_Το εισιτήριό σας κύριε…

_Το πέταξα

_Γιατί το πετάξατε κύριε;

_Ξέρω κι εγώ… γιατί το πέταξα… Άνθρωπος είμαι, το πέταξα…

Ο επιβάτης του τραμ επικαλέσθη απλούστατα τον ανθρωπισμόν του, δια να δικαιολογήσει την αμέλειαν ή την αδιαφορίαν του. Αλλ’ υπάρχουν κι άλλοι, που επικαλούνται επίσης τον ανθρωπισμόν των, δια να δικαιολογήσουν πολύ σοβαρότερα πράγματα.

—

_Γιατί το κλώτσησες βρε το παιδί;

_Ξέρω κι εγώ κύριε Αστυφύλακα πως βρέθηκα και το κλώτσησα… Άνθρωπος επιτέλους είμαι…

Το λογικότερον θα ήταν να επικαλεσθεί το δικαίωμα του γαϊδάρου. Εν τούτοις κι αυτός επικαλέσθη το δικαίωμα του ανθρώπου.

—

_Δεν ντρέπεσαι μωρέ να πίνης και να μεθάς ολιμερίς του Θεού;

_Τι να κάνω κουμπάρε; Άνθρωπος είμαι κι εγώ Πίνω…

Πολύ φυσικά! Αν δεν ήτο άνθρωπος και ήτο σκύλος, γάτος ή ελέφας αντί να πίνει κρασί και να μεθά, θε έπινε νεράκι και δεν θα εμεθούσε.

—

_Μια αιωνίως θα γκρινιάζης Καλλιόπη μου; Δεν εννοείς τέλος πάντων ότι η γκρίνια είνε γκίνια και ότι χαλάς αδίκως το συκώτι σου; Δεν το βλέπεις και μόνη σου ότι η γκρίνια “εις ουδέν ωφελεί” όπως λέει και το ρητόν; Δεν το καταλαβαίνεις επιτέλους;

_Το βλέπω και το καταλαβαίνω Παρασκευά μου αλλά τι θέλεις να κάνω; Άνθρωπος είμαι…

Δια την δυστυχίαν του πτωχού Παρασκευά και η κυρία Καλλιόπη είναι άνθρωπος,ενώ θα υπέθετε κανείς ότι είνε κατσίκα.

—

_Γιατί γκαρίζετε μωρέ τέτοια ώρα κάτω απο τα παράθυρα του χριστιανού; Δεν ξέρετε ότι απαγορεύονται τα άσματα;

_Διασκεδάζουμε κύριε Αστυφύλακα, δεν επιτρέπεται δηλαδή να διασκεδάση κανένας; Το οποίον άνθρωποι είμαστε κι εμείς, δεν έχουμε το ελεύθερο ως άνθρωποι;

Εν ονόματι του ανθρωπισμού και ο λαμπρός κανταδόρος επεκαλείτο απλούστατα και φυσικότατα το δικαίωμα του γκαρίζειν…

—

_Ομολογείς λοιπόν ότι τον εσκότωσες;

_Τώκανα κύριε Εισαγγελέα. Δεν το κρύβω…

_Γιατί το έκανες;

_Έφταιξα κύριε Εσαγγελέα. Άνθρωπος είμαι. Έφταιξα…

Άνθρωπος και αυτός!

—

_Όταν επαίρνατε τα χρήματα του ταμείου που σας ενεπιστεύθησαν και τα παίζατε στα χαρτιά, δεν το καταλαβαίνατε ότι θα βρεθείτε μιαν ημέρα ελλειματίας;

_Το καταλάβαινα κύριε Ανακριτά αλλά παρεσύρθην… Τι να κάνω άνθρωπος είμαι…

—

Με άλλους λόγους, τα μεγαλείτερα κακά συμβαίνουν εις τον κόσμον αυτόν, επειδή οι άνθρωποι… είναι άνθρωποι… Και υπάρχουν γονείς που συμβουλεύουν τα παιδιά των, στερεοτύπως:

Κύτταξε παιδί μου, να μελετάς και να προκόψης για να γίνεις κι εσύ άνθρωπος μια ημέρα !

Και η “ντόπια ανθρωπιά” την οποίαν ο Λασκαράτος εδίσταζε να ευχηθή εις το νεογέννητον γαϊδούρι του φίλου του, ακόμη αυξάνεται και πληθύνεται.