Με αφορμή πρόσφατη δήλωση ανώτατου Τούρκου αξιωματούχου ότι «στην περίπτωση που το Ιράν αποκτήσει πυρηνικά όπλα τότε δεν υπάρχει άλλη επιλογή για την Τουρκία να πράξει το ίδιο» αναδημοσιεύουμε σχετικό άρθρο μας με τίτλο «Η Τουρκία δεν σχεδιάζει να αποκτήσει πυρηνικές κεφαλές, ήδη τις έχει»:
«Ο Ερντογάν σε πρόσφατη ομιλία του ουσιαστικά ανακοίνωσε την πρόθεση της Τουρκίας να αποκτήσει πυρηνικά όπλα, λέγοντας ότι «κάποιοι άλλοι έχουν πυρηνικούς βαλλιστικούς πυραύλους, δεν πρέπει και εμείς να έχουμε;». Ο Τούρκος πρόεδρος ψεύδεται, καθώς η χώρα του έχει στο οπλοστάσιο της και βαλλιστικούς πυραύλους και πυρηνικές κεφαλές. Με αναρτήσεις μας είχαμε αναφερθεί στις τουρκικές ενέργειες για απόκτηση πυρηνικού οπλοστασίου και είχαμε διαβλέψει ότι η Τουρκία είναι σε θέση να εξοπλίσει τους βαλλιστικούς της πυραύλους με πυρηνικές κεφαλές. Στην ανάρτηση με τίτλο «Ο εξ Ανατολών κίνδυνος: Πυρηνικά όπλα ετοιμάζει ο Ερντογάν» είχαμε τονίσει ότι «η Τουρκία με την βοήθεια Πακιστανών επιστημόνων είναι σε θέση να υλοποιήσει πρόγραμμα κατασκευής πυρηνικών βομβών».
Τούρκοι και Πακιστανοί επιστήμονες κατόπιν απορρήτου σχεδίου του τουρκικού Γενικού Επιτελείου που έχει εγκριθεί από τον Ερντογάν, έχουν κατασκευάσει μικρό αριθμό πυρηνικών βομβών της κατηγορίας «gun-type». Σε αυτού του τύπου τις βόμβες η ανάφλεξη πραγματοποιείται με συμβατική εκρηκτική ύλη η οποία οδηγεί σε κρούση τις δυο υποκρίσιμες μάζες σχάσιμου υλικού. Το αποτέλεσμα είναι η συγχώνευση των δυο υποκρίσιμων μαζών σε μια κρίσιμη μάζα από την οποία ξεκινά η αλυσιδωτή πυρηνική αντίδραση. Το απαραίτητο ουράνιο που απαιτείται προέρχεται από ορυχείο της Ανατολίας. Επίσης μια μικρή ποσότητα εμπλουτισμένου ουρανίου έχει προμηθευτεί η Τουρκία με την βοήθεια της αλβανικής μαφίας του Κοσσόβου από κρατίδιο της πρώην Σοβιετικής Ένωσης. Τον εμπλουτισμό του ουρανίου του ορυχείου της Ανατολίας οι Τούρκοι τον πραγματοποιούν στο Κέντρο Στρατιωτικής Έρευνας στην περιοχή Küçükcekmece (κοντά στον Άγιο Στέφανο) της Κωνσταντινούπολης, όπου από το 1959 λειτουργεί μικρός πυρηνικός αντιδραστήρας.
Ο προκάτοχος του Ερντογάν στον θώκο της προεδρίας Αμπντουλάχ Γκιούλ (2007-2014) σε συνέντευξη του στο περιοδικό «Foreign Policy» είχε δηλώσει ότι η Τουρκία δεν θα επιτρέψει σε κανένα γειτονικό κράτος την ανάπτυξη πυρηνικών όπλων χωρίς να κατέχει και η Άγκυρα τα δικά της. Αυτό στην διπλωματική γλώσσα ξεκάθαρα σήμαινε ότι η Τουρκία θα κατασκεύαζε πυρηνικά όπλα. Το 2006 ο Τούρκος επιφανής πυρηνικός επιστήμονας Μουσταφά Κιμπάρογλου είχε δηλώσει στην εφημερίδα «Washington Post» ότι δεν μπορεί πλέον να υποστηρίζει το τουρκικό πρόγραμμα πυρηνικής έρευνας, διότι δεν γνωρίζει ποιους στόχους εξυπηρετεί η Άγκυρα στην πραγματικότητα.
Στο άμεσο μέλλον με την λειτουργία του πυρηνικού σταθμού παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας στο Akkuyu (και των άλλων δυο που έχουν προγραμματιστεί) η Τουρκία θα έχει την δυνατότητα πρόσβασης σε σχάσιμο πυρηνικό υλικό που είναι απαραίτητο για την κατασκευή πυρηνικού οπλοστασίου. Η Τουρκία αντιγράφοντας αντίστοιχους νόμους του Ισραήλ και Πακιστάν φρόντισε ήδη από το 2015 να ψηφιστεί νόμος σύμφωνα με τον οποίο τα απόβλητα των πυρηνικών σταθμών παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, που είναι σχάσιμα υλικά για παραγωγή πυρηνικών βομβών, δεν θα αποθηκεύονται υποχρεωτικά σε εργοστάσια ραδιενεργών αποβλήτων για περαιτέρω απεμπλουτισμό και όπου θα μπορούσε ενδεχομένως να υπάρξει διεθνής έλεγχος, αλλά θα μπορούν να χρησιμοποιούνται και για άλλους σκοπούς. Με τον πλέον ξεκάθαρο τρόπο ο τουρκικός νόμος διευκρινίζει ότι τα σχάσιμα πυρηνικά υλικά των πυρηνικών εργοστασίων θα μπορούν να χρησιμοποιηθούν από την ίδια την Τουρκία για την παραγωγή πυρηνικών βομβών. Θυμίζουμε ότι με ανάρτηση μας με τίτλο «Η Τουρκία με νόμο προμηνύει την απόκτηση πυρηνικού οπλοστασίου» είχαμε προειδοποιήσει ότι η Άγκυρα με μεθοδικότητα εργάζεται για να πάρει θέση στο βάθρο των πυρηνικών δυνάμεων.
Η Τουρκία συνεργάζεται με το Πακιστάν και στην ανάπτυξη βαλλιστικών πυραύλων, η συνεργασία αυτή έχει ως βάση το πυραυλικό πρόγραμμα του Πακιστάν Shaheen για Medium Range Ballistic Missiles. Σύμφωνα με υψηλόβαθμο στέλεχος της γενικής γραμματείας Αμυντικής Βιομηχανίας της Τουρκίας τουρκικές εταιρίες όπως η TÜBITAK (Ινστιτούτο Επιστημονικών και Τεχνολογικών Ερευνών) έχουν συνεργαστεί με τους Πακιστανούς στην μεταφορά τεχνογνωσίας για αυτό το πυραυλικό πρόγραμμα. Οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις από το 2007 διαθέτουν βαλλιστικούς πυραύλους μικρού βεληνεκούς, τους Yildirim 1 με βεληνεκές 150 χλμ, ενώ αργότερα κατασκεύασαν και τους Yildirim 2 και 3 με βεληνεκές 300 και 900 χλμ αντίστοιχα. Ήδη η Τουρκία με πακιστανική τεχνογνωσία έχε κατασκευάσει πυραύλους μεσαίου βεληνεκούς έως 2.500 χλμ (Bora) που έχουν την δυνατότητα να φέρουν συμβατική εκρηκτική κεφαλή 1.000 κιλών ή αντίστοιχα πυρηνική κεφαλή».
Ενώ λοιπόν η Δύση κάνει σκληρή κριτική στο «παρανοϊκό» καθεστώς της Βορείου Κορέας για το πυρηνικό του οπλοστάσιο και στους «μουλάδες» της Τεχεράνης για το πυρηνικό τους πρόγραμμα, αποσιωπά το γεγονός ότι στην Ανατολική Μεσόγειο, σε απόσταση βαλλιστικής αναπνοής από την Ευρώπη, δυο χώρες κατέχουν πυρηνικές κεφαλές τις οποίες μπορούν να χρησιμοποιήσουν για αμυντικούς ή επιθετικούς σκοπούς. Έχουν δηλαδή το δικαίωμα ολοκαυτώματος των αντιπάλων τους, κάτι που ουδόλως ενοχλεί την «δημοκρατική» Δύση.
Οι ΗΠΑ και η Δύση δεν έχουν κανένα ηθικό φραγμό και όριο όταν πρόκειται να καλύψουν τα δολοφονικά ανομήματα των Τούρκων και των Ισραηλινών, εφόσον αυτά τα ανομήματα εξυπηρετούν τα γεωπολιτικά τους συμφέροντα και τους σχεδιασμούς τους. Εάν η Δύση ανησυχεί και αγωνιά τόσο πολύ για την εξάπλωση των πυρηνικών όπλων και την κατοχή τους από μη αρεστά καθεστώτα, ας ξεκινήσει πρώτα με την καταστροφή των πυρηνικών κεφαλών που διαθέτει η Τουρκία και το Ισραήλ.
