Οι παράλυτοι πολιτικά και ιδεολογικά πολίτες δεν μπορούν πλέον να σταματήσουν να εκπλήσσονται. Όλοι οι κανόνες που έπρεπε να αποστηθίσουν εδώ και δεκαετίες δεν αξίζουν πλέον τίποτα. Αν εξακολουθούσαν να διαβάζουν Νίτσε, θα ήξεραν τι σημαίνει η «επανεκτίμηση όλων των αξιών» (Umwertung aller Werte). Από την ιδέα της ελευθερίας, της κυριαρχίας, του δικαίου, της ειρήνης και της διεθνούς κατανόησης, έχει προκύψει μια εντελώς διαφορετική πραγματικότητα, στην οποία η ρύθμιση αντί της ελευθερίας, ο πατερναλισμός αντί της κυριαρχίας, τα διπλά μέτρα και σταθμά αντί του νόμου και ο πόλεμος κυριαρχούν πλέον σαν εικόνες.
Πρέπει να αντιμετωπίσουν αυτή την κατάσταση. Ή όχι. Η επιφάνεια στην οποία ακόμα σερφάρουν φαίνεται σαν να είναι όλα καλά.
Οι εφημερίδες, οι ιστότοποι, οι τηλεοπτικοί σταθμοί που χρησιμοποιούνταν για δεκαετίες για να ενημερώνονται εξακολουθούν να υπάρχουν. Αλλά αν βάλετε αντίγραφα από διαφορετικές εποχές της δημοκρατίας (με ή χωρίς εισαγωγικά) το ένα δίπλα στο άλλο, πολύ γρήγορα θα γίνει φανερό ότι κάτι σοβαρό έχει συμβεί. Αυτό που κάποτε ακουγόταν σαν φιλελεύθερος διεθνισμός τώρα δημιουργείται ως ιμπεριαλισμός. Και αυτό που κάποτε θεωρούνταν η ψυχή μιας δημοκρατίας, ήτοι κριτική, αντιπολίτευση, πολιτική κινητοποίηση, τώρα χαρακτηρίζεται εκεί ως προϊόν θεωρίας συνωμοσίας που προέρχεται από ψεκασμένους εγκέφαλους.
Τα μμε γιορτάζονται εδώ και πολύ καιρό ως ένα μοναδικό επίτευγμα δημοκρατικής κουλτούρας. Το προσωπικό αυτών των μέσων υποτίθεται ότι έχει εγκολπωθεί τους μεγάλους κανόνες της ερευνητικής και κυρίαρχης δημοσιογραφίας και έχει την ιερή επιδίωξη ότι δεν πρέπει να συνδέεται με κανέναν σκοπό, ούτε καν με έναν καλό. Σήμερα, αυτοί οι πράκτορες της προπαγάνδας στέκονται μπροστά στα μικρόφωνα και τις κάμερες, εργάζονται με ζωντάνια για να συγκινήσουν το κοινό και να μην αφήσουν πέτρα πάνω στην πέτρα για να δημιουργήσουν έναν υπερθερμασμένο κομματισμό.
Το πολιτικό προσωπικό, που έχει περιοριστεί εδώ και πολλά χρόνια στα ιδεολογικά εργαστήρια αμερικανικής καταγωγής στην αυτοκρατορική πορεία της υπερδύναμης, διαδίδει τα συνθήματα που εφαρμόζονται εκεί και δεν είναι σε θέση να διατυπώσει τα συμφέροντα της χώρας του και της δικής του ηπείρου, πόσο μάλλον να τα διεκδικήσει ενάντια στην διατλαντική υπεροχή.
Εικόνες όπως αυτή του υπουργού Εξωτερικών κ. Γεραπετρίτη να υποκλίνεται στον Ερντογάν ή του χαμογελαστού πρωθυπουργού κ. Μητσοτάκη να βραβεύεται από τον Κλάους Σβαμπ του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ ή του ικανοποιημένου κ. Τσίπρα ως πρωθυπουργού να στέκεται δίπλα στους Σκοπιανούς παραδίδοντας τους τα ιερά και όσια της Μακεδονίας έδειξαν ξεκάθαρα ποιος είναι ο μάγειρας και ποιος ο σερβιτόρος.
Όποιος περιέγραψε αυτά τα γεγονότα ως υποτέλεια κατέληξε γρήγορα στη δημοσιογραφική και πολιτική κατηγορία του συνωμοσιολόγου ή του υπηρέτη του Πούτιν. Και ας μην πει κανείς ότι το φαινόμενο της προβολής, που κατηγορεί τους άλλους για την δική του ανεπάρκεια, δεν έχει προ πολλού συμπεριληφθεί στον εκπαιδευτικό κανόνα, που πλέον έχει μπει και στον κάδο των οργανικών σκουπιδιών.
Η καθαρή άποψη, που αποκτάται μέσω της παιδείας, των γνωστικών ικανοτήτων και της διαρκούς εκπαίδευσης ενός σκληρού λόγου, ανήκει στην ιστορία.
Και τώρα τα σκυλιά του Παβλόφ δεν ξέρουν τι να κάνουν.
- Να ξεσηκωθούν και να αφήσουν τον άνεμο της ιεραρχίας να φυσήξει δυνατά στο πρόσωπό τους;
- Να αγωνιστούν με πολιτικό θάρρος;
- Να διακινδυνεύσουν να εκτεθούν σε ένα κοπάδι πειθήνιων προβάτων;
- Να πουν αντίο σε πολλές συνήθειες που δεν είχαν κανένα αποτέλεσμα παρά μόνο στην δική τους παθητικότητα;
- Να συνεχίσουν να κοιτούν ανόητα την οθόνη της τηλεόρασης τους και να χυλώνει ο εγκέφαλος τους από τα μέσα ενημέρωσης;
Συμβουλή στους παράλυτους:
Κάθε πτυχή, κάθε τμήμα του μυαλού σας πρέπει να προγραμματιστεί από εσάς, και αν δεν αρχίσετε να αναλαμβάνεστε την νόμιμη ευθύνη σας και να προγραμματίζετε το μυαλό σας, κάποιοι άλλοι θα το προγραμματίσουν για εσάς. Ήδη το κάνουν.
