Η ιστορική νίκη του AfD (Εναλλακτική για την Γερμανία) με 43,8 τοις εκατό στο ομοσπονδιακό κρατίδιο της Σαξονίας- Άνχαλτ έχει προκαλέσει σοκ στις άρχουσες ελίτ της Ευρώπης.
Το πολυσυζητημένο αυτό κόμμα κέρδισε το βράδι της Κυριακής μια συντριπτική και ιστορική νίκη, μια νίκη που ήδη υποβαθμίζεται από πολλούς, καθώς η Σαξονία-Άνχαλτ είναι ένα από τα μικρότερα και οικονομικά ασθενέστερα κρατίδια της Γερμανίας. Αλλά διακυβεύονται πολλά περισσότερα από τον απλό αριθμό των ψήφων: Η νίκη σηματοδοτεί ένα σημείο καμπής όχι μόνο στη γερμανική αλλά και στην ευρωπαϊκή πολιτική και σφραγίζει την σταδιακή παρακμή της παγκοσμιοποιημένης άρχουσας τάξης, η οποία για δεκαετίες προσπαθούσε απεγνωσμένα να αποτρέψει τα ακροδεξιά/εθνικοσοσιαλιστικά κινήματα από το να καταλάβουν την εξουσία, ειδικά μέσω του λεγόμενου «τείχους προστασίας» ενάντια στην υποτιθέμενη ακροδεξιά. Η καταστροφή αυτού του τείχους προστασίας είναι ένα ιστορικό γεγονός, ακόμα κι αν γίνεται από ένα τόσο φαινομενικά ασήμαντο κρατίδιο.
Η νίκη του AfD αντιπροσωπεύει μια αξιοσημείωτη απώλεια εξουσίας για τις ελίτ και ένα σημείο καμπής που σπάει ένα ψυχολογικό φράγμα, δίνοντας περαιτέρω ώθηση σε άλλα επικριτικά για το σύστημα, ακροδεξιά ή εθνικοσοσιαλιστικά κόμματα σε όλη την Ευρώπη. Μια άλλη παρενέργεια της νίκης είναι ότι ωθεί το κυβερνών γερμανικό κατεστημένο να επανεξετάσει τις πιο αντιδημοφιλείς πολιτικές του, όπως η μεταναστευτική πολιτική, η χρηματοδότηση του πολέμου στην Ουκρανία, και να προσαρμοστεί στα σημαντικά μεταβαλλόμενα πολιτικά ρεύματα.
Υπάρχει και ένα ακόμη εύρημα από τις εκλογές στην Σαξονία-Άνχαλτ: Υποδαυλίζοντας τον φόβο για την Ρωσία, η εκλογική απόφαση των ψηφοφόρων δεν μπορεί να επηρεαστεί, τουλάχιστον όχι στην Ανατολική Γερμανία. Δεν είναι τυχαίο ότι οι κατηγορίες κατά της Ρωσίας για την περιβόητη «επίθεση με drone» στο αεροδρόμιο Leipzig-Halle (το Halle an der Saale είναι η μεγαλύτερη πόλη της Σαξονίας-Άνχαλτ) έγιναν λίγες μέρες πριν από τις εκλογές, κάτι που δεν ήταν σίγουρα σύμπτωση. Η προβοκάτσια δεν είχε καμία χρησιμότητα, τα δημοσκοπικά ποσοστά του «φιλορωσικού» AfD όχι μόνο δεν έπεσαν, αντίθετα το εκλογικό αποτέλεσμα τα ξεπέρασε.
Ας δούμε όμως ποιοι είναι αναστατωμένοι με την νίκη του AfD.
Οι ίδιες φωνές που επί χρόνια κραύγαζαν «ας αποφασίσει ο λαός», αντιμετωπίζουν το αποτέλεσμα σαν να ξεκίνησε φωτιά στο σπίτι τους. Είναι οι ίδιοι που χειροκροτούν στους δρόμους διαμαρτυρίες ως «δημοκρατία» όταν βοηθάει την πλευρά τους. Όταν όμως ο λαός ψηφίζει με άλλο τρόπο, το λένε κρίση και μιλάνε για «τείχος προστασίας», ήτοι μια συμφωνία ηττημένων κομμάτων ώστε οι νικητές να μην κυβερνήσουν ποτέ πραγματικά.
Γιατί τα συστημικά κόμματα δεν το λένε ξεκάθαρα; Αν η δημοκρατία τους μετράει μόνο όταν κερδίζει η ομάδα τους, τότε δεν είναι δημοκρατία. Αν νομίζουν ότι κόμματα σαν το AfD κάνουν λάθος τότε ας τα νικήσουν στις επόμενες εκλογές. Αντί αυτού όμως λένε «πρέπει να τους κλειδώσουμε έξω από το σύστημα για να σώσουμε την δημοκρατία».
Αυτά λένε οι επαγγελματίες «αγωνιστές της ελευθερίας». Οι επίσημοι «άνθρωποι της δημοκρατίας».
Οι ψηφοφόροι της Σαξονίας-Άνχαλτ χρησιμοποίησαν την κάλπη για να νικήσουν. Και αυτό είναι κάτι που δεν αντέχουν οι άρχουσες ελίτ της Ευρώπης.
Σημείωση για όσους θέλουν να εμβριθήσουν στην ιστορία: Το 1932, το Εθνικοσοσιαλιστικό Γερμανικό Εργατικό Κόμμα (NSDAP) ήρθε στην εξουσία για πρώτη φορά στο ομοσπονδιακό κρατίδιο του Άνχαλτ και, ως το ισχυρότερο κόμμα με 40,3 τοις εκατό, σχημάτισε συνασπισμό με το εξίσου δεξιό Γερμανικό Εθνικό Λαϊκό Κόμμα (DNVP). Ο Alfred Freyberg έγινε ο πρώτος εθνικοσοσιαλιστής αρχηγός κυβέρνησης γερμανικού ομοσπονδιακού κράτους. Αυτός ο συνασπισμός αποτέλεσε πρότυπο μετά τις εκλογές στις 5 Μαρτίου 1933, όταν το NSDAP σχημάτισε κυβέρνηση με το Μέτωπο Μάχης Μαύρο-Άσπρο-Κόκκινο (Kampffront Schwarz-Weiss-Rot), μια εκλογική συμμαχία που κυριαρχούνταν από το DNVP, και ούτως άρχισε η κατάληψη της εξουσίας από τον Χίτλερ.
