…Ζοῦμε σὲ μία κοινωνία ποὺ θεωρεῖ ὅτι τίποτε δὲν εἶναι χειρότερο ἀπὸ τὸν θάνατο, οὔτε κὰν ἡ σκλαβιά. Τὸ λυπηρὸ εἶναι, ὅτι αὐτὸς ὁ τύπος κοινωνίας εἶναι πάντοτε καταδικασμένος σὲ θάνατο. Ἀφοῦ πρῶτα ὑποδουλωθεῖ…

…Δὲν παύσαμε ποτὲ νὰ λέμε, ὅτι στὶς ἀναπτυγμένες κοινωνίες ἡ κατάκτηση τῆς πολιτικῆς ἰσχύος περνᾶ ἀπὸ τὴν κατάκτηση τῆς πολιτιστικῆς ἰσχύος· ὅτι καμιὰ ἐξουσία δὲν μπορεῖ νὰ διαρκέσει, ἀκόμη κι ἂν εἶναι καταπιεστικὴ (πόσο μᾶλλον ὅταν εἶναι φιλελεύθερη), ἒφ ὅσον δὲν χαίρει τῆς ἀνοιχτῆς συναινέσεως, τὴν ὁποία μπορεῖ νὰ τῆς ἐξασφαλίσει μόνο μία βαθειὰ συμφωνία ἀνάμεσα στὶς ἀξίες, ποὺ αὐτὴ ἐνσαρκώνει, καὶ σ’ ἐκεῖνες, στὶς ὁποῖες ἐμμένει ἡ πλειοψηφία τῶν πολιτῶν· ὅτι μία κοινοβουλευτικὴ πλειοψηφία, ἡ ὁποία δὲν συνταιριάζεται μὲ μία «ἰδεολογικὴ πλειοψηφία», δὲν δύναται νὰ νομοθετεῖ παρὰ προσωρινῶς· ὅτι μία ἐξουσία ἐπιρρεπὴς στὸ νὰ ἀρνεῖται τὴν φύση της χάριν ἑνὸς «διαχειριστικοῦ» προσανατολισμοῦ ἢ ἑνὸς ἰδεώδους «οὐδετερότητας» εἶναι καταδικασμένη ἐξ ὁρισμοῦ· τέλος, ὅτι ἡ βραχυπρόθεσμη δράση, ἀποκομμένη ἀπὸ τὴν βαθύτερη διάστασή της, δηλαδὴ ἀπὸ τὴν ἰδεολογικὴ καὶ ἱστορική της διάσταση, εἶναι καταδικασμένη σὲ ἀποτυχία…

 …Κατὰ τὴν φιλελεύθερη ἀντίληψη, ὁ πολιτικὸς ἄνδρας δὲν εἶναι παρὰ ἕνας «μεταπράτης» ἢ ἕνας «διαχειριστής», τὸ Κράτος θὰ θεωρηθεῖ, πρακτικὰ ὡς ἕνα ἐργαλεῖο τῆς οἰκονομικῆς δραστηριότητας. Θὰ εἶναι ἕνα «ἐλαχιστοποιημένο κράτος», ἐπιφορτισμένο ἀποκλειστικὰ μὲ ἀστυνομικὲς δραστηριότητες, ἔλεγχο καὶ καθορισμὸ νόμων. Τὸ κράτος καλεῖται νὰ «ἐπιβλέψει» τὴν ὑλικὴ περιουσία τῶν πολιτῶν, νὰ «διαιτητεύει» σὲ περίπτωση συγκρούσεως, νὰ ἐπαγρυπνεῖ γιὰ τὴν τήρηση τῶν νόμων, νὰ συνεισφέρει στὴ γενικὴ εὐημερία, διαχειριζόμενο τὰ δημόσια ἢ συλλογικὰ ἀγαθά, δηλαδὴ ἐκεῖνα τὰ ἀγαθὰ ποὺ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καταναλωθοῦν ἀτομικά…

…Γιὰ τὸν φιλελευθερισμό, τίποτε δὲν προκύπτει ἀπὸ τὴ συλλογικὴ ἢ κρατικὴ ἀπόφαση. Ὅλα ἐξαρτῶνται ἀπὸ οἰκονομικὲς συνθῆκες. Τὸ κράτος, μ’ ἄλλα λόγια, δὲν ἔχει παρὰ οἰκονομικὸ λόγο ὑπάρξεως… …Ἡ οἰκουμενικοποιημένη οἰκονομία συμβαδίζει μὲ τὴν ἐγκαθίδρυση ἑνὸς παγκοσμίου κράτους. Ἡ φιλελεύθερη συνηγορία γιὰ μία παγκόσμια οἰκονομικὴ ἀγορὰ ὁδηγεῖ σὲ μία παγκόσμια πολιτικὴ ἀγορά, χονδροειδὴ προοπτικὴ ἑνὸς ὑποβόσκοντος δυτικοκεντρισμοῦ, ἀφοῦ ἡ οἰκονομία «οἰκουμενικο ποιήθηκε» μὲ τὴν ἐπέκταση τοῦ φιλελευθερικοῦ μοντέλου τῆς ἀγορᾶς, ἐνῶ τὸ «παγκόσμιο κράτος» ἐμπνέεται ἀποκλειστικὰ ἀπὸ τὸ δημοκρατικο φιλελεύθερο δυτικὸ μοντέλο διακυβερβήσεως…

…Γιὰ τὸν φιλελευθερισμό, οἱ λαοὶ καὶ τὰ ἔθνη δὲν εἶναι παρὰ δευτερεύουσες πραγματικότητες. Δὲν εἶναι μὲ κανέναν τρόπο ἀντικείμενα τῆς οἰκονομικῆς σκέψεως. Τὸ «δι-εθνές» ἐμπόριο δὲν εἶναι, στὴν πραγματικότητα, παρὰ ἕνα δι-εταιρικὸ ἐμπόριο. Ἡ βελτίωση παρέχεται, ἀνεξαρτήτως ἐθνικῶν ἢ πολιτιστικῶν συνόρων, ἀπὸ μία συνεχῶς ἐξαπλούμενη ἀγορά, ποὺ ἀγνοεῖ τὶς σχέσεις ἰσχύος καὶ τὶς συλλογικὲς ἰδιαιτερότητες. Γιὰ κάθε προϊόν, ἡ «παγκόσμια» βελτίωση ἀπορρέει ἀποκλειστικὰ ἀπὸ τὴν τάση ἰσοτιμίας τῆς τιμῆς τῶν προϊόντων καὶ τῶν ὑπηρεσιῶν… …Ὁ φιλελευθερισμός, ὁ ὁποῖος παραμένει ἡ κυρίαρχη ἰδεολογία στὸ πεδίο τῶν διεθνῶν ἀνταλλαγῶν δὲν καταλήγει ἁπλῶς στὴν ἀλλοτρίωση τῆς ἐθνικῆς ἀνεξαρτησίας.

Ἐπιφέρει καὶ ἕναν διεθνῆ καταμερισμὸ ἐργασίας ποὺ κάνει εὔθραυστες τὶς ἐθνικὲς οἰκονομίες τόσο στὶς χῶρες τοῦ τρίτου κόσμου ὅσο καὶ στὶς βιομηχανοποιημένες χῶρες… …Ἡ ἐμπορικὴ κοινωνία εἶναι μία κοινωνία, γιὰ τὴν ὁποία κανεὶς δὲν θέλει νὰ πεθάνει, οὔτε, γενικότερα, νὰ ἐκπληρώσει καθήκοντα, γιὰ τὸν θαυμάσιο λόγο ὅτι αὐτὴ δὲν κάνει νὰ ἀπορρέουν τὰ δικαιώματα ἀπὸ καθήκοντα καὶ ἐπειδὴ αὐτὴ ἐθίζει τὰ μέλη της νὰ σκέφτονται ὅτι τίποτε (καὶ ἰδίως ἡ διάλυση τῆς κοινωνίας) δὲν εἶναι χειρότερο ἀπὸ τὸν θάνατο.

Ἤδη ἀπὸ αὐτὸ καὶ μόνο ἡ κοινωνία αὐτὴ αὐτοκαταδικάζεται. Μία κοινωνία ποὺ δὲν εἶναι ἱκανὴ νὰ σκεφτεῖ τὸν θάνατό της, βρίσκεται ἤδη ἔξω ἀπὸ τἡν ζωή. Ἡ ἐμπορικὴ κοινωνία πέπρωται νὰ πεθάνει διότι κανεὶς δὲν εἶναι διατεθειμένος νὰ πεθάνει στὴ θέση της… …Οἱ φιλελεύθερες κοινωνίες, εὐνοώντας τὸν «ναρκισσισμό», ζοῦν σὲ ἕνα διηνεκὲς παρόν. Τὸ ἄτομο δὲν μπορεῖ νὰ θέσει ἑαυτὸν σὲ προοπτική, διότι κάτι τέτοιο ἀπαιτεῖ σαφῆ συνείδηση μίας κληρονομιᾶς καὶ μίας ἐξαρτήσεως ποὺ δὲν εἶναι δυνατὸ νὰ γίνουν κατανοητὲς παρὰ συλλογικά…