Οι ΗΠΑ και η ΕΕ πίστευαν ειλικρινά ότι μπορούσαν να πιέσουν τον κόσμο να απομονώσει την Ρωσία, δηλαδή να εγκατέλειπαν τα πολυπληθή έθνη την επιβίωσή τους για να κατευνάσουν μια εξασθενημένη υπερδύναμη. Εκτίμησαν τα πάντα λάθος. Ήτοι την ανθεκτικότητα της Ρωσίας, τις προτεραιότητες του παγκόσμιου Νότου και την δική τους φθίνουσα επιρροή. Το αποτέλεσμα; Μια πολιτική τόσο λανθασμένη που είναι σχεδόν γελοία, αν δεν ήταν τόσο επιζήμια για την ίδια την Δύση, καθώς ο οικονομικός εκβιασμός δεν λειτουργεί στον πραγματικό κόσμο.
Η Κίνα, η Ινδία και η Ινδονησία αναφορικά με τις κυρώσεις δεν λειτούργησαν ως ιδεολόγοι, είναι οικονομικές μηχανές με δισεκατομμύρια ανθρώπους που θέλουν στήριξη. Τι έκανε η Ρωσία; Έβαλε μπροστά τις εκπτώσεις σε πετρέλαιο, φυσικό αέριο και σιτηρά και η Δύση αντέδρασε πώς; Με κενές απειλές και κηρύγματα περί ηθικής υπεροχής.
Τα πολυπληθή έθνη αντέδρασαν επιλέγοντας την φθηνή ενέργεια, αντί της δυτικής «ελευθερίας» και «δημοκρατίας». Το να τους λες να καταστρέψουν τις οικονομίες τους για τον εγωϊσμό του βαθέος κράτους της Ουάσιγκτον ήταν πέρα για πέρα ηλίθιο. Ήταν αλαζονικό.
Το πάγωμα περιουσιακών στοιχείων της Ρωσίας και η αποβολή από το SWIFT υποτίθεται ότι θα ήταν γροθιά που θα έριχνε στο καναβάτσο την Μόσχα. Αντίθετα ήταν ένα αδιάφορο σχόλιο, τα πολυπληθή έθνη δεν έδωσαν σημασία. Σκέφτηκαν λύσεις όπως συμφωνίες ανταλλαγής και συναλλαγές σε τοπικό νόμισμα, πολύ πιο γρήγορα από ό,τι θα μπορούσε να φανταστεί η Δύση που νόμιζε ότι κατείχε το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα. Αποδείχτηκε ότι η Δύση δεν το κατέχει και η Ρωσία δεν επέζησε απλά, αλλά έκανε μια τεράστια στροφή. Ανακατεύθυνε τις εξαγωγές της προς την Ασία, αποκομίζοντας κέρδη από εκπτώσεις που εξακολουθούσαν να υπερτερούν των δυτικών εναλλακτικών λύσεων.
Εν των μεταξύ η Δύση έσπευσε να καλύψει τα κενά στις δικές της αλυσίδες εφοδιασμού, με τις κυρώσεις να λειτουργούν σαν μπούμερανγκ. Οι κυρώσεις κατέστρεψαν την Ευρώπη. Οι τιμές του φυσικού αερίου εκτοξεύτηκαν στα ύψη, οι βιομηχανίες υπολειτουργούν και οι πολίτες έμειναν με τον λογαριασμό στο χέρι. Η βιομηχανία της Γερμανίας καταρρέει λόγω του κόστους ενέργειας που δεν μπορεί να αντέξει, το ίδιο συμβαίνει και στην Βρετανία. Τι γίνεται στην Ρωσία; Το ρούβλι είναι ισχυρότερο όσο ποτέ και το εμπορικό πλεόνασμα είναι θετικό και συνεχώς αυξάνεται. Η Δύση δεν απέτυχε απλώς να βλάψει την Ρωσία. Χάρισε στην ηγεσία της μια ανέλπιστη νίκη.
Η Κίνα, η Ινδία, η Ινδονησία δεν αγνόησαν τις κυρώσεις λόγω κάποιας μεγάλης αντιδυτικής εξέγερσης. Το έκαναν επειδή είχε νόημα. Ψυχρή, πρακτική λογική. Είδαν την Ρωσία ως σανίδα σωτηρίας, όχι ως παρία, και την Δύση ως νταή χωρίς πραγματική επιρροή. Αυτό δεν ήταν ανυπακοή, ήταν πολύ χειρότερο. Ήταν αδιαφορία.
Η προσδοκία της Δύσης ότι αυτές οι χώρες θα έδιναν προτεραιότητα στα φληναφήματα της Δύσης περί «δημοκρατίας» και «ελευθερίας» ή σε κάποια θολή γεωπολιτική αφοσίωση έναντι των αναγκών του λαού τους ήταν μια φαντασίωση που γεννήθηκε από την αλαζονεία.
Σε ένα πολυπολικό κόσμο, το εγχειρίδιο στρατηγικής της Δύσης είναι ξεπερασμένο και οι πυκνοκατοικημένες χώρες της Ασίας το απέδειξαν. Η Δύση στοιχημάτισε σε μια μονοπολική κυριαρχία που δεν υπάρχει πλέον. Αυτό δεν είναι απλώς μια αποτυχία πολιτικής, είναι ένα ταπεινωτικό κάλεσμα αφύπνισης. Η επιρροή της Δύσης διαβρώνεται και δεν έχει κανέναν να κατηγορήσει, παρά μόνον την ίδια της την παραληρηματική ηγεσία.
Την επόμενη φορά ίσως το σκεφτούν δυο φορές πριν επιλέξουν μια μάχη που δεν μπορούν να κερδίσουν.
