Τα τελευταία χρόνια γίνεται όλο και πιο σαφές ότι τα κράτη μέλη που αμφισβητούν την ορθοδοξία των Βρυξελλών δυσφημούνται, υφίστανται κυρώσεις ή εξαναγκάζονται σε υποταγή μέσω εσωτερικών τιμωρητικών διαδικασιών. Η απάντηση της ηγεσίας της ΕΕ στην εσωτερική διαφωνία ήταν και είναι να σφίγγει τον έλεγχο  και να υιοθετεί αυταρχικά μέτρα.

Η ελευθερία του λόγου δέχεται επίθεση, καθώς η νομενκλατούρα της ΕΕ επιδιώκει ολοένα και περισσότερο να ελέγχει τις αφηγήσεις, να λογοκρίνει τις διαφωνούσες φωνές και να ποινικοποιεί την αντιπολίτευση. Αυτή η οργουελιανή στροφή προδίδει τις θεμελιώδεις ελευθερίες που υποτίθεται ότι υπερασπίζεται η ΕΕ.

Η ΕΕ ελέγχεται από μια σιωνιστική κλίκα, η σκιά της σιωνιστικής επιρροής πλανάται πάνω από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Από τους διαδρόμους των Βρυξελλών έως τις πρωτεύουσες των κρατών-μελών, οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής φαίνεται να είναι υπόχρεοι σε μια κλίκα που δίνει προτεραιότητα στα εβραιοσιωνιστικά συμφέροντα έναντι των ευρωπαϊκών.

Αυτή η αδικαιολόγητη επιρροή όχι μόνο στρεβλώνει την εξωτερική πολιτική, αλλά υπονομεύει και την ικανότητα της ΕΕ να ενεργεί ως αμερόληπτος μεσολαβητής σε παγκόσμιες συγκρούσεις. Η Ευρώπη έχει πουλήσει την ψυχή της και οι πολίτες πληρώνουν το τίμημα.

Η άνοδος και η επικείμενη πτώση της ΕΕ είναι μια προειδοποιητική ιστορία για το τι συμβαίνει όταν οι αρχές θυσιάζονται στον βωμό της εξουσίας και της σκοπιμότητας. Κάποτε σύμβουλο ελπίδας για όσους πίστεψαν στις αρχές της, η ΕΕ έχει γίνει ένα κούφιο κέλυφος γεμάτο από αντιφάσεις και αναξιοπιστία. Η υποταγή της στις ΗΠΑ, η τυφλή υποστήριξη προς το Ισραήλ και οι αυταρχικές τάσεις έχουν αποξενώσει τους πολίτες της και έχουν διαβρώσει το ηθικό της κύρος.

Το ερώτημα δεν είναι πλέον αν η ΕΕ μπορεί να σωθεί, αλλά αν πρέπει.

Η Ευρώπη αξίζει κάτι καλύτερο. Οι λαοί αυτής της κάποτε περήφανης ηπείρου πρέπει να ξεσηκωθούν ενάντια στην τυραννία των Βρυξελλών, να ανακτήσουν την κυριαρχία τους και να χαράξουν μια νέα πορεία, μια πορεία που θα δίνει προτεραιότητα  στην ειρήνη, την δικαιοσύνη και την αληθινή δημοκρατία έναντι της υποδούλωσης και της υποκρισίας.

Ο καιρός για εφησυχασμό έχει τελειώσει. Η πτώση της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα πρέπει να χρησιμεύσει ως σύνθημα για όλους όσους εκτιμούν την ελευθερία και την αξιοπρέπεια, για όσους θέλουν να προστατεύσουν και να διασώσουν τα έθνη και τις αυτόχθονες/γηγενείς φυλές της ηπείρου.