Είναι λίγο νωρίς για να αξιολογήσουμε τον ουσιαστικό αντίκτυπο της συναντήσεως αλλά και των αποφάσεων που «ελήφθησαν» στην συνάντηση των δυο ηγετών των μεγαλύτερων πυρηνικών οπλοστασίων του πλανήτη.
Τα εισαγωγικά υπάρχουν για να τονίσω ότι ποτέ και τίποτε δεν αποφασίζεται σε τέτοιες συναντήσεις. Η ατζέντα έχει τεθεί μήνες νωρίτερα και τα δύο εντεταλμένα επιτελεία των ηγετών τις επεξεργάζονται με βάση τις κεντρικές οδηγίες τους και φθάνουν έως κάποιο σημείο προσυνεννοήσεως. Κατόπιν, αφού τα ζητήματα ωριμάσουν, το τελικό προσχέδιο τίθεται στους ηγέτες . Γίνονται οι απαραίτητες προσθέσεις – αφαιρέσεις, ίσως και πισωγυρίσματα, και όταν καταλήξουν στην -όποια- συμφωνία, τότε «ανακοινώνεται η συνάντηση».
Κανείς ηγέτης δεν θέλει να παρουσιαστεί δημοσίως, να χαιρετηθεί και να συζητήσει για να φύγει άπρακτος ή ακόμη και ηττημένος. Έτσι η διαδικασία που περιγράφω είναι απαραίτητη.
Τότε, θα αναρωτηθεί κάποιος, προς τι όλη η «παράτα» και οι τυμπανοκρουσίες;
Για δυο ουσιαστικούς επικοινωνιακούς λόγους με διαφορετικούς αποδέκτες.
Ο πρώτος λόγος, αφορά τον τρόπο που διεξάγεται η πολιτική σήμερα. Είναι ένα μήνυμα προς το πόπολο. Είναι τροφή για τα ΜΜΕ. Θα συζητηθεί ποιος ήταν πιο άνετος, πιο σκληρός ή πιο ανεκτικός. Πιο ψηλός ή πιο όμορφος. Μην υποτιμάτε αυτή την πτυχή της συνάντησης. Αν δεν είχε σημασία για την ευχέρεια πολιτικών ελιγμών, δεν θα έμπαιναν τέτοιοι άνθρωποι στην διαδικασία να δώσουν την παράσταση.
Δυστυχώς στα χρόνια μας, η πολιτική εικόνα πολλές φορές διαμορφώνει την πολιτική ατζέντα, όσο ρηχό και επικίνδυνο κι αν είναι κάτι τέτοιο. Οι μάζες έχουν εκπαιδευθεί να αποδέχονται, αποζητούν, καταναλώνουν, εμπιστεύονται, ακόμη και να μάχονται, χάριν μιας καλοστημένης εικόνας.
Ο δεύτερος λόγος, είναι παραλλαγή του πρώτου. Είναι επίσης ένα επικοινωνιακό μήνυμα, αλλά αυτή την φορά απευθύνεται στις υπόλοιπες ηγεσίες. Τους στέλνει ένα μαντάτο, για το ποιος ή ποιοι είναι τα «μεγάλα παιδιά». Ποιοι έχουν την πραγματική εξουσία. Στην συγκεκριμένη συνάντηση, το μήνυμα στάλθηκε από τις ηγεσίες ΗΠΑ και Ρωσσικής Ομοσπονδίας σε όσους, έλλειπαν από την σύνοδο κορυφής.
Και οι δύο ηγεσίες λοιπόν, «έβαλαν στην θέση της» την Ευρωπαϊκή Ένωση. Διαμήνυσαν ότι, εσείς θα εκτελείτε. Και με βάση τον πρώτο λόγο που αναφέραμε, το διαμήνυσαν και στους ψηφοφόρους της Ε.Ε.
Η απαξίωση προς την ηγετική ομάδα της Ε.Ε. δηλαδή τους 3-4 υπαλλήλους και τους Πρωθυπουργούς/Προέδρους των Ευρωπαϊκών κρατών, είναι κάθετη. Ο Putin που η Ε.Ε. μάχεται λυσσασμένα, απέδειξε ποιος είναι πραγματικά περιθωριοποιημένος αλλά και ποιος έχει την δύναμη να περιθωριοποιεί. Και το σημαντικό; Το έκανε με την συμμετοχή του Trump!
Η Ε.Ε., προς θλίψη των πολλών εκατομμυρίων Ευρωπαίων, επισήμως καταδεικνύεται ανίκανη και ελάχιστη, ώστε να έχει έναν σθεναρό γεωπολιτικό λόγο. Ηθελέστα και παθέστα! Ας μην υποστήριζαν οι Ευρωπαίοι πολίτες καρπαζοεισπράκτορες για να τους οδηγούν, για να μην τρώνε καρπαζιές.
Και φυσικά, τα «συμφωνηθέντα στην σύνοδο» θα πρέπει να τεθούν και να εγκριθούν από την ηγεσία της Ουκρανίας και από τους συμμάχους του ΝΑΤΟ….
Εδώ δεν γελάμε απλώς, αλλά ξεκαρδιζόμαστε μέχρι δακρύων…
Η απουσία της Ουκρανίας από διαπραγματεύσεις για τον πόλεμο στα εδάφη της, είναι βροντερό επικοινωνιακό μήνυμα. Σε πρώτη ανάγνωση δείχνει πόσο έχει χάσει ο Ζελένσκυ την αποδοχή εκείνων που τον έριξαν στον πόλεμο. Ο «τομεάρχης» της περιοχής απέτυχε και ήδη το γραφείο προσωπικού κάνει συνεντεύξεις για τον αντικαταστάτη του…
Σε βαθύτερη ανάλυση, αποδεικνύει αυτό που στον Ι.ΣΤ.Ο.Σ. λέμε και γράφουμε από την πρώτη στιγμή, ότι δηλαδή ο Ουκρανικός πόλεμος είναι ένας πόλεμος δι’ αντιπροσώπου (proxy war) μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσσίας. Ότι το ΝΑΤΟ σκούντησε την αρκούδα και όταν εκείνη δάγκωσε, κάνει το θύμα…
Η απουσία της Ε.Ε. επίσης βροντώδης, δείχνει ότι η στήριξη στον αποτυχημένο τομεάρχη, ήταν ελλιπής κι αναποτελεσματική και την παρασύρει στην δυσμένεια των μεγάλων αφεντικών. Δείχνει επίσης ότι, οι ηγέτες μαριονέτες έχουν περιορισμένη χρήση και διάρκεια.
Ένα ακόμη σημαντικό μήνυμα από την σύνοδο είναι η δήλωση Putin: “αν το 2022 ήταν ο Τραμπ στην εξουσία ο πόλεμος αυτός δεν θα είχε καν υπάρξει”.
Είναι ένα σαφές μήνυμα υποστήριξης στον Αμερικανό Πρόεδρο και στην νέα ομάδα συνεργατών του Λευκού Οίκου. Εδώ ο Putin ή ανταποδίδει στήριξη ή κάνει ένα άνοιγμα καλής θελήσεως προς τον Trump. Το μέλλον θα ξεκαθαρίσει τι από τα δυο ισχύει. Όπως προανέφερα, είναι νωρίς για αξιολόγηση των αποτελεσμάτων της συναντήσεως, γι’ αυτό ασχολήθηκα με την αρχιτεκτονική αυτής καθαυτής της συνόδου.
Ελπίζω η απαξία προς τα γελοία ηγετικά σκιάχτρα της Ε.Ε. να χρησιμεύσει στους Ευρωπαϊκούς λαούς και να βοηθήσει στην αλλαγή νοοτροπίας, μιας νοοτροπίας που καταδικάζει την Ευρώπη σε κομπάρσο.
