραήλ, ιδίως επειδή δεν αντιμετωπίζουν τις ίδιες «πρωτογενείς» πιέσεις με τους Δημοκρατικούς.

Αλλά αν το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα έμαθε κάτι από τις περσινές εκλογές, αυτό είναι ότι οι «podcasters» και οι σχολιαστές με μεγάλο διαδικτυακό κοινό έχουν τη δύναμη να κινητοποιήσουν τους ψηφοφόρους. Μια ένδειξη ότι ανώτερα στελέχη των Ρεπουμπλικανών έχουν αισθανθεί μιαν εξελισσόμενη  μετατόπιση στη δημόσια διάθεση είναι η αυξανόμενη οξύτητα με την οποία υπερασπίζονται τη συμμαχία της Αμερικής με το Ισραήλ. Τον περασμένο μήνα, ο Lindsey Graham, ο σκληρός φιλοσιωνιστής Γερουσιαστής από τη Νότια Καρολίνα, εκφώνησε μιαν όντως  παθιασμένη ομιλία αντικρούοντας τη συζήτηση για παλαιστινιακή γενοκτονία και υπενθυμίζοντας στους συναδέλφους του: «Το Ισραήλ είναι φίλος μας !» Τελείωσε με μια θεατρική δραματικού ΄τύπου προειδοποίηση: «Αν η Αμερική τραβήξει την πρίζα από το Ισραήλ, ο Θεός θα τραβήξει την πρίζα από εμάς !»

Υπάρχουν επίσης συγκεκριμένοι παράγοντες που τροφοδοτούν την απογοήτευση με το Ισραήλ στη δεξιά. Ένας από αυτούς είναι η γνωστή απομονωτική άποψη, την οποία ασπάζεται εδώ και καιρό και ο κύριος Τραμπ, μεταξύ άλλων, ότι η Αμερική πρέπει να μείνει μακριά από ξένους πολέμους. Πολλοί στο κόμμα είναι πρόθυμοι να μειώσουν τη στρατιωτική βοήθεια προς την Ουκρανία, μια ιδέα που ο ίδιος ο Πρόεδρος φαίνεται μερικές φορές να υποστηρίζει. Αυτό εγείρει μόνο το ερώτημα γιατί θα πρέπει να υπάρχει μια «εξαίρεση για το Ισραήλ». Η ευρέως διαδεδομένη αντίληψη ότι η ισραηλινή κυβέρνηση διαπράττει εγκλήματα πολέμου καθιστά το ερώτημα ακόμη πιο αμήχανο.

Ακόμη, υπάρχει εδώ και καιρό μια υφέρπουσα σχεδόν «αντισημιτική» τάση στο Ρεπουμπλικανικό Κόμμα, παρά τον επανειλημμένα δηλωμένο ζήλο του  Προέδρου Τραμπ να προστατεύσει τους Εβραίους της Αμερικής :

Η προαναφερθείσα Κυρία Γκριν, (γεννημένη τον Μάιο του 1974), επίσης γνωστή ως «MTG», είναι μια Αμερικανίδα απροκάλυπτα ακροδεξιά πολιτικός και επιχειρηματίας, η οποία είναι η εκλεγμένη εκπρόσωπος για την 14^η  κοινοβουλευτική περιφέρεια της Τζόρτζια από το 2021. Μέλος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, εξελέγη στο Κογκρέσο το 2020, επανεξελέγη το 2022 και το 2024. Αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα, καθώς έχει διατυπώσει έως και θεωρίες συνωμοσίας για εβραϊκά διαστημικά λέιζερ που πυροδοτούν πυρκαγιές και επίσης έχει εκφράσει επανειλημμένους ισχυρισμούς ότι «σιωνιστές υπέρμαχοι της Εβραϊκής Ανωτερότητας και Υπεροχής» συνωμοτούν για να μειώσουν τον λευκό πληθυσμό της Ευρώπης μέσω της μετανάστευσης.

Ο Νίκολας Τζόζεφ Φουέντες (Nicholas Joseph Fuentes,γεννημένος το 1998) είναι Αμερικανός ακροδεξιός πολιτικός σχολιαστής, ακτιβιστής και live streamer. που πιστεύει ότι το Ολοκαύτωμα είναι «υπερβολικό», παραπονέθηκε δε πρόσφατα ότι ο κ. Κάρλσον και άλλοι τελικά άρχισαν να μιλούν εναντίον του Ισραήλ μόνον όταν αυτό έγινε «αναπόφευκτο» !  Αυτοπροσδιορίζεται ως χριστιανός εθνικιστής και υποστηρικτής του αυταρχισμού, ενώ παράλληλα συνδέεται με την υποκουλτούρα των «incel» (ένα σύνθημα του “ακούσιος άγαμος” – “involuntary celibate”  σημαίνει πως είναι μέλος μιας διαδικτυακής υποκουλτούρας κυρίως ανδρών ετεροφυλόφιλων που αυτοπροσδιορίζονται ως ανίκανοι να βρουν έναν ρομαντικό ή σεξουαλικό σύντροφο, παρά το γεγονός ότι τον επιθυμούν. Συχνά ως αποτέλεσμα αυτής της άποψης τα μέλη κατηγορούν, αντικειμενοποιούν και δυσφημούν τις γυναίκες και τα κορίτσια. Η φερ΄ειπείν αυτή «υποκουλτούρα» έγινε εξέχουσα κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 2010.) Ο Φουέντες έχει περιγραφεί ως «νεοναζί» από διάφορες «μαχητικές δημοκρατικές» πηγές (όπως γίνεται συνήθως για όποιον αντιτίθεται στο Καθεστωτικό παρακράτος και το Βαθύ κράτος). Οι απόψεις του έχουν χαρακτηριστεί επενειλημμένα ως «λευκές υπερεθνικιστικές, μισογυνικές, ομοφοβικές, αντισημιτικές, ισλαμοφοβικές και αρνητικές του Ολοκαυτώματος».]  

Είναι πολύ χαρακτηριστικό χαρακτηριστικό ότι η διαβόητη Αμερικανοϊσραηλινή Επιτροπή Δημοσίων Υποθέσεων (AIPAC – American Israel Public Affairs Committee), η πλέον εξέχουσα φιλοϊσραηλινή ομάδα λόμπινγκ της Αμερικής, άλλαξε πρόσφατα τη στρατηγική της. Συνήθιζε να μην ξοδεύει καθόλου χρήματα υποστηρίζοντας συγκεκριμένους υποψηφίους στις εκλογές, πιθανώς επειδή υπήρχαν ….. τόσο λίγοι υποψήφιοι που δεν φαίνονταν φίλα διακείμενοι έως δουλικοί προς το Ισραήλ. Στη δεκαετία έως το 2021 αφιέρωσε μόλις 157.000 δολάρια σε εκλογικές δαπάνες, ένα σφάλμα στρογγυλοποίησης σε σύγκριση με το κόστος του λόμπυινγκ που ανήλθε σε 31 εκατομμύρια δολάρια. Ωστόσο, κατά τους δύο τελευταίους εκλογικούς κύκλους, η AIPAC δαπάνησε 65 εκατομμύρια δολάρια για εκλογές και μόλις 9 εκατομμύρια δολάρια για λόμπυινγκ. Ξεχάστε τις λεπτομέρειες της πολιτικής: Τώρα η δαιμόνια επιτροπή αγωνίζεται να «κρατήσει», να διατηρήσει,  τους φιλικούς βουλευτές στις θέσεις τους.

Το σκηνικό έχει ήδη στηθεί για μια μεγάλη ενδοαμερικανική πολιτική αναμέτρηση. Ο Πρόεδρος Τραμπ μπορεί να καταφέρει να εμμείνει στη φιλοϊσραηλινή του στάση χωρίς να πληρώσει κανένα τίμημα, αλλά άλλοι πολιτικοί δεν θα είναι τόσο τυχεροί όπως αυτός. Οι Δημοκρατικοί που θα συμμετάσχουν στην κούρσα για την αντικατάστασή του μετά τις ενδιάμεσες εκλογές του επόμενου έτους θα αναγκαστούν να γνωστοποιήσουν τις θέσεις τους για το Ισραήλ στους ψηφοφόρους των προκριματικών εκλογών, ειδικά αν ο πόλεμος στη Γάζα συνεχίζεται.

Ένας επιτυχημένος υποψήφιος δεν θα είναι σε θέση να υποστηρίξει το εβραϊκό κράτος τόσο σθεναρά όσο έπραττε ο Τζο Μπάιντεν, ο σχεδόν ανοϊκός αλλά και … πιο πονηρός για τα συμφέροντά του πρόσφατος Δημοκρατικός Πρόεδρος. Οι προκριματικές εκλογές των Ρεπουμπλικανών πιθανότατα θα έχουν έναν λαϊκιστή υποψήφιο, εχθρικό προς τις ξένες εμπλοκές. Υπάρχουν φήμες ότι ο κ. Μπάνον, ένα γνωστό όνομα της δεξιάς που έχει γίνει πολύ επικριτικός απέναντι στο Ισραήλ, σκέφτεται να θέσει υποψηφιότητα. Οι ίδιοι «influencers» που βοήθησαν τον Τραμπ να κερδίσει θα μπορούσαν να εξασφαλίσουν υποστήριξη για μια τέτοια εκστρατεία.

Ο Βανς, Αντι-Πρόεδρος των ΗΠΑ, είναι ήδη το φαβορί των Ρεπουμπλικανών. Υπήρξε σφοδρός αντίπαλος της αποστολής όπλων στην Ουκρανία, αλλά οι απόψεις του για το Ισραήλ είναι πιο δύσκολο να διαβαστούν. Τον Μάιο επρόκειτο να επισκεφθεί την περιοχή —η θωρακισμένη λιμουζίνα του είχε ήδη φτάσει στο Τελ Αβίβ— όταν ακύρωσε το ταξίδι αφού ο Μπίμπι Νετανιάχου κινητοποίησε περισσότερα στρατεύματα για τον πόλεμο στη Γάζα. Ο Κερτ Μιλς, Εκτελεστικός Διευθυντής του περιοδικού «Συντηρητικός Αμερικανός», (που είναι  κατεξοχήν υπεύθυνος για τη διαχείριση και την επίβλεψη των καθημερινών λειτουργιών και την υλοποίηση της στρατηγικής του επιδραστικού εντύπου) αποτελεί μιαν εξέχουσα φωνή μεταξύ των Ρεπουμπλικανών οι οποίοι είναι εχθρικοί προς το Ισραήλ, έχει καλή σχέση με τον Βανς. Από πρόσφατες συζητήσεις μαζί του για τη Μέση Ανατολή, φρονεί πως ο Βανς θα συμφωνήσει με το ημι-απομονωτικό στρατόπεδο «Μόνο για την Αμερική». «Νομίζω ότι θα τα πάει καλά σε αυτό», υποστηρίζει ο Μιλς.

Τέτοια πίεση δεν θα διαλυθεί απαραίτητα αν τελειώσει ο πόλεμος στη Γάζα ή ο «Μπίμπι» Νετανιάχου αποχωρήσει από το αξίωμά του. Αντικατοπτρίζει μια γενεαλογική μετατόπιση. «Η παλιά ρεπουμπλικανική συναίνεση έχει ξεφτίσει, πιθανώς μόνιμα», λέει ο Ντοβ Γουάξμαν του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια στο Λος Άντζελες. [Είναι Καθηγητής Ισραηλινών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Λος Άντζελες (UCLA) και διευθυντής του Κέντρου Ισραηλινών Σπουδών του UCLA.] Προηγουμένως, συνηθισμένα διμερή ζητήματα, όπως η διαπραγμάτευση μιας νέας συμφωνίας για την παροχή βοήθειας στο Ισραήλ για την προμήθεια αμερικανικών όπλων, μπορεί να μην προχωρήσουν τόσο ομαλά στο μέλλον. Πράγματι, το Ισραήλ μπορεί να διαπιστώσει ότι οι σχέσεις γίνονται πιο ψυχρές από κάθε άποψη, από την προμήθεια όπλων έως την διπλωματική υποστήριξη. Η αμετάβλητη σχέση που έχει διαμορφώσει κυριολεκτικά τη Μέση Ανατολή εδώ και 50 χρόνια, ξαφνικά φαίνεται επισφαλής.

Όλα τα προειδοποιητικά φώτα αναβοσβήνουν ταχύτερα: Η αδύναμη και συνήθως φοβική Ευρωπαϊκή Ένωση έχει επίσης απειλήσει να αναστείλει τμήματα της εμπορικής συμφωνίας με το Ισραήλ και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ενδέχεται να υιοθετήσει μια συναφή αρχική πρόταση. Μέχρι και η Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν εδήλωσε : «Ο ανθρωπογενής λιμός δεν μπορεί ποτέ να αποτελέσει όπλο πολέμου… αυτό πρέπει να σταματήσει !». Ακόμα κι αν τελικά η εμπορική συμφωνία δεν ακυρωθεί, η κοινολογημένη διαπίστωση ότι το Ισραήλ διαπράττει εγκλήματα πολέμου και παραβιάζει τα ανθρώπινα δικαιώματα μάλλον θα του προκαλέσει από μόνη της σοβαρή πολιτικοκοινωνική ζημιά, καθώς πολλοί θα επιλέξουν οικειοθελώς να μην συμπορεύονται και να μην εμπορεύονται πλέον μαζί του όπως πριν.