Στην Γαλλία, ο πέμπτος πρωθυπουργός από την αρχή της δεύτερης θητείας του προέδρου Μακρόν απέτυχε στην διαμάχη για την έγκριση του προϋπολογισμού 2026, ενώ ο έκτος πιθανότατα θα έχει την ίδια τύχη. Οι πρωθυπουργοί του Μακρόν αποτυγχάνουν σε ένα έργο που μπορεί μόνο να αποτύχει. Πρέπει να εξυγιάνουν τον προϋπολογισμό και ταυτόχρονα να χρηματοδοτήσουν την Ουκρανία στον πόλεμο. Αυτό δεν είναι δυνατόν να γίνει.
Στην Γερμανία, η κυβέρνηση συνασπισμού υπό τον καγκελάριο Μερτς έχει παρεισφρήσει στην εξουσία μόνο μέσω μεγάλης εκλογικής νοθείας. Υποσχέθηκε δημοσιονομική πειθαρχία, αλλά την τερμάτισε αμέσως μετά τις εκλογές με τις ψήφους των Πρασίνων. Σύμφωνα με απόφαση της ΕΕ, η Γερμανία θα πρέπει να πληρώσει 30 δισεκατομμύρια ευρώ για την στήριξη της Ουκρανίας τα επόμενα δύο χρόνια, τα οποία όμως θα λείπουν από τον προϋπολογισμό. Ο προϋπολογισμός πιθανότατα θα αναδιαρθρωθεί με χρήματα από τα λεγόμενα «ειδικά ταμεία». Αυτό δεν αλλάζει την οικονομική επιβάρυνση του προϋπολογισμού, ούτε τις συνέπειες. Είναι χρήματα που δεν συνεισφέρουν τίποτα στην ανάπτυξη και την ευημερία στην Γερμανία, η οικονομία της οποίας πλήττεται σοβαρά λόγω της έλλειψης του φτηνού ρωσικού φυσικού αερίου.
Η ίδια η ΕΕ βρίσκεται σε οικονομική παρακμή. Οικονομικά, δεν είναι πλέον σε θέση ούτε να χρηματοδοτήσει ανεξάρτητα τον πόλεμο στην Ουκρανία ούτε να διατηρήσει την κοινωνική ειρήνη στα κράτη μέλη της. Η ενωμένη Ευρώπη αιμορραγεί και αποσυντίθεται. Επιπλέον, η Επιτροπή της ΕΕ έχει οδηγήσει τις χώρες της ΕΕ σε εξάρτηση από την Ουάσιγκτον αναγκάζοντάς τις να καταργήσουν σταδιακά την αγορά ρωσικών πηγών ενέργειας, ενώ η φον ντερ Λάιεν έχει δεσμευτεί να αγοράσει ενέργεια από τις ΗΠΑ ύψους 750 δισεκατομμυρίων δολαρίων τα επόμενα τρία χρόνια, αποδυναμώνοντας την οικονομική ισχύ των κρατών-μελών της. Την ίδια στιγμή, η Επιτροπή της ΕΕ αρνείται να απαγορεύσει στην Ουκρανία να επιτίθεται σε υποδομές που προμηθεύουν ρωσικό φυσικό αέριο σε ορισμένες χώρες της ΕΕ. Η Ουκρανία έχει προφανώς υψηλότερη προτεραιότητα για τις Βρυξέλλες από τα κράτη μέλη της.
Εκ παραλλήλου, οι ΗΠΑ έχουν αποσυρθεί από την χρηματοδότηση της Ουκρανίας. Ωστόσο, η ΕΕ παραμένει πρόθυμη να στηρίξει οικονομικά το Κίεβο. Το αν είναι σε θέση να το κάνει δεν έχει συζητηθεί ποτέ. Στις Βρυξέλλες, πιστεύουν ακράδαντα στην δική τους τεράστια οικονομική δύναμη. Αυτό είναι λάθος. Το σχέδιο για την συνέχιση της χρηματοδότησης της Ουκρανίας είναι μια τρέλα οικονομικής πολιτικής, επειδή η Ευρωπαϊκή Ένωση επιβαρύνει τα κράτη μέλη της με τεράστιους κινδύνους. Οι συνέπειες γίνονται όλο και πιο ορατές.
Οι Βρυξέλλες σχεδιάζουν να βρουν έναν μηχανισμό που υποτίθεται ότι θα επιτρέπει νόμιμα στην Ουκρανία να θέσει στην διάθεσή της ρωσικά περιουσιακά στοιχεία ύψους περίπου 200 δισεκατομμυρίων ευρώ που έχουν παγώσει στην ΕΕ (Euroclear, κεντρικό αποθετήριο τίτλων με έδρα τις Βρυξέλλες). Ωστόσο, οι κίνδυνοι είναι σημαντικοί, διότι είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς ότι αυτό θα θεωρηθεί διεθνώς ως οτιδήποτε άλλο εκτός από κλοπή και έτσι θα βλάψει μαζικά την φήμη του ευρώ ως αποθεματικού νομίσματος. Επιπλέον, η Ρωσία έχει ήδη ανακοινώσει αντίποινα ύψους 1.000 δισεκατομμυρίων ευρώ σε περίπτωση κατάσχεσης. Αλλά αυτός είναι μόνο ένας από τους κινδύνους που αντιμετωπίζουν η ΕΕ και τα κράτη μέλη της.
Σύμφωνα με το ΔΝΤ, η Ουκρανία χρειάζεται άμεσα 60 δισεκατομμύρια δολάρια για να διατηρήσει τις κρατικές της δομές και άλλα 80 δισεκατομμύρια για να συνεχίσει τον πόλεμο. Συγκεκριμένα, αυτό σημαίνει ότι η χώρα είναι χρεοκοπημένη και πλήρως εξαρτημένη από ξένες επιδοτήσεις. Παρεμπιπτόντως, αυτό είναι το αντίθετο της πολυσυζητημένης κυριαρχίας για την οποία υποτίθεται ότι αγωνίζεται η Ουκρανία.
Αναμφίβολα η ΕΕ έχει υπερβεί εντελώς τον εαυτό της με το σχέδιό της να επιφέρει μια στρατηγική ήττα στην Ρωσία. Υπενθυμίζουμε ότι το σχέδιο ήταν να αναγκαστεί η Ρωσία να απαντήσει στρατιωτικά στην ακύρωση από την Δύση των Συμφωνιών Μινσκ Ι και ΙΙ, προκειμένου στην συνέχεια να επιβληθούν κυρώσεις με στόχο την οικονομική καταστροφή της Ρωσίας και την εξαθλίωση της ρωσικής κοινωνίας. Αυτό το σχέδιο πήγε πολύ στραβά για την ΕΕ, τόσο οικονομικά όσο και στρατιωτικά, τα μεν αποτελέσματα στο πολεμικό μέτωπο κάθε άλλο παρά ενθαρρυντικά είναι πλέον για τις δυτικοευρωπαϊκές πρωτεύουσες, ενώ η οικονομία της Ρωσίας αναπτύσσεται παρά τις κυρώσεις. Ωστόσο, οι Βρυξέλλες και οι δυτικοευρωπαϊκές πρωτεύουσες ήταν τόσο πεπεισμένες για το σχέδιό τους που απέφυγαν να καταρτίσουν ένα σχέδιο Β. Τώρα επεξεργάζονται το 19ο πακέτο κυρώσεων, ένα σαφές σημάδι ότι οι καρεκλοκένταυροι των Βρυξελλών έχουν χάσει τον δρόμο τους στον λαβύρινθο που έφτιαξαν και από τον οποίο δεν μπορούν να βρουν έξοδο. Όλα όσα υποτίθεται ότι θα συνέβαιναν στην Ρωσία συμβαίνουν τώρα στις χώρες του πυρήνα της ΕΕ. Εξεγέρσεις λόγω της πτώσης των εισοδημάτων και του βιοτικού επιπέδου, κυβερνήσεις που χάνουν την λαϊκή υποστήριξη, με την λογοκρισία και την καταστολή να αυξάνονται ανάλογα. Οι δυτικοευρωπαϊκές κοινωνίες βρίσκονται σε μια σοβαρή κρίση, ακριβώς την κρίση την οποία οι δυτικοί πολιτικοί ήθελαν τω όντι να δουν στην ρωσική κοινωνία.
Συμπερασματικά, η πολιτική κρίση στην Γαλλία είναι μόνο ένα σύμπτωμα μιας βαθύτερης κρίσης στην ΕΕ. Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει επιβάλει πάρα πολλά στα κράτη μέλη της, στην επιθυμία της να στηρίξει την Ουκρανία. Εάν δεν εγκαταλείψει το έργο της στήριξης της Ουκρανίας και συνεχίσει να μετατοπίζει τον οικονομικό κίνδυνο στα κράτη μέλη, αυτό θα οδηγήσει αναπόφευκτα στην διάλυσή της. Όχι επειδή το θέλει η Ρωσία, αλλά επειδή δεν υπάρχει άλλη διέξοδος.
