Ανήμερα των Χριστουγέννων, ενώ μεγάλο μέρος του κόσμου γιόρταζε, αμερικανικά πολεμικά αεροσκάφη πραγματοποίησαν αεροπορικές επιδρομές στην πολιτεία Σοκότο της Νιγηρίας. Ο Λευκός Οίκος περιέγραψε την επιχείρηση ως μια αντιτρομοκρατική αποστολή εναντίον των τρομοκρατών του ISIS(που παρεμπιπτόντως αποτελούν γνήσια τέκνα της CIAκαι Μοσάντ) και μια οφειλόμενη απάντηση σε επιθέσεις σε χριστιανικές κοινότητες.
Χριστιανοί σε όλο τον κόσμο, και πολλοί στην Ελλάδα (κρίνοντας από τα μμε και τις αναρτήσεις στα κοινωνικά δίκτυα), χάρηκαν με το γεγονός ότι επιτέλους οι ΗΠΑ απαντούν στους κανίβαλους τρομοκράτες του ISISκαι της Μπόκο Χαράμ που τα τελευταία χρόνια σφαγιάζουν Χριστιανούς υπό τις ευλογίες της κυβέρνησης της Νιγηρίας και υπό την αδιαφορία, αδράνεια και απραξία της «χριστιανικής» Δύσης.
Η εξήγηση του Λευκού Οίκου όμως συσκοτίζει την πραγματική πολιτική σημασία των επιθέσεων. Πέραν του περιορισμένου μέτρου ασφαλείας ή αποτροπής, ο βομβαρδισμός αντιπροσωπεύει μια ανανεωμένη παρέμβαση του αμερικανοσιωνιστικού ιμπεριαλισμού με στόχο την αποκατάσταση του ελέγχου της Δυτικής Αφρικής μέσω της χρήσης στρατιωτικής δύναμης για την πειθαρχία των κρατών, την εξασφάλιση της πρόσβασης σε πόρους και τον περιορισμό της εξάπλωσης των κινημάτων ανεξαρτησίας στην Ζώνη Σαχέλ. Η Νιγηρία, η πολυπληθέστερη χώρα και η μεγαλύτερη οικονομία στην Αφρική, διαδραματίζει κεντρικό ρόλο σε αυτό το έργο.
Θυμίζουμε ότι οι στρατιωτικές επιχειρήσεις των ΗΠΑ στην Αφρική δικαιολογούνται ανέκαθεν ως αντιτρομοκρατικές. Στην πράξη, λειτουργούν ως όργανα της ιμπεριαλιστικής κυριαρχίας. Ούτως μέσω άμεσων αεροπορικών επεμβάσεων, η Ουάσιγκτον παρουσιάζεται ως απαραίτητη για την εσωτερική ασφάλεια της Νιγηρίας. Αυτή η εξάρτηση στην συνέχεια μετατρέπεται σε πολιτική επιρροή. Η στρατιωτική βοήθεια χρησιμεύει έτσι ως μέσο διαμόρφωσης της κρατικής πολιτικής προς το συμφέρον της ισχύος των ΗΠΑ και του διεθνούς κεφαλαίου. Η συνεργασία για την ασφάλεια στο πλαίσιο του αμερικανοσιωνιστικού ιμπεριαλισμού δεν είναι ποτέ ουδέτερη, καθώς συνδέει στενότερα το κράτος αποδέκτη με τις στρατιωτικές δομές διοίκησης, τα δίκτυα πληροφοριών και τις στρατηγικές προτεραιότητες των ΗΠΑ και περιορίζει την ικανότητά του να δράσει.
Η τοποθεσία των επιθέσεων, Σοκότο, δεν είναι τυχαία. Η πολιτεία Σοκότο βρίσκεται κοντά στα σύνορα της Νιγηρίας με τον Νίγηρα, ένα από τα τρία κράτη του Σαχέλ, μαζί με το Μάλι και την Μπουρκίνα Φάσο, των οποίων οι κυβερνήσεις θέλουν να ξεφύγουν από δεκαετίες στρατιωτικού και οικονομικού ελέγχου από τις ΗΠΑ και την Γαλλία. Αυτά τα κράτη έδιωξαν τα δυτικά στρατεύματα (κυρίως γαλλικά) και διεκδίκησαν περισσότερο έλεγχο στις δικές τους αποφάσεις για την ασφάλεια και την οικονομία. Αυτή η διαδικασία συχνά αναφέρεται λανθασμένα ως «γεωπολιτική επανευθυγράμμιση» με την Ρωσία ή Κίνα. Στην πραγματικότητα, είναι ένας αγώνας για εθνική ανεξαρτησία ενάντια στην ιμπεριαλιστική νεοαποικιακή κυριαρχία της Δύσης.
Από τη σκοπιά του αμερικανοσιωνιστικού ιμπεριαλισμού, μια τέτοια ανεξαρτησία αποτελεί απειλή, επειδή αμφισβητείται το αντιληπτό δικαίωμα των δυτικών δυνάμεων να υπαγορεύουν στρατιωτική και οικονομική πολιτική σε όλη την περιοχή. Οι αεροπορικές επιδρομές των ΗΠΑ είναι ένα σημάδι ότι η Νιγηρία δεν θα ακολουθήσει τον ίδιο δρόμο των τριών κρατών του Σαχέλ.
Η Νιγηρία τα τελευταία χρόνια έχει επεκτείνει την οικονομική συνεργασία με την Κίνα και έχει επιδιώξει αναπτυξιακές συμφωνίες που μειώνουν την εξάρτηση από δυτικούς δανειστές και εταιρείες. Το πιο σημαντικό, ωστόσο, είναι ότι το μέγεθος και το περιφερειακό βάρος της Νιγηρίας σημαίνει ότι οποιαδήποτε αποφασιστική κίνηση προς μεγαλύτερη ανεξαρτησία θα αποδυνάμωνε τον ιμπεριαλιστικό, νεοαποικιακό έλεγχο στην Δυτική Αφρική. Με το να αγκυροβολήσουν πιο σταθερά στον μηχανισμό ασφαλείας της Νιγηρίας, οι ΗΠΑ θέλουν να δεσμεύσουν την Νιγηρία πιο σταθερά σε μια ιμπεριαλιστική συμμαχία. Η βοήθεια για την ασφάλεια είναι υπό όρους, ήτοι η συνεχής υποστήριξη των ΗΠΑ εξαρτάται από την πολιτική υπακοή και το συνεχές άνοιγμα στο διεθνές κεφάλαιο υπό πολιτική «σταθερότητα». Αυτή δεν είναι μια εταιρική σχέση επί ίσοις όροις. Είναι η χρήση στρατιωτικής δύναμης για την επιβολή μιας ιεραρχίας.
Για το διεθνές κεφάλαιο, «σταθερότητα» σημαίνει την αδιατάρακτη εξόρυξη πετρελαίου και ορυκτών, ασφαλείς οδούς μεταφοράς και μια πολιτική τάξη που προστατεύει τα ξένα εταιρικά κέρδη. Οι στρατιωτικές επεμβάσεις δικαιολογούνται από την πρόληψη του χάους, αλλά στην πραγματικότητα διατηρούν τις συνθήκες υπό τις οποίες ο πλούτος που παράγεται στην Νιγηρία ρέει σε εταιρείες και χρηματοπιστωτικά ιδρύματα των ελίτ.
Αυτό το μοτίβο είναι γνωστό. Σε όλο τον Παγκόσμιο Νότο, οι στρατιωτικές δυνάμεις των ΗΠΑ έχουν επανειλημμένα αναπτυχθεί για να εξασφαλίσουν ευνοϊκές συνθήκες για τις εταιρείες ενέργειας, τις εταιρείες εξόρυξης και τις τράπεζες, ενώ ο τοπικός πληθυσμός παρέμεινε φτωχός και πολιτικά περιορισμένος. Ο άμεσος παραλληλισμός με την πολιτική των ΗΠΑ έναντι της Βενεζουέλας είναι ενδεδειγμένος, όπου οι κυρώσεις και οι απειλές βίας έχουν δικαιολογηθεί ως ανθρωπιστικά μέτρα (καταπολέμηση των καρτέλ ναρκωτικών), ενώ επιδιώκουν τον έλεγχο των εσόδων από το πετρέλαιο.
Η Ουάσιγκτον παρουσίασε τις επιθέσεις ως υπεράσπιση των Χριστιανών ενάντια στους τρομοκράτες του Ισλαμικού Κράτους. Ωστόσο, η πραγματικότητα είναι διαφορετική. Η θρησκευτική αφήγηση εξυπηρετεί την εσωτερική πολιτική των ΗΠΑ και παρέχει επίσης μια ηθική αιτιολόγηση για την επέκταση των στρατιωτικών επιχειρήσεων των ΗΠΑ στην Αφρική. Εξ άλλου πως γίνεται ο Τραμπ να υποδέχεται μετά βαΐων και κλάδων τον κανίβαλο της Αλ Κάιντα Αλ Τζουλανί (νυν Αλ Σαράα) στον Λευκό Οίκο ως αδιαμφισβήτητο ηγέτη της Συρίας και ταυτόχρονα να επιτίθεται στους συντρόφους του στην Νιγηρία.
Πέρα από την ίδια τη Νιγηρία, υπάρχει ένας ευρύτερος γεωπολιτικός υπολογισμός. Ο ιμπεριαλισμός των ΗΠΑ βασίζεται εδώ και καιρό σε περιφερειακά πληρεξούσια κράτη, κράτη αρκετά ισχυρά για να ασκούν τοπική εξουσία αλλά αρκετά εξαρτημένα για να παραμείνουν υποδεέστερα. Οι αεροπορικές επιδρομές στο Σοκότο δείχνουν νέες προσπάθειες να ωθηθεί η Νιγηρία σε αυτόν τον ρόλο, ως περιφερειακός φορέας επιβολής για τον περιορισμό της εξάπλωσης των κινημάτων ανεξαρτησίας που ξεκινούν από την Ζώνη Σαχέλ. Σύμφωνα με αυτό τον υπολογισμό, η Νιγηρία δεν χρειάζεται επίσημα να διεξάγει πόλεμο. Ο ρόλος της είναι να στεγάζει αμερικανικά στρατεύματα, να συντονίζει τις επιχειρήσεις και να παρέχει αφρικανική πολιτική προστασία για επεμβάσεις που σχεδιάζονται αλλού.
Οι αεροπορικές επιδρομές την ημέρα των Χριστουγέννων δεν είναι μια μεμονωμένη περίπτωση. Αποτελούν μέρος μιας ευρύτερης προσπάθειας του αμερικανοσιωνιστικού ιμπεριαλισμού να σταματήσει την απώλεια του ελέγχου του στην Αφρική, καθώς όλο και περισσότερα κράτη επιδιώκουν να ανακτήσουν την κυριαρχία τους μετά από δεκαετίες νεοαποικιακής κυριαρχίας.
Τουτέστιν η καταπολέμηση της τρομοκρατίας γίνεται δικαιολογία, ενώ η ανεξαρτησία αξιολογείται ως απειλή.
Αυτό είναι το πραγματικό νόημα, η πραγματική σημασία των αεροπορικών επιδρομών των ΗΠΑ στην Νιγηρία. Σίγουρα όχι η σωτηρία των Χριστιανών, καθώς αυτό θα μπορούσε να επιτευχθεί εδώ και χρόνια με την επιβολή κυρώσεων και εμπάργκο στο αυταρχικό μουσουλμανικό καθεστώς της Νιγηρίας.
