Το εύρος των εξελίξεων στην Ουκρανία και η ταχύτητα με την οποία η τρέχουσα κρίση εκτυλίσσεται είναι εκπληκτική, αν και τα γεγονότα και οι εξ αυτών απορρέουσες γεωπολιτικές μεταβολές συστηματικά αποκρύπτονται από τις άρχουσες πολιτικές και στρατιωτικές ελίτ της Ευρώπης.
Κοιτάζοντας τις στρατιωτικές αναφορές από την πρώτη γραμμή, γίνεται σαφές σε κάθε παρατηρητή ότι η Ρωσία θα επιτύχει τους στρατιωτικούς της στόχους. Ενώ η Ρωσία θα μπορούσε να είχε εγκαταλείψει το Ντονμπάς, την Χερσώνα και την Ζαπορίζια εάν η Δύση (κυρίως οι ΗΠΑ) δεν είχε υπονομεύσει τις Συμφωνίες Μινσκ Ι και ΙΙ (2014/2015) και αν είχε συναφθεί επιτυχώς μια ειρηνευτική συμφωνία την άνοιξη του 2022, πλέον μια τέτοια συμφωνία δεν είναι ρεαλιστική υπό τις παρούσες συνθήκες, καθώς το Ντόνετσκ, το Λουχάνσκ, η Ζαπορίζια και η Χερσώνα αποτελούν μέρος της Ρωσικής Ομοσπονδίας από τον Σεπτέμβριο του 2022. Προς το παρόν δεν είναι σαφές πόσο μακριά θα φτάσει η ρωσική στρατιωτική προέλαση.
Στην Ουκρανία η κατάσταση είναι καταστροφική, υπάρχουν χιλιάδες βίντεο που δείχνουν νεαρούς άνδρες να κυνηγούνται σαν ζώα στους δρόμους για να τους στρατολογήσουν με την βία. Πρόσφατα κυκλοφόρησαν επίσης βίντεο που δείχνουν μερικούς από αυτούς που στρατολογήθηκαν με την βία να μεταφέρονται στην πρώτη γραμμή χωρίς στολές, ακόμη και με χειροπέδες, σαν εγκληματίες, για να τους εμποδίσουν να δραπετεύσουν. Θα αφήσουμε τους αναγνώστες να αναλογιστούν την μαχητική αποτελεσματικότητα αυτών των ανδρών ενάντια στους σκληραγωγημένους και με κίνητρα Ρώσους στρατιώτες. Η τελευταία κίνηση της ουκρανικής στρατιωτικής ηγεσίας είναι η αναγκαστική στρατολόγηση γυναικών. Δεδομένης αυτής της κατάστασης, δεν αποτελεί έκπληξη ότι οι Ουκρανοί χάνουν 30 φορές περισσότερους στρατιώτες στο μέτωπο σε σχέση με την Ρωσία. Θα πρέπει να τονίσουμε ότι τίποτε από όλα αυτά δεν πληροφορείται ο πολίτης της Δύσης, τα συστημικά μέσα ενημέρωσης τηρούν σιγή ιχθύος.
Ουκρανοί εθελοντές, οι οποίοι αργότερα εξαφανίστηκαν χωρίς ίχνος, λέγεται ότι χρησιμοποίησαν drones και τεχνητή νοημοσύνη για να μετρήσουν τον αριθμό των τάφων των στρατιωτών σε όλη την Ουκρανία. Μέτρησαν 2.000.054 τάφους. Σε αυτό προστίθενται οι νεκροί που θάφτηκαν από τους δικούς τους ανθρώπους σε ομαδικούς τάφους και οι τραυματίες, ήτοι οι απώλειες των Ουκρανών φαίνεται πράγματι να είναι αστρονομικές. Ωστόσο, ο εξαρτημένος από ουσίες Ζελένσκι ισχυρίζεται ότι μόνο 50.000 Ουκρανοί στρατιώτες έχουν σκοτωθεί.
Η Ρωσία, και σε αυτό συμφωνούν όλοι οι αναλυτές που δεν φέρουν παρωπίδες, θα πετύχει ό,τι χρειάζεται να επιτευχθεί στρατιωτικά. Ωστόσο, αυτό δεν επιλύει το γεωπολιτικό πρόβλημα της Ρωσίας στα δυτικά της σύνορα, επειδή ο στόχος δεν είναι νέα εδάφη, αλλά ειρήνη με την Δύση, ένας στόχος που η Ρωσία κυριολεκτικά αγωνίζεται εδώ και αιώνες και δεν μπόρεσε ποτέ να επιτύχει. Ξανά και ξανά, η Ρωσία έχει δεχθεί επίθεση από την Δύση και έχει πληρώσει τακτικά υψηλό τίμημα σε αίμα, χρήματα και βιομηχανική ικανότητα, πόροι που εκτρέπονται σε στρατιωτικές δαπάνες και όχι σε πολιτικούς σκοπούς. Ως αποτέλεσμα, η κοινωνική ανάπτυξη της Ρωσίας έχει επανειλημμένα οπισθοδρομήσει.
Ούτως, εάν η Ρωσία θέλει να συμβαδίσει με βιώσιμο τρόπο με τις μεγάλες δυνάμεις όσον αφορά την πολιτική οικονομία της, η αξιόπιστη διασφάλιση των δυτικών συνόρων της είναι απόλυτη προϋπόθεση. Αν και η Ρωσία είναι το μόνο βιομηχανοποιημένο έθνος στον κόσμο που είναι αυτάρκης και επομένως ικανό να διεξάγει έναν πόλεμο που διαρκεί δεκαετίες, μια τέτοια αντιπαράθεση θα εμπόδιζε μαζικά την χώρα να επιτύχει τους πραγματικούς αναπτυξιακούς της στόχους.
Η Ουκρανία, σε μια απεγνωσμένη προσπάθεια, προσπαθεί να παρασύρει επίσημα το ΝΑΤΟ σε αυτή την στρατιωτική σύγκρουση. Είναι εκπληκτικό το γεγονός ότι οι ευρωπαϊκές χώρες, κυρίως η Γερμανία και το Ηνωμένο Βασίλειο, όχι μόνο σηματοδοτούν την προθυμία τους να το κάνουν, αλλά στην πραγματικότητα κάνουν ό,τι μπορούν για να προετοιμάσουν τον λαό τους για έναν πόλεμο με την Ρωσία. Οι νέοι καλούνται στα όπλα για να προετοιμαστούν για πόλεμο κατά της Ρωσίας. Στη Γερμανία, τέτοιες προσπάθειες απέτυχαν παταγωδώς. Από 300.000 νέους Γερμανούς που ερωτήθηκαν, μόνο 0,2% προσφέρθηκε εθελοντικά να υπηρετήσει στην Bundeswehr. Επιπλέον, πριν από λίγες ημέρες αποκαλύφθηκε ότι η ίδια η Bundeswehr δεν μπόρεσε να βρει ούτε 5.000 εθελοντές για ένα τάγμα που θα στρατοπεδεύσει στην Λετονία.
Είναι ακατανόητο τι κάνουν αυτές οι ευρωπαϊκές χώρες εκτός από την διάδοση προπαγάνδας. Ακόμη και όλες μαζί οι ευρωπαϊκές χώρες δεν διαθέτουν στρατιωτικές δυνάμεις που θα τους έδιναν έστω και την παραμικρή ευκαιρία να αντισταθούν στις ρωσικές ένοπλες δυνάμεις. Οι Ρώσοι δεν εντυπωσιάζονται καθόλου από αυτή την φάρσα στην Ευρώπη, απλώς είναι αηδιασμένοι από αυτήν. Υποθέτουμε ότι αυτή η πολεμική προπαγάνδα στην Ευρώπη χρησιμεύει μόνο για την διαιώνιση της αντιρωσικής αφήγησης, μια αφήγηση όμως που δεν βρίσκει ευήκοα ώτα στους πολίτες.
Ο Πούτιν έχει επανειλημμένα τονίσει ότι η Ρωσία δεν ενδιαφέρεται να επιτεθεί σε στόχους του ΝΑΤΟ εκτός Ουκρανίας. Ωστόσο, εάν οι ευρωπαϊκές χώρες είναι αρκετά ανόητες ώστε να στείλουν ακόμη και μικρά ευρωπαϊκά στρατιωτικά σώματα στην Ουκρανία, η κατάσταση θα μπορούσε να αλλάξει απότομα. Ο μεγαλύτερος κίνδυνος κλιμάκωσης αυτή την στιγμή είναι ότι οι Ευρωπαίοι, πιθανώς σε συνεργασία με τους Αμερικανούς, σχεδιάζουν μια επίθεση false flag στην Ευρώπη προκειμένου να ενεργοποιήσουν με κάποιο τρόπο το άρθρο 5 του Βορειοατλαντικού Συμφώνου. Σύμφωνα με πολλούς αναλυτές οι προετοιμασίες για επιθέσεις false flag βρίσκονται σε πλήρη εξέλιξη, αν και οι έως τώρα προσπάθειες είχαν κωμικοτραγική κατάληξη (βλ. αεροδρόμιο Λειψίας).
Οι εξελίξεις στο πολεμικό μέτωπο της Ουκρανίας δημιουργούν πολιτικές αναδιαρθρώσεις στην Ευρώπη. Η Γερμανία είναι η πρώτη χώρα, κάποτε ο κορυφαίος εξαγωγέας στον κόσμο και η μεγαλύτερη δύναμη στην ΕΕ, που κινδυνεύει να γίνει πολιτικά ακυβέρνητη. Η Εναλλακτική για την Γερμανία (AfD), η οποία έχει χαρακτηριστεί ως ακροδεξιά και χιτλερική από τα προηγουμένως κυρίαρχα κόμματα και αποκλεισμένη από την κυβερνητική συμμετοχή με το λεγόμενο τείχος προστασίας, όχι μόνο κέρδισε συντριπτικές νίκες σε δύο τοπικές εκλογές στην ανατολική Γερμανία, αλλά προηγείται επίσης των Χριστιανοδημοκρατών (CDU) με σαφή διαφορά στις εθνικές δημοσκοπήσεις (30% έναντι 20%). Το ποσοστό αποδοχής του Καγκελαρίου Μερτς ανέρχεται στο 10%, ένα βαρόμετρο που αποκαλύπτει την δυσαρέσκεια του λαού, κάτι που θα οδηγούσε κάθε πραγματικά δημοκρατικό Καγκελάριο σε παραίτηση. Το αν οι Γερμανοί, υπό το φως αυτής της πολιτικής κατάστασης, θα σφίξουν τις γροθιές τους και δεν θα κάνουν τίποτα, όπως έκαναν στο παρελθόν, παραμένει αβέβαιο. Η πτώση του Μερτς θα ήταν καλή λύση για την Γερμανία. Το AfD είναι το μόνο μεγάλο κόμμα που επιδιώκει διάλογο και ειρήνη με την Ρωσία, κάτι που όχι μόνο χρειάζεται απεγνωσμένα αυτό το άλλοτε ακμάζον βιομηχανικό έθνος, αλλά αποτελεί επίσης προϋπόθεση χωρίς την οποία δεν μπορεί να επιβιώσει οικονομικά.
Η εναλλακτική λύση στην πραγματική και θεμελιώδη πολιτική αλλαγή στην Γερμανία είναι ο πόλεμος κατά της Ρωσίας που επιδιώκει ο Καγκελάριος Μερτς και οι άρχουσες πολιτικές ελίτ. Την τελευταία φορά που η Γερμανία πήγε σε πόλεμο εναντίον της Ρωσίας το 1941, ο Αδόλφος Χίτλερ έστειλε 3,7 εκατομμύρια στρατιώτες προς τα ανατολικά και απέτυχε. Όπως ήδη εξηγήθηκε παραπάνω, η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας σήμερα δεν είναι σε θέση να συγκεντρώσει μια ταξιαρχία 5.000 εθελοντών στρατιωτών για τις χώρες της Βαλτικής. Αυτό δεν φαίνεται να ανησυχεί τον Καγκελάριο, κάτι που είναι σαφές σημάδι της ανυποληψίας του και της τρέλας που τον έχει κυριεύσει. Αυτό αποτελεί συνάμα ισχυρή απόδειξη ότι ενεργεί προς το συμφέρον μιας δύναμης που βρίσκεται εκτός Γερμανίας. Προφανώς αυτό έχει να κάνει με το παρελθόν του στην BlackRock. Όσοι κατάφεραν να τον εγκαταστήσουν ως Καγκελάριο μπορούν να συγχαρούν τον εαυτό τους, ακολουθεί πιστά τα σχέδια τους.
Η κατάσταση στην υπόλοιπη Ευρώπη δεν είναι διαφορετική. Οι προεδρικές εκλογές στην Γαλλία θα διεξαχθούν τον Απρίλιο του 2027. Ο Μακρόν δεν είναι πλέον επιλέξιμος για υποψηφιότητα και η Μαρίν Λεπέν έχει σημαντικό προβάδισμα έναντι των άλλων υποψηφίων. Η κατάσταση είναι επομένως παρόμοια με αυτή της Γερμανίας: Ένα κόμμα που καταγγέλλεται ως ακροδεξιό από τα κόμματα που βρίσκονται σήμερα στην εξουσία, αλλά είναι το πιο δημοφιλές στον λαό. Η θέση της Λεπέν για την ειρήνη με την Ρωσία είναι ασαφής, από τη μία πλευρά θέλει μια ειρήνη μέσω διαπραγματεύσεων, αλλά ταυτόχρονα υποστηρίζει την εκπαίδευση των ουκρανικών στρατευμάτων. Εξήγηση: Μια έμπειρη πολιτικός που τοποθετείται για να συγκεντρώσει όσο το δυνατόν περισσότερες ψήφους. Η οικονομική κατάσταση της Γαλλίας είναι ζοφερή, η άνοδος του επιτοκίου των 10ετών γαλλικών ομολόγων τους τελευταίους δώδεκα μήνες ήταν η πιο απότομη από οποιαδήποτε άλλη ευρωπαϊκή χώρα.
Αυτές οι μεμονωμένες πολιτικές μετατοπίσεις στις δυο μεγάλες δυνάμεις της ΕΕ οδηγούν σε αυτό που μπορεί να περιγραφεί ως εντροπία, ένας όρος από την θερμοδυναμική. Εφαρμοσμένος στην γεωπολιτική, περιγράφει την κατάσταση ως μια μαζική, μη αναστρέψιμη κατάσταση αταξίας και αβεβαιότητας στο σύστημα τη Ευρώπης. Οι υπάρχουσες δομές εξουσίας, οι κανόνες, οι θεσμοί και οι ιεραρχίες χάνουν την συνεκτική τους δύναμη και μια νέα παγκόσμια τάξη που θα υποσχόταν σταθερότητα δεν είναι ορατή, καθώς η συλλογική Δύση που μέχρι πρότινος κρατούσε σταθερά τα ηνία στα χέρια της, είναι απρόθυμη να κάνει συμβιβασμούς για να μην θέσει σε κίνδυνο την θέση της ως ηγεμόνας.
Ο Παγκόσμιος Νότος, ένας γεωπολιτικός όρος που περιγράφει τις αναπτυσσόμενες ή λιγότερο αναπτυγμένες χώρες του πλανήτη αλλά και ισχυρές οικονομίες όπως η Κίνα, η Ινδία και Βραζιλία, αιφνιδιασμένος από τον γρήγορο ρυθμό των γεγονότων, δεν έχει ακόμη επινοήσει μια συνεκτική, ενοποιημένη και αποτελεσματική πολιτική για να αποσπάσει την εξουσία από την Δύση. Φαίνεται ότι ο Παγκόσμιος Νότος, υπό την στρατιωτική κυριαρχία της Ρωσίας, της Κίνας και πιο πρόσφατα του Ιράν, ως τέταρτης μεγάλης στρατιωτικής δύναμης, βρίσκεται στην διαδικασία προσαρμογής στις νέες συνθήκες και συντονισμού των προσπαθειών του, οι οποίες τελικά θα οδηγήσουν στην νίκη του.
Αν η Δύση θα χρησιμοποιήσει πυρηνικά όπλα για να διατηρήσει την ηγεμονία της μένει να φανεί. Ας ελπίσουμε ότι τα πιο ψύχραιμα κεφάλια θα έχουν τον έλεγχο των κόκκινων κουμπιών της Αποκάλυψης, καίτοι αμφιβάλλουμε.
