Η πολυδιαφημισμένη συνάντηση Τραμπ-Πούτιν στην Βουδαπέστη ακυρώθηκε ή αναβλήθηκε, ο πόλεμος στην Ουκρανία συνεχίζεται και το τέλος του δεν φαίνεται πουθενά. Η λογική υποδηλώνει ότι η Ρωσία με το δημογραφικό και βιομηχανικό δυναμικό της θα μπορούσε να τερματίσει γρήγορα τις εχθροπραξίες. Τίποτα τέτοιο δεν συμβαίνει. Η λογική υποδηλώνει ότι η Ουκρανία πρέπει να καταθέσει τα όπλα, καθώς δεν υπάρχει τρόπος να ανακτήσει τα χαμένα εδάφη, για να μην μιλήσουμε για να κερδίσει τον πολύ ισχυρότερο γείτονά της. Τίποτα τέτοιο δεν συμβαίνει. Η λογική υποδηλώνει επίσης ότι η Δύση θα πρέπει να εργαστεί για τον τερματισμό των εχθροπραξιών, διότι εάν τελικά έρθει η ήττα της Ουκρανίας, η κατάσταση στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ θα είναι πολιτικά χειρότερη. Τίποτα τέτοιο δεν συμβαίνει. Γιατί?

• Ρωσία

Η Ρωσία επωφελείται από την πολεμική προσπάθεια όπως οι ΗΠΑ επωφελήθηκαν από τον Πρώτο και τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Εκείνη την εποχή η αμερικανική οικονομία ενισχύθηκε, όπως και η οικονομία της Ρωσίας σήμερα. Η Ρωσία επωφελείται από τον πόλεμο και από την άποψη της κοινωνίας της που συσπειρώνεται γύρω από τον αρχηγό του κράτους. Ακριβώς όπως συνέβη με τις ΗΠΑ και στους δύο παγκόσμιους πολέμους, έτσι συμβαίνει και τώρα στην περίπτωση της Ρωσίας, η οποία δεν επηρεάζεται άμεσα από τις εχθροπραξίες. Προφανώς Ρώσοι στρατιώτες πεθαίνουν ή τραυματίζονται, αλλά το ρωσικό έδαφος και οι Ρώσοι πολίτες παραμένουν αλώβητοι για όλους τους πρακτικούς σκοπούς.

• Ευρωπαϊκή Ένωση

Η ΕΕ βρίσκεται σε παρακμή. Μια παρακμή που προκλήθηκε από την αποκλίνουσα πράσινη ιδεολογία της, από την αδιάκριτη αποδοχή της εισροής παράνομων μεταναστών και από τα οικονομικά της προβλήματα που προκλήθηκαν από την παραίτηση από το φθηνό ρωσικό φυσικό αέριο. Το κράτος πρόνοιας υπερφορτώθηκε, οι κυβερνήσεις και οι αρχηγοί κρατών είναι όλο και πιο αντιδημοφιλείς, ενώ τα ακροδεξιά/εθνικιστικά κόμματα βρίσκονται σε πολιτική άνοδο. Όχι σπάνια οι άνθρωποι βγαίνουν στους δρόμους και δείχνουν την περιφρόνησή τους για τους ηγέτες τους. Το ευρωπαϊκό όνειρο γκρεμίζεται. Τι προσπαθούν λοιπόν να κάνουν οι διαχειριστές της ΕΕ για να σώσουν την κατάσταση; Προσπαθούν να βρουν έναν αποδιοπομπαίο τράγο για όλα τα αρνητικά φαινόμενα. Αυτός ο αποδιοπομπαίος τράγος είναι η Ρωσία. Ένας πολύ βολικός αποδιοπομπαίος τράγος. Για όλα τα οικονομικά προβλήματα και τις ελλείψεις μπορεί τώρα να κατηγορηθεί ο επιτιθέμενος από την ανατολή, ο «κακός» Ρώσος. Οι Ευρωπαίοι πρέπει μόνο να καταλάβουν τι διακυβεύεται και να συσπειρωθούν γύρω από τους Επιτρόπους της ΕΕ σε μια κοινή προσπάθεια να υπερασπιστούν τον Κήπο της Εδέμ από το φίδι.

• ΗΠΑ

Οι ΗΠΑ χρησιμοποίησαν τον πόλεμο στην Ουκρανία όχι μόνο για να αποδυναμώσουν την Ρωσία, αλλά και για να υποτάξουν την Ευρώπη (γνωστή η ρήση της Βικτόρια Νιούλαντ «fuck the Europe»). Η Ουάσιγκτον γνωρίζει ότι η Ρωσία τελικά θα κερδίσει, αλλά στην πορεία θα παραμείνει απασχολημένη, αφήνοντας στην Ουάσιγκτον περισσότερα περιθώρια αλλού στον κόσμο (βλ. Συρία). Η Ευρώπη έχει καταστεί οικονομικά ανίκανη, κάτι που είναι άλλο ένα κέρδος για τους Αμερικανούς. Ένας ανταγωνιστής αφαιρέθηκε. Η εξάρτηση του ανταγωνιστή από τις ρωσικές πηγές ενέργειας έχει μειωθεί σημαντικά, ενώ από τις ΗΠΑ αυξήθηκε. Η Ουάσιγκτον τρέφει μεγάλες ελπίδες ότι ορισμένες από τις βιομηχανίες και τις επιχειρήσεις της Ευρώπης θα μετεγκατασταθούν στις ΗΠΑ, κάτι που ήδη συμβαίνει, γεγονός που θα αποβιομηχανοποιήσει περαιτέρω τη Γηραιά Ήπειρο και θα επαναβιομηχανοποιήσει τις ΗΠΑ.

Ποια είναι η στάση των τριών αναφερόμενων παικτών απέναντι στους Ουκρανούς;

Ρωσία: Η Ρωσία αναγνωρίζει τους Ουκρανούς ως αδερφικό λαό. Αυτός είναι ένας από τους λόγους για τους οποίους τα ρωσικά στρατεύματα αποφεύγουν να καταστρέψουν πολιτικές υποδομές και αντικείμενα πολιτιστικής κληρονομιάς. Ταυτόχρονα, τα ρωσικά στρατεύματα μάχονται σκληρά για να σκοτώσουν τα ουκρανικά στρατεύματα που πρακτικά καθοδηγούνται/διοικούνται από νατοϊκούς αξιωματικούς και νατοϊκή τεχνολογία. Αυτό από μόνο του θα καταστήσει την Ουκρανία λιγότερο εχθρική προς την Ρωσία. Επίσης, ο ρωσικός στρατός καταστρέφει τον στρατό της Ουκρανίας, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να ανταγωνιστεί την Ρωσική Ομοσπονδία στο εγγύς μέλλον. Η καταστροφή δε των μη στρατιωτικών υποδομών θα καταστήσει σχεδόν αδύνατη την αποδοχή της Ουκρανίας ως μέλους της ΕΕ.

Ευρωπαϊκή Ένωση: Η ΕΕ δεν νοιάζεται για την ζωή στην Ουκρανία, αν και οι διαχειριστές της ΕΕ λένε το αντίθετο. Οι ζωές των Ουκρανών είναι πιόνια στην γεωπολιτική σκακιέρα, τροφή για τα κανόνια, και θυσιάζονται πρόθυμα στον βωμό της καταπολέμησης της Ρωσίας. Το παράδοξο είναι ότι οι επίτροποι της ΕΕ αγκαλιάζουν ευχαρίστως τους «πρόσφυγες» από την Αφρική και την Ασία που δήθεν δραπετεύουν από τον πόλεμο, ενώ ευχαρίστως βλέπουν όλους τους Ουκρανούς αρτιμελείς άνδρες και γυναίκες να επιστρατεύονται στον ουκρανικό στρατό και να στέλνονται στο μέτωπο. Η Ευρωπαϊκή Ένωση δέχεται κατά χιλιάδες άνδρες από τον Τρίτο Κόσμο, όμως δεν δέχεται όλους τους Ουκρανούς άνδρες που θέλουν να αποφύγουν την στρατολόγηση (με εξαίρεση βέβαια τους γόνους των ελίτ Ουκρανών).

ΗΠΑ: Οι ΗΠΑ βλέπουν την Ουκρανία ακριβώς όπως η Ευρώπη. Θυμίζουμε τον Ζμπίγκνιου Μπρεζίνσκι, τον Αμερικανό πολιτικό στοχαστή που έβλεπε τον κόσμο ως γεωπολιτική σκακιέρα, με τα έθνη ως σκακιστές και τα εδάφη τους να είναι ασπρόμαυρα τετράγωνα της σκακιέρας. Κατά συνέπεια, θυσιάζεις έναν σκακιστή ή αφήνεις ένα τετράγωνο ανάλογα με την περίπτωση. Οι ΗΠΑ είναι ένας παίκτης, η Ρωσία ή η Κίνα είναι ο άλλος. Οτιδήποτε μεταξύ τους είναι τα τετράγωνα της σκακιέρας. Αυτό είναι το μόνο που είναι ρεαλιστικό.

Έτσι ακριβώς βλέπουν και οι διαχειριστές της αυτοαποκαλούμενης Δύσης τους απλούς ανθρώπους και τις χώρες τους. Οι ευρωπαϊκές ελίτ μπορεί να υποδαυλίζουν την πολεμική υστερία, αλλά οι ίδιες δεν θα χειριστούν ποτέ όπλα ούτε θα ξαπλώσουν στα χαρακώματα. Με ό,τι επιβάλουν στον απλό άνδρα και την γυναίκα, αυτές οι ελίτ ουδόλως επηρεάζονται. Επιτρέπουν σε «μετανάστες» να εισβάλλουν κατά εκατομμύρια με αποτέλεσμα να ζει ο κοινός Ευρωπαίος σε άθλιες συνθήκες γκέτο, ενώ ταυτόχρονα οι επίτροποι της ΕΕ ζουν σε μέρη όπου δεν χρειάζεται να ασχολούνται με τους ξένους εισβολείς. Είναι διαφορετικά με τον πόλεμο; Όχι. Σκεφτείτε τον Πρόεδρο της Ουκρανίας Ζελένσκι. Πώς βίωσε τα τρία χρόνια των εχθροπραξιών; Έχει ταξιδέψει σε όλο τον κόσμο, έχει γίνει δεκτός θερμά παντού και έχει δώσει εκατοντάδες συνεντεύξεις και έχει κάνει εκατοντάδες ομιλίες, εκδίδοντας εκατοντάδες δηλώσεις. Τι γίνεται με τα μέλη της ουκρανικής κυβέρνησης, του κοινοβουλίου της Ουκρανίας, τι γίνεται με τους ανώτερους αξιωματικούς; Σχεδόν η ίδια ιστορία.

Έτσι ήταν πάντα σε όλη την ανθρώπινη ιστορία. Ο Ναπολέων Βοναπάρτης είχε μισό εκατομμύριο στρατιώτες νεκρούς, παγωμένους ή ακρωτηριασμένους στις ρωσικές στέπες, αλλά ο ίδιος φρόντισε να μπορέσει να ξεφύγει από τον εχθρό και την παγωνιά σε μια άνετη άμαξα, τυλιγμένος σε ζεστές γούνες. Τι έγινε με τον Αδόλφο Χίτλερ και τους στρατηγούς του; Αφού οι Σοβιετικοί διέσχισαν τον Όντερ, πλησίαζαν στο Βερολίνο και η ήττα ήταν προ των πυλών, δεν σταμάτησαν τον πόλεμο. Αντίθετα, έστειλαν νέα κύματα στρατευμάτων, εφήβους και ηλικιωμένους, προσθέτοντας δεκάδες χιλιάδες θανάτους στον τεράστιο συνολικό απολογισμό της ήττας. Προς τιμήν τους βέβαια πολύ εξ αυτών αυτοκτόνησαν, κάτι που δεν αναμένεται από την μαριονέτα Ζελένσκι και τους δήθεν ναζί υποστηρικτές του.

Για τους διαχειριστές των παγκόσμιων υποθέσεων, ο πόλεμος είναι ένα παιχνίδι, ένα παιχνίδι που τους ενθουσιάζει γιατί είναι ένα παιχνίδι που παίζεται στην πραγματικότητα. Δεν είναι παιχνίδι υπολογιστή. Ο Αύγουστος Β ́ ο Ισχυρός (1670-1733), εκλέκτορας-ηγεμόνας της Σαξονίας και βασιλιάς της Πολωνίας, συνωμότησε με τον Τσάρο Πέτρο Α ́ της Ρωσίας για να επιτεθεί στην Σουηδία, στα εδάφη που κατείχε η τελευταία στη Βαλτική. Ο πόλεμος, ο οποίος ξεκίνησε το 1700 και διήρκεσε έως το 1721, αμέσως μετά το ξέσπασμά του μετατράπηκε σε καταστροφή για την Σαξονία και εν μέρει για την Ρωσία. Ο Αύγουστος αναγκάστηκε να επιστρατεύσει νέους άνδρες είτε για να υπερασπιστεί την χώρα του είτε για να βοηθήσει τον Ρώσο σύμμαχό του. Όταν κάποιος του υπενθύμισε ότι τόσοι πολλοί άνθρωποι είχαν πεθάνει και τόσοι άλλοι επρόκειτο να πεθάνουν, ανασήκωσε τους ώμους του και απλώς απάντησε: Οι άνθρωποι είναι σαν το γρασίδι. Όσο περισσότερο το πατάτε, τόσο πιο άφθονα θα ξαναφυτρώσει.

Ακροτελεύτιο:

Όλη η φράση του Ηράκλειτου είναι: «Πόλεμος πάντων μὲν πατήρ ἐστι, πάντων δὲ βασιλεύς, καὶ τοὺς μὲν θεοὺς ἔδειξε τοὺς δὲ ἀνθρώπους, τοὺς μὲν δούλους ἐποίησε τοὺς δὲ ἐλευθέρους».
Ο Ηράκλειτος με την παρηχητική έκφραση «πόλεμος πάντων πατήρ» θέλει να πει ότι δεν γίνεται πόλεμος μόνο μεταξύ των ανθρώπων με τα όπλα, αλλά καθημερινός φυσικός και κοινωνικός πόλεμος, μεταξύ των δυνάμεων και αντιθέσεων στην κοινωνία μας. Έτσι ο πόλεμος είναι βασικό στοιχείο της ζωής. Είναι αγώνας επιβίωσης. Μια αέναη σύγκρουση που οδηγεί σε ένα αέναο γίγνεσθαι. Με συνεχή δημιουργία νέων πραγμάτων και καταστάσεων.

Όμως ποιος ο ρόλος των πολέμων με τα όπλα; Ποια η σημερινή πραγματικότητα στην Ουκρανία;

Η καταστροφή της Ουκρανίας, υλικά, κοινωνικά και πολιτικά είναι γεγονός. Η Ουκρανία είναι πια ακρωτηριασμένη και κατεστραμμένη. Η Ρωσία πέρα από τα εδάφη που κατέλαβε και θα καταλάβει αναδεικνύεται σε ρυθμιστή της ευρωπαϊκής άμυνας και πολιτικής, έστω και έμμεσα αρχικά, και ίσως παγκόσμιος διαμορφωτής των εξελίξεων μετέπειτα. Η Ουκρανία που γνωρίζαμε δεν υπάρχει πια και μετατρέπεται σε ένα ουδέτερο ανύπαρκτο πολιτικά Κράτος που θα πρέπει να ζήσει με εγγυήσεις και να επουλώσει τις πληγές της ως ηττημένη.

Για την ΕΕ, το ΝΑΤΟ και τις ελίτ τα λόγια περιττεύουν και αρχίζει το ανέκδοτο με τον λαγό και το λιοντάρι. Οι ουσιαστικά ανύπαρκτες οντότητες πολεμικά, πίστεψαν ότι μπορούν να πολεμήσουν με τα όπλα και τα κορμιά άλλων. Δυστυχώς δεν διάβασαν την ιστορία του Χίτλερ και του Ναπολέοντα για να παραδειγματιστούν, εκτός και αν επιζητούν την δυστυχία των λαών τους για να ξεπλύνουν τις μεταψυχροπολεμικές αμαρτίες και ψευδαισθήσεις τους στην Γιουγκοσλαβία, στο Αφγανιστάν, στο Ιράκ, στην Λιβύη, στην Συρία.

Η Ελλάδα επέλεξε την πλευρά των ηττημένων, συμμάχησε με την αποκρουστική και γηρασμένη Δύση, ηττάται και δυστυχώς θα λογοδοτήσει για την καταφανή εχθρικότητα έναντι της Ρωσίας.