Η Βουλγαρία θα ενταχθεί επίσημα στην ευρωζώνη την 1η Ιανουαρίου 2026, καθιστώντας την 21η χώρα μέλος, μετά την επίσημη έγκριση από το Συμβούλιο της ΕΕ τον Ιούλιο του 2025. Το εθνικό νόμισμα, το βουλγαρικό λέβα, θα αντικατασταθεί από το ευρώ με σταθερή ισοτιμία 1,95583 λέβα ανά ευρώ, με περίοδο διπλής κυκλοφορίας τον Ιανουάριο του 2026 για ομαλή μετάβαση.

Αυτή η κίνηση υποτίθεται ότι προσφέρει στη Βουλγαρία μεγαλύτερη οικονομική σταθερότητα, χαμηλότερο κόστος συναλλαγών και βαθύτερη ενσωμάτωση στην ευρωπαϊκή νομισματική ένωση, αξιοποιώντας το υπάρχον νομισματικό συμβούλιο και τη δημοσιονομική πειθαρχία της. Βέβαια, η σημερινή ισοτιμία του λέβα έναντι του ευρώ είναι 0,51€ !!! Είναι λοιπόν απορίας άξιο πως τα διάφορα διδακτορικά των οικονομικών ευαγγελίζονται χαμηλότερο κόστος συναλλαγών και οικονομική σταθερότητα, όταν θα εκτιναχθεί η ισοτιμία αρνητικά προς τους Βούλγαρους πολίτες…

Η πολιτική Βουλγαρική κρίση ουσιαστικά ξεκίνησε το 2020, όταν και αποφασίστηκε η είσοδος στην Ευρωζώνη. Η Βουλγαρία μετά την παραίτηση της αδύναμης κυβέρνησης συνασπισμού, βρίσκεται μπροστά την όγδοη εκλογική αναμέτρηση σε τέσσερα χρόνια.

Το πολιτικό τοπίο της Βουλγαρίας έχει βιώσει μια σειρά από αναταραχές, με την κατάρρευση αυτής της κυβέρνησης να είναι η τέταρτη σε μόλις τρία χρόνια υπό την επιρροή του GERB, του κεντροδεξιού κόμματος με ηγέτη τον Μπόικο Μπορίσοφ, του οποίου οι προηγούμενες θητείες έληξαν εν μέσω σκανδάλων.

Από τα τέλη Νοεμβρίου ξέσπασαν μαζικές διαδηλώσεις σε Σόφια, Πλόβντιβ και Βάρνα, στις οποίες συμμετείχαν χιλιάδες φοιτητές, εργαζόμενοι και οικογένειες που μπλόκαραν κεντρικούς δρόμους, κατέλαβαν πλατείες και φώναζαν συνθήματα όπως «Όχι άλλη μαφία!» ενάντια στη βαθιά ριζωμένη διαφθορά που μαστίζει εδώ και καιρό τη Βουλγαρία, το πιο διεφθαρμένο κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης σύμφωνα με την κατάταξη της Διεθνούς Διαφάνειας.

Η σπίθα ήταν η πρόταση για τον προϋπολογισμό του 2026, η οποία περιελάμβανε αύξηση των φόρων επί των μερισμάτων από 5% σε 10%, αύξηση των εισφορών κοινωνικής ασφάλισης και περικοπή των δημόσιων δαπανών εν μέσω αυξανόμενου κόστους διαβίωσης που επιδεινώνεται από τον πληθωρισμό που κυμαίνεται στο 5,2% και το δημόσιο χρέος που ανέρχεται στο 25% του ΑΕΠ. Με άλλα λόγια, η οικονομική σταθερότητα που υπόσχεται το Ευρώ για την χώρα, εκτός από την σκανδαλώδη ισοτιμία του 1,99 για το λέβα, θα αυξήσει 100% τους φόρους επί μερισμάτων, θα αυξήσει τους φόρους για κοινωνική ασφάλιση και θα σφαγιάσει τα κονδύλια δημοσίων δαπανών. Έτσι, η «ευρωζωνική ευημερία» της Βουλγαρίας, θα έλθει όταν θα δανεισθεί τεράστια κονδύλια για «υποδομές και μεταρρύθμιση» και θα καταλήξει μετά από λίγα χρόνια να μπει στο ΔΝΤ διότι το 25% εξωτερικό χρέος επι του ΑΕΠ θα έχει γίνει ας πούμε 320%….

Οι Βούλγαροι πολίτες, σκληρά ταλαιπωρημένοι από πολλές δεκαετίες κομμουνιστικής οικονομίας, πέρασαν στην επόμενη φάση εκείνης «του Δυτικού ονείρου» μόνο και μόνο για να δουν να διαφεντεύονται οι τύχες τους από  ντόπιες συμμορίες, οι οποίες τώρα, λυγίζουν μπροστά στο μεγάλο αφεντικό και παραδίδουν την «περιοχή» τους με αντάλλαγμα την «σταθερότητα».