Τα σύμβολα που έχουν σχεδιαστεί για να αποδίδουν συνοπτικά μεγάλο πολιτικό, θρησκευτικό ή κοινωνικό νόημα και να συσπειρώνουν τους ανθρώπους γύρω από τον σκοπό που αντιπροσωπεύουν, αργά ή γρήγορα αποκλίνουν από την πραγματικότητα και έτσι όταν αλλάζει αυτό που υποτίθεται ότι υπονοούν, αλλάζει και η σημασία τους.
Θυμηθείτε το σφυροδρέπανο, το παγκοσμίως αναγνωρίσιμο σύμβολο του κομμουνισμού. Λίγοι γνωρίζουν ότι αρχικά το σύμβολο έδειχνε την επαναστατική ένωση μεταξύ της γερμανικής βιομηχανικής εργατικής τάξης (σφυρί) και της ρωσικής αγροτιάς (δρεπάνι). Οι Μπολσεβίκοι ήλπιζαν εκείνη την εποχή ότι η ρωσική επανάσταση θα υποστηριχθεί από το γερμανικό ομόλογό της και μαζί τα δύο έθνη, Γερμανοί και Ρώσοι, θα πυροδοτούσαν μια παγκόσμια επανάσταση. Όπως γνωρίζουμε, η γερμανική επανάσταση καταπνίγηκε εν τη γενέσει της, και έτσι η Ρωσία παρέμεινε μόνη στην πολιτική σκηνή ως σοσιαλιστική χώρα. Τι έπρεπε να γίνει; Το σύμβολο του σφυροδρέπανου έπρεπε να ερμηνευτεί εκ νέου και έτσι έγινε: Το σφυρί άρχισε να υποδηλώνει την ρωσική εργατική τάξη, ενώ το δρεπάνι την ρωσική αγροτιά.
Οι υποσχέσεις του κομμουνισμού άργησαν να υλοποιηθούν. Τα αφεντικά του κόμματος ανακοίνωναν μεν τακτικά ότι ο κομμουνισμός ήταν κοντά, αλλά κατά κάποιο τρόπο αυτό το κομμουνιστικό λαμπρό μέλλον αρνιόταν πεισματικά να φτάσει. Οι Σοβιετικοί άρχισαν να αστειεύονται για αυτό. Ένα από τα αστεία: “Μια επιτροπή του κόμματος πραγματοποιεί συγκέντρωση με μια ομάδα εργατών από την βιομηχανία. Ο πρώτος γραμματέας της τοπικής κομματικής οργάνωσης λέει επίσημα: Θα πετύχουμε τον κομμουνισμό σε πέντε χρόνια. Ακούγοντας αυτό, κάποιος από το κοινό τον ρωτάει: Θα το πετύχουμε κι εμείς;“
Το σύμβολο του σφυροδρέπανου απαθανατίστηκε από τη γλύπτρια Vera Mukhina σε ένα άγαλμα του 1937 γνωστό ως Σοβιετικός Εργάτης και Γυναίκα του Συλλογικού Αγροκτήματος (Κολχόζ), το οποίο αργότερα έγινε το εύκολα αναγνωρίσιμο λογότυπο του κινηματογραφικού στούντιο Mosfilm. Από την παγκόσμια επανάσταση έως την επανάσταση σε ένα μόνο κράτος, στο σύμβολο ενός κινηματογραφικού στούντιο…
Αν και ο Ντόναλντ Τραμπ δεν επινόησε ένα οπτικό σύμβολο, κάτι αντίστοιχο δηλαδή του σήματος του σφυροδρέπανου ή κάτι παρόμοιο με το άγαλμα του Σοβιετικού Εργάτη και της Γυναίκας του Κολχόζ, σκέφτηκε το πολιτικό σύνθημα MAGA, το οποίο μεταφράζεται σε Make America Great Again. Όχι, δεν είναι μια υπόσχεση κομμουνισμού, αλλά είναι, παρ’ όλα αυτά, μια υπόσχεση για κάτι μεγάλο, μεγαλειώδες, συναρπαστικό, ελκυστικό. Αυτό το σύνθημα MAGA περιελάμβανε από μόνο του μια έκκληση να σταματήσουν οι αιώνιοι πόλεμοι. Η Αμερική έπρεπε να ξαναχτίσει τον εαυτό της και να ξαναχτίσει την διεθνή της θέση, ενώ οι πόλεμοι έπρεπε να ανήκουν στο παρελθόν.
Ο Τραμπ έχει μόλις ολοκληρώσει τον πρώτο χρόνο της δεύτερης θητείας του και έχει ήδη καταφέρει να απαγάγει τον πρόεδρο της Βενεζουέλας και να επιτεθεί στο Ιράν δύο φορές. Αλλά η στρατιωτική επιχείρηση που ονομάστηκε EpicFury προφανώς απέτυχε να λειτουργήσει. Έχει αποτύχει τόσο άσχημα που οι σχολιαστές έχουν επινοήσει μια νέα ονομασία για αυτό: EpicFailure. Το Ιράν αντεπιτίθεται, ενώ οι Αμερικανοί θέλοντας και μη αναζητούν τρόπους να αποχωρήσουν από την σύγκρουση. Το MAGA μπορεί πλέον να παρερμηνευτεί ως maga, μια λατινική λέξη για την μάγισσα. Ο Αμερικανός πρόεδρος φαίνεται να ενεργεί ως μια μάγισσα που υπόσχεται στρατιωτικές νίκες , μια μάγισσα που θέλει να αποπλανήσει όσο το δυνατόν περισσότερους οπαδούς. Το τέλος του πολέμου κατά του Ιράν δεν φαίνεται πουθενά, οι κορυφαίοι Αμερικανοί ηγέτες, ο ίδιος ο πρόεδρος, ο υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο, ο υπουργός Άμυνας Πιτ Χέγκσεθ, χάνουν τον ύπνο τους για αυτό, ενώ η πολιτική βάση του Τραμπ συρρικνώνεται με τους ψηφοφόρους του να απογοητεύονται όλο και περισσότερο από αυτόν.
Ο ναρκισσισμός του Τραμπ είναι πολύ ισχυρός για να ενδώσει στην κριτική ή στην καθαρή κοινή λογική. Θεωρεί τον εαυτό του βασιλιά των βασιλιάδων, κυβερνήτη του πλανήτη αν όχι του Ηλιακού Συστήματος. Παίρνει πόζες όπως ο Στάλιν και έχει συνεχή ζήτηση για ναρκισσιστική προσφορά. Προφανώς μπορεί κανείς να δει συσχετισμούς με την Σοβιετική Ένωση του τον Ιωσήφ Στάλιν. Ο Ντόναλντ Τραμπ, όπως και ο Ιωσήφ Στάλιν, δεν έχει ποτέ αρκετούς επαίνους και θαυμασμό. Ο Ντόναλντ Τραμπ, όπως και ο Ιωσήφ Στάλιν, είναι έτοιμος να διαστρεβλώσει κατάφωρα την πραγματικότητα, εάν αυτό εξυπηρετεί τον σκοπό του να εξυψώσει τον εαυτό του στα μάτια του λαού. Ακριβώς όπως ο Ιωσήφ Στάλιν δεν μπορούσε να σταματήσει να παραποιεί την ιστορία, έτσι δεν μπορεί και ο Ντόναλντ Τραμπ. Η τελευταία σκηνή στην ταινία μεγάλου μήκους του 1950 «Η πτώση του Βερολίνου» δείχνει, σε αντίθεση με τα ιστορικά γεγονότα, την επίσκεψη του Στάλιν στο Βερολίνο με αεροπλάνο και την ανάδειξή του από χιλιάδες ανθρώπους διαφόρων εθνικοτήτων ως σωτήρα του πλανήτη.
Ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ έχει ακριβώς την ίδια νοοτροπία: Χρειάζεται απεγνωσμένα επαίνους και χρειάζεται απεγνωσμένα να τον θαυμάζουν όχι μόνο οι οπαδοί του αλλά ολόκληρος ο κόσμος. Εξ ου και οι αντίθετες με την πραγματικότητα δηλώσεις του σχετικά με την νίκη σε πολέμους και την ειρήνη σε διάφορες γωνιές του κόσμου, εξ ου και η ρητορική του για την χάραξη πολιτικής, την διεθνή δικαιοσύνη και όλα τ΄ άλλα. Είναι μια μάγισσα (ή αστρολόγος) που συνεχίζει να εξαπατά τους ανθρώπους (σύμφωνα με την οργουελική αφήγηση ότι ο πόλεμος είναι ειρήνη, ενώ η ειρήνη είναι πόλεμος) επειδή χρειάζεται απεγνωσμένα ναρκισσιστική προμήθεια.
Ιωσήφ Στάλιν: Το αρχέτυπο του Ντόναλντ Τραμπ… (ίσως για αυτό του είναι συμπαθής ο Κιμ Γιονγκ Ουν).
