Πριν ακόμη εισβάλουν τα σοβιετικά τανκς το καλοκαίρι του 1979 στο Αφγανιστάν, η Ουάσιγκτον ήδη είχε διαλέξει αυτή την χώρα ως το ιδανικό μέρος για να ματώσουν οι Ρώσοι.
Δεν ένοιαζε την Ουάσιγκτον να απελευθερώσει τους Αφγανούς. Εξόπλισε τους αντάρτες Μουτζαχεντίν του Οσάμα μπιν Λάντεν επειδή ήθελε οι Σοβιετικοί να μπλέξουν σε έναν δικό τους εφιάλτη όπως είχαν μπλέξει οι Αμερικανοί στο Βιετνάμ.
Οι ίδιοι οι Αφγανοί δεν ήταν ποτέ το ζήτημα. Ήταν απλώς αυτοί που έπρεπε να πληρώσουν το τίμημα ώστε οι ΗΠΑ να μην χρειάζεται να το κάνουν οι ίδιες. Ολόκληρα χωριά ισοπεδώθηκαν. Οικογένειες διαλύθηκαν. Μια γενιά Αφγανών σπαταλήθηκε. Αλλά αυτοί που το σχεδίασαν απολάμβαναν μια χαρά την ζωή τους χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά.
Το ίδιο έργο επαναλήφθηκε αργότερα στην Ουκρανία. Πήραν μια χώρα και την έκαναν έναν μύλο κρεατομηχανής ώστε να φθείρει την Ρωσία και τα αμερικανικά παιδιά να μην χρειάζεται να γυρίσουν σπίτι μέσα σε φέρετρα.
Η κουβέντα για δημοκρατικές αξίες δεν ήταν παρά μια διαφημιστική ατάκα. Αυτό που πραγματικά μετρούσε ήταν το ουκρανικό αίμα και οι ερειπωμένες πόλεις που κρατούσαν μακριά τον πόλεμο από τα αμερικανικά σαλόνια.
Όλα αυτά δεν είναι μια σειρά από θλιβερά αφηγήματα. Έτσι δουλεύει το σύστημα, σύστημα το οποίο εγκολπώθηκε και η ΕΕ.
Βρίσκεις μια αδύναμη χώρα, της δίνεις όσα όπλα χρειάζεται για να γίνει το μακελειό, παίρνεις ό,τι σου χρειάζεται από την σύγκρουση, μετά φεύγεις και αφήνεις τους νεκρούς και τα ερείπια για τους ντόπιους.
Οι Αμερικανοί και οι Ευρωπαίοι δεν αισθάνονται ποτέ το πραγματικό κόστος, επειδή οι σάκοι με τα πτώματα δεν είναι δικοί τους.
Προ ολίγων ημερών η ΕΕ ακολουθώντας τα χνάρια των Αμερικανών πούλησε στο Κίεβο την πιο χαζή ιδέα σε αυτό τον πόλεμο: Ξεκινήστε έναν πόλεμο αποθηκών με την Ρωσία. Κάψτε τα Wildberries, κάψτε τα Ozon. Φτιάξτε όμορφα videos στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης με φωτιές αποθηκών 700 χλμ μέσα στην Ρωσία και διαλαλείστε το «φέρνοντας τον πόλεμο στο σπίτι της».
Τα συστημικά μέσα ενημέρωσης χειροκρότησαν. Οι χειριστές του Κιέβου, οι πρόθυμοι σύμμαχοι, χειροκρότησαν. Αυτό είναι υψηλή στρατηγική, είπαν.
Η Ρωσία δεν χειροκρότησε, απάντησε με τον ίδιο τρόπο, πιο γρήγορα και πιο αποτελεσματικά. Το 90% των σύγχρονων αποθηκών της Ουκρανίας έχει τώρα εξαφανιστεί. Ο υπουργός Γεωργίας του Κιέβου δήλωσε ότι «αποθήκες τροφίμων, κέντρα δεμάτων, λιανικές αποθήκες έχουν συστηματικά καταστραφεί από τους Ρώσους». Την ίδια στιγμή οι Βρυξέλλες εξέδιδαν διθυραμβικές ανακοινώσεις ότι η Ρωσία επλήγη εκεί που την πονάει.
Η Ρωσία μπορεί να χάσει αποθήκες και να συνεχίσει να μετακινεί στρατιωτικό υλικό, σιτάρι και ντίζελ. Η Ουκρανία δεν μπορεί να χάσει αποθήκες και να κρατήσει τα φώτα αναμμένα στις πόλεις της. Η μια πλευρά διαθέτει βιομηχανικό μεταβολισμό, η άλλη πλευρά διαθέτει μόνο γραφείο Τύπου.
Δεν ανοίγεις έναν αγώνα φθοράς ενάντια στον αντίπαλο που σε ξεπερνά σε κάθε κατηγορία που κρατά μια χώρα πραγματικά ζωντανή. Ειδικά δεν το κάνεις όταν τα μετόπισθεν σου είναι διαλυμένα.
Η ΕΕ δεν μπορεί να αντικαταστήσει αυτά που μόλις κάηκαν. Ποτέ δεν μπορούσε, ούτε καν το στρατιωτικό υλικό. Το μόνο που πρόσφερε ήταν τα σπίρτα. Και συνεχίζει να το κάνει μέχρι τελευταίου Ουκρανού στρατιώτη.
Η ΕΕ έμαθε από τους Αμερικανούς να σκοτώνει άλλους ανθρώπους ώστε οι δικοί της να μην χρειάζεται να πεθάνουν. Η ΕΕ δεν υπερασπίζεται την ελευθερία. Απλά προστατεύει την όποια εναπομείνασα άνεση της με τις ζωές των άλλων.
