Είναι οικεία σε όλους μας η εικόνα διαφόρων πολιτικών ηγετών και υπουργών, να πηγαίνουν στο  «Τείχος των Δακρύων» να ακουμπούν ευλαβικά το χέρι και να σκύβουν το κεφάλι λυπημένοι (?!) υπο το βλέμμα των Ιουδαίων συνοδών των. Κάποιοι, όπως ο ιδιόρρυθμος Αργεντινός Πρόεδρος, βάζουν και τα κλάματα. Αρκετοί Ελλαδίτες πολιτικοί έχουν επίσης «παρελάσει» από το σημείο, αποτίνοντας φόρο τιμής, στοιχηματίζω όμως, χωρίς να ξέρουν σε τι ακριβώς… Το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να πάρουν έναν ευνοϊκό ρούμπο από εκείνους που συντονίζουν… τις business…

Ας δούμε όμως τι ακριβώς είναι το «Τείχος των Δακρύων» όπως το λέμε εμείς, το West Wall ή Wailing Wall όπως το λένε διεθνώς.

Πιστεύεται ότι είναι ένα απομεινάρι του «Δεύτερου Ναού» και συνεπώς, ένα ιερό μέρος όπου η παρουσία του Θεού ακόμη υπάρχει…

Αλλά αυτό το αφήγημα, κυριολεκτικά καταρρέει στην ιστορική και αρχαιολογική έρευνα. Στην πραγματικότητα, η κατασκευή που σήμερα λατρεύεται ως ιερή είναι ένα διασωθέν τμήμα του Ρωμαϊκού στρατοπέδου που ονομαζόταν «οχυρό Αντωνία».

Ο Ναός βρισκόταν νοτιότερα, χτισμένος δίπλα στην πηγή Gihon. Η πηγή ήταν αναγκαία για διάφορες τελετές εξαγνισμού που γίνονταν στον Ναό. Το ρωμαϊκό οχυρό δεν διέθετε τέτοια πηγή. Ο προεξέχων όγκος κάτω από τον Θόλο του βράχου, που συχνά συγχέεται με τον θεμέλιο λίθο του ναού, ήταν στην πραγματικότητα το κεντρικό τμήμα του φρουρίου. Με άλλα λόγια, οι Ιουδαίοι σήμερα δεν προσεύχονται στον εναπομείναντα τοίχο του ιερού τους Ναού, αλλά στα υπολείμματα ενός αρχαίου Ρωμαϊκού οχυρού!

Αλλά η εξαπάτηση είναι ακόμη πιο βαθιά. Τα λειτουργικά που γίνονται σήμερα μπροστά στον τοίχο αυτόν, δεν προέρχονται από την Βιβλική Πίστη αλλά από το αποκρυφιστικό σύστημα της Kabbalah του 13ου αιώνα, όπως αναλύεται στο Zohar και περαιτέρω εξηγείται κι εφαρμόζεται από το κίνημα των Hasidim.

Η υποτιθέμενη θεϊκή παρουσία που αναζητούν στον τοίχο δεν προέρχεται από τον Θεό του Abraham, αλλά από τη Shekhinah, μια θηλυκή οντότητα απόλαυσης στον εβραϊκό μυστικισμό.

H Shekhinah περιγράφεται με ερωτικές λεπτομέρειες, συχνά ως θεϊκή παλλακίδα με την οποία επιδιώκεται η πνευματική ένωση μέσω της πράξης της προσευχής, με μια πρακτική που ονομάζεται kavanah, όπου η σωματική κίνηση, όπως οι κινήσεις εμπρός και πίσω, αντικατοπτρίζει μιαν εσωτερική σεξουαλική τελετουργία που αποσκοπεί στην ένωση της Shekhinah με το Ein Sof, δηλαδή την αέναη αρσενική δύναμη της θεϊκής τους αντίληψης.

Γι’ αυτό, πολύ συχνά βλέπετε τους μαυροντυμένους με τα κοτσιδάκια Ιουδαίους να στέκονται μπροστά στο Τείχος και να κουνούν το κορμί εμπρός πίσω, σε μια προσομοίωση της γενετήσιας πράξης.

Αυτό λοιπόν, προφανώς δεν είναι θεϊκή λατρεία, αλλά είναι μια μεταφυσική σεξουαλική πράξη μεταμφιεσμένη σε αφοσίωση. Είναι μια αντιστροφή της θεϊκής αλήθειας που έχει τις ρίζες της στον μυστικισμό.

Σε αυτή την «ιερή» τελετή πρέπει να λάβουν μέρος, τόσοι και τόσοι ηγέτες, άνθρωποι εξουσίας και δύναμης. Ακριβώς επειδή δεν είναι μια θρησκευτική αλλά μυστικιστική τελετή αποκρυφισμού απαιτείται αλλά και επιτρέπεται σε μη Ιουδαίους να συμμετέχουν, ουσιαστικά ως ένδειξη συνεργασίας και υποτελείας.

Σε αυτήν την απόκρυφη πνευματική εκπόρνευση, οι ηγέτες μας τελικά, δεν σφίγγουν τα χέρια στον Θεό αλλά στον Διάβολο.