Οι “ενδιάμεσες εκλογές” στις ΗΠΑ, έγιναν. Υπάρχουν ακόμη κάποιες καταμετρήσεις να τελειώσουν αλλά το αποτέλεσμα δεν πρόκειται να αλλάξει. Είναι βέβαιο ότι οι Δημοκρατικοί με ισχυρότατη πλειοψηφία θα ελέγχουν την Βουλή των Αντιπροσώπων  και είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα ελέγχουν και την Γερουσία. Δεν αποτελεί έκπληξη αυτό το αποτέλεσμα καθώς τα μηνύματα ήττας για τον Trump έρχονταν πολύ καιρό τώρα και ήταν σαφέστατα. Μόνον ο ίδιος δεν ήθελε να τα δει. Σχεδόν όλη η κυβέρνησή του, τον προειδοποιούσε.

Δεν είναι τυχαίο ότι ήδη ο Αντιπρόεδρος Vance έχει ξεχωρίσει την θέση του δηλώνοντας ότι για την ήττα φταίει ο πόλεμος με το Ιράν και η σχέση με το Ισραήλ. Ο Rubio ετοιμάζεται να παραιτηθεί και να οργανωθεί για την υποψηφιότητά του για Πρόεδρος. Ο μπεκρής Hegseth δέχεται τα περισσότερα πυρά και οι Ρεπουμπλικάνοι θέλουν το κεφάλι του.

Και ο Trump; Εκείνος σήκωσε μιαν ανάρτηση που λέει ότι «εγώ δεν ήμουν στα ψηφοδέλτια, αν ήμουν θα είχα κερδίσει με διαφορά». Φταίνε όλοι οι άλλοι, κι όχι εκείνος. Όποιος συνεργάτης του τόλμησε να τον προειδοποιήσει για την καταστροφική πολιτική που ακολουθούσε, εκδιώχθηκε. Λοιδορήθηκε. Σχεδόν κατονομάσθηκε προδότης. Σίγουρα κατονομάσθηκε αντισημίτης και ναζί. Αλλά όχι ο Trump δεν φταίει σε τίποτε για την ήττα.

Βεβαίως ο Trump γράφει πολιτική ιστορία στις ΗΠΑ. Κανείς δεν μπορεί να το αρνηθεί αυτό. Είναι ο μόνος Πρόεδρος που αντιμετώπισε περίπου 90 ποινικές διώξεις. Είναι ο Πρόεδρος που πέτυχε ίσως την συντριπτικότερη νίκη εναντίον των Δημοκρατικών και μάλιστα στην δεύτερη θητεία του.

Αλλά είναι και εκείνος που υπέστη την συντριπτικότερη ήττα στις ενδιάμεσες εκλογές σε λιγότερο από έναν χρόνο μετά την νίκη του! Επίσης είναι πιθανότατα ο μόνος Πρόεδρος που έχει χάσει την στήριξη και των δυο Αντιπροέδρων του! Στην πρώτη θητεία του, ο Pense κατέληξε ορκισμένος εχθρός του και στην δεύτερη, τώρα, ο Vance μόλις ένα χρόνο από την εκλογή διαχωρίζει την θέση του.

Το μόνο σταθερό στην περίπτωση Trump είναι η υποστήριξή του στο Ισραήλ. Για χάρη του ξεκίνησε τον πόλεμο στο Ιράν. Δεν κατάφερε να εξοντώσει τους «κακούς μουλάδες» αλλά κατάφερε να εξοντώσει την εμπιστοσύνη των ψηφοφόρων του αφού δεν κατέστρεψε την Τεχεράνη αλλά τις δυο σημαντικότερες προεκλογικές του υποσχέσεις: «τέλος στους συνεχείς πολέμους» και «πρώτα η Αμερική».

Οι πολιτικοί αναλυτές στις ΗΠΑ αλλά και στην Ευρώπη συμφωνούν σε αρκετά σημεία, σχετικά με την ήττα των ενδιάμεσων εκλογών. Αρχικά συμφωνούν στο ότι οι ψηφοφόροι που στήριξαν τον Trump στις προεδρικές εκλογές, τον τιμώρησαν τώρα για την πολιτική ασυνέπειά του και ψήφισαν Δημοκρατικούς. Επίσης συμφωνούν ότι οι κύριοι λόγοι αντίδρασης των ψηφοφόρων είναι η αποτυχία της οικονομικής πολιτικής που εξατμίστηκε σε συνεχείς και ανίσχυρες «tariffs» σαν να ήταν το μαγικό χάπι. Αλλά και η τυφλή στήριξη στο Ισραήλ. Σοβαρή αρνητική επίδραση είχαν και η πειρατεία στην Βενεζουέλα αλλά και η αδυναμία να μπει τέλος στον πόλεμο στην Ουκρανία, κάτι που ο Trump έλεγε και ξαναέλεγε ότι θα τελειώσει σε 24 ώρες.

Η αντίδραση του εκλογικού σώματος των ΗΠΑ είναι σχετικά υγιής. Αποσύρει την στήριξη από έναν πρόεδρο που δεν σταματάει να λέει ψέματα. Που επιμένει να λέει ότι κέρδισε στο Ιράν όταν όλοι στην Αμερική ντρέπονται για την ήττα. Από την άλλη πλευρά, το εκλογικό σώμα, δίνει την στήριξη στους Δημοκρατικούς, που είναι βέβαιο ότι αν είχαν κερδίσει τον Trump στις προεδρικές, θα έκαναν ότι ακριβώς έκανε κι εκείνος! Κάπου εδώ εμφανίζεται και το δομικό πρόβλημα της δημοκρατίας:

Το ότι έχασε ο Trump είναι θετικό αλλά το ότι κέρδισαν οι Δημοκρατικοί είναι αρνητικό.