Η ετήσια έκθεση στην οποία αποτυπώνονται οι παγκόσμιοι κίνδυνοι και οι απειλές για την εθνική ασφάλεια των ΗΠΑ ονομάζεται Annual Threat Assessment of the U.S. Intelligence Community. Συχνά αναφέρεται σύντομα και ως Annual Threat Assessment (ATA).
Σε αυτή την έκθεση, ο νούμερο ένα κίνδυνος για τις ΗΠΑ εδώ και πολλές δεκαετίες είναι η Ρωσσία. Τελευταία μόνον, πέρασε στην δεύτερη θέση με την Κίνα να εγκαθίσταται στην πρώτη.
Τον Μάρτιο του 2014, ξεκίνησε επίσημα ο οικονομικός πόλεμος των ΗΠΑ και των υποτακτικών σε αυτές «συμμάχους», εναντίον της Ρωσσικής Ομοσπονδίας, με αφορμή την προσάρτηση της Κριμαίας. Από τον Φεβρουάριο του 2022, με την είσοδο των Ρωσσικών στρατευμάτων στην Ουκρανία, η κατάσταση κλιμακώθηκε με ένα πρωτοφανές κύμα κυρώσεων με στόχο την απομόνωση της ρωσσικής οικονομίας από το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα (SWIFT, πάγωμα αποθεμάτων Κεντρικής Τράπεζας, εμπάργκο σε πετρέλαιο και φυσικό αέριο, δέσμευση περιουσιακών στοιχείων κλπ). Συνολικά έχουν πολλάκις εγκριθεί πακέτα περιοριστικών μέτρων, με την ΕΕ τις ΗΠΑ και άλλους δυτικούς συμμάχους να έχουν εφαρμόσει τουλάχιστον 21 δέσμες κυρώσεων με σκοπό την οικονομική αποδυνάμωση της Μόσχας.
Μετά από 12 χρόνια σκληρού οικονομικού πολέμου, η πρώτη ήττα ανάμεσα στους εμπλεκόμενους καταγράφηκε. Προς έκπληξη όλων των αφελών παρατηρητών, δεν είναι ήττα της Ρωσσίας αλλά των ΗΠΑ!
Ο τηλεπερσόνος πρόεδρος Τραμπ, ανακοίνωσε ενθουσιασμένος ότι συμφώνησε τον Πρόεδρο Πούτιν να αγοράσει (αρχικώς) μερικά εκατομμύρια βαρέλια Ρωσσικό πετρέλαιο ώστε να καταφέρει να ανακουφίσει την εγχώρια αγορά καυσίμων των ΗΠΑ, η οποία θα είχε ήδη αναφλέξει την χώρα αν δεν είχαν στερέψει οι δεξαμενές, με τις τιμές σε κάποιες πολιτείες να έχουν φτάσει ακόμη και τα 7 δολλάρια το γαλόνι βενζίνης.
Να θυμίσουμε εδώ ότι ο θρασύς αυτός ψεύτης, προεκλογικά έδινε την μια συνέντευξη μετά την άλλη, λέγοντας στους αμερικανούς ψηφοφόρους πως, «οι ΗΠΑ διαθέτουν όσο πετρέλαιο θέλουν» και πως «έχουμε περισσότερο απο όσο χρειαζόμαστε» και μάλιστα είχε υποσχεθεί εξορύξεις και είχε κάνει σύνθημα το «drill baby, drill» …
Η πραγματικότητα όμως, μέσα από τις πράξεις της κυβερνήσεώς του, φαίνεται τελείως διαφορετική. Πρώτα αναγκάστηκε να κουρσέψει, στην κυριολεξία, ένα γειτονικό κράτος την Βενεζουέλα, όπου με πειρατικά ρεσάλτα κατέλυσε την κυβέρνηση, απήγαγε τον Πρόεδρο και τοποθέτησε ανδρείκελα που του παραχώρησαν τα πραγματικά αστείρευτα κοιτάσματα της χώρας. Σημειώστε εδώ πως, το άφθονο πετρέλαιο της Βενεζουέλας είναι κάπως «δύστροπο». Απαιτεί ειδικές επεξεργασίες, διαφορετικές από εκείνες των ήδη υπαρχόντων διυλιστηρίων των ΗΠΑ και συνεπώς χρόνο και χρήμα για να γίνει αποδοτικό.
Η επιτυχία του εκεί, ήταν ένα πρώτο βήμα για να προχωρήσει στον ηλίθιο, δόλιο και παράνομο πόλεμο εναντίον του Ιράν. Αφού στην σύρραξη ΗΠΑ Ισραήλ και Ιράν, οι επιτιθέμενοι έσπασαν τα μούτρα τους, η κατηφόρα ξεκίνησε…
Πρώτα μας είπαν ότι πρέπει να διαλύσουν το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, το οποίο μας είπαν ότι το πέτυχαν. Μετά έπρεπε να ανατρέψουν τους «κακούς μουλάδες» που ταλαιπωρούν τους Ιρανούς καλούς ανθρώπους. Υπάρχει βλέπετε μια μεταφυσική ανάγκη στις ΗΠΑ, να απελευθερώνουν και εκδημοκρατίζουν λαούς σε όλο τον πλανήτη…σκοτώνοντάς τους… Όμως, απέτυχαν.
Μετά μας είπαν ότι πάλι πρέπει να εξουδετερώσουν, το ήδη εξουδετερωμένο πυρηνικό πρόγραμμα… Μετά απείλησαν κάθε μέλος του ΝΑΤΟ επειδή δεν έστειλε στρατιωτική υποστήριξη στον πόλεμο στα στενά του Ορμούζ. Τελικά οι Αμερικανοί έχουν λένε τον πλήρη έλεγχο των στενών, αλλά εγκαταλείπουν και τις βάσεις τους στην περιοχή και αποτράβηξαν τους στόλους τους…
Ο τηλεπερσόνος πρόεδρος των ΗΠΑ, κατάφερε την δεύτερη μεγάλη στρατιωτική ήττα των ΗΠΑ στα χρόνια μας, μετά το φιάσκο του Αφγανιστάν, όπου οι Αμερικανοί και οι σύμμαχοι κλόουν τους, πολεμούσαν επι 20 χρόνια τους Αφγανούς μουλάδες, για να τους δώσουν τελικά τον πλήρη έλεγχο της χώρας και ένα δωράκι πάνω από 80 δις σε στρατιωτικό εξοπλισμό που άφησαν υποχωρώντας πανικόβλητοι.
Το άμεσο αποτέλεσμα του ανόητου αυτού πολέμου με το Ιράν, είναι η αρχή της κατάρρευσης της οικονομίας των ΗΠΑ, την οποία ο Τραμπ αποπειράται να φρενάρει με την αγορά του πετρελαίου από την Ρωσσία, κάνοντας γαργάρα τις απειλές, τις κυρώσεις, τις φανφάρες.
Όποιος, ενάντια στην απλή λογική, αρνείται να αποδεχθεί την κομβική ήττα που καταδεικνύει αυτή η αγορά πετρελαίου, ας σκεφθεί τα γεγονότα που την συνοδεύουν:
- Ο Τραμπ, ξαφνικά, θέλει την αναβίωση των συνομιλιών για ειρήνευση στην Ουκρανία
- Ο Λαβρώφ δηλώνει ότι δεν πρόκειται να σταματήσουν οι οικονομικές συνεργασίες με το Ιράν και πηγαίνει στην Τεχεράνη για να συζητήσει την δυνατότητα από-κλιμάκωσης
- Μονομερώς η Ιαπωνία ανακοινώνει πως θα συνεχίσει και θα αναβαθμίσει την συζήτηση με την Ρωσσία για θέματα που αφορούν τις δύο χώρες.
- Ο Ρούμπιο ανακοινώνει ότι οι ΗΠΑ «αναβάλουν» νέες κυρώσεις εναντίον της Ρωσσίας, ώστε να «δώσουν στην διπλωματία μια ευκαιρία».
- Ξαφνικά και μετά 4 χρόνια ομίχλης, η γερμανική Ομοσπονδιακή Εισαγγελία και οι δικαστικές αρχές κατηγόρησαν επίσημα την Ουκρανία για το σαμποτάζ του Nord Stream, στην Δανία και κάθισαν στο εδώλιο Σερχίι Κουζνέτσωφ 50 ετών, πρώην αξιωματικό των ουκρανικών ειδικών δυνάμεων που συνελήφθη στην Ιταλία και εκδόθηκε στη Γερμανία.
- Βροντερή είναι επίσης η αφωνία Νετανιάχου σχετικά με την αγορά ρωσσικού ντίζελ από τις ΗΠΑ.
Ο τηλεπερσόνος πρόεδρος Τραμπ, πίστεψε και πιθανώς ακόμη πιστεύει ότι με χοντρά ψέματα, με πολιτικές συμφωνίες μαφιόζικου τύπου (μην ξεχνάμε την πολύχρονη επαγγελματική σχέση του με τα καζίνο τα οποία είναι η ναυαρχίδα μπίζνα αμερικανικής της μαφίας) μπορεί να κοροϊδέψει ηγέτες σε όλο τον πλανήτη.
Τελικά κατάφερε να ξεκινήσει το ρολόι αντίστροφης μέτρησης για την υπερχρεωμένη υπερδύναμη της Δύσης και πιθανότατα μαζί του στην κατάρρευση θα πάρει και τους λογιστές (γιατί πολιτικοί δεν είναι) της Ευρωπαϊκής Ενώσεως.
Τουλάχιστον όμως, η Ε.Ε. πρόλαβε να κολλήσει το καπάκι στο λαιμό των πλαστικών μπουκαλιών.
