Ι.ΣΤ.Ο.Σ.

ΙΔΡΥΜΑ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΩΝ ΟΜΟΓΕΝΕΙΑΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ

ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΣΚΟΙΝΟΒΑΣΙΕΣ  
««ΤΟ ΓΕΛΙΟ ΤΗΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ, ΤΟ ΚΛΑΜΑ ΤΟΥ ΣΑΒΒΑΤΟΥ»

Τον περασμένον Ιούνιον ο Πρόεδρος του ΕΛΑΜ -που αποτελούσε προσωπική επιλογή του κ. Μιχαλολιάκου-μιλώντας με την πικρή γλώσσα της πραγματικότητας για την ΧΑ, την «τέως ναυαρχίδα» του Ελληνικού Εθνικισμού, είπε μεταξύ άλλων «…. Ο λόγος για τον οποίο έχουμε χαράξει την δική μας πορεία, είναι αυτό που λέγαμε εξ αρχής. Μπορεί να υπάρχουν δεσμοί συνεργασίας, αλλά εμεις έχουμε ακολουθήσει μια διαφορετική στρατηγική και μια διαφορετική τακτική. Εάν υπάρχουν λάθη στη διαχείριση του ζητήματος από το εν λόγω κίνημα, είναι κάτι που πρέπει να διαχειριστούν οι ίδιοι. Επομένως, από τη στιγμή που είναι και εκτός κοινοβουλίου, έχουμε διακόψει πλέον κάθε είδους συνεργασία και αυτό είναι επίσημο.» Ψύχραιμος ρεαλισμός, αναγκαστικό ωμό κι απροφάσιστο «άδειασμα» ή απλά καινοφανείς αποτυπώσεις στρατηγικών και τακτικών επιλογών ; Το πέρασμα του χρόνου θα μας δείξει ολόγυμνη την αλήθεια για τον καθένα.

Μετά την κορύφωση της αποδόμησης του πολιτικού πλέγματος του Εθνικισμού -με την καταδίκη των μελών και της ηγεσίας της ΧΑ- ξέσπασαν κάθε λογής ιερεμιάδες, λεονταρισμοί, ξεκατινιάσματα, αλληλοσπαραγμοί και παραλογισμοί «περί του πρακτέου» από τους υπολειπόμενους Εθνικιστές, εθνικιστές και κάθε λογής πατριώτες αλλά και πατριδέμπορους. Δέκα κομμάτια έντεκα αρχηγοί !

Η πολύμορφη «πολιτική αγωνία» και η «πολιτική δυσκοιλιότητα» που εκδηλώθηκε -και συνεχίζει να εκδηλώνεται- δεν έχει να κάνει μόνο με την ακατανόητη προσωποπαγή ανυπαρξία των «Ελλήνων για την Πατρίδα» και την γενναία και περήφανη αλλά μικροσκοπική διάσταση της ΕΛΑΣΥΝ. Με καταλύτη τα παραδικαστικά καμώματα της δικτατορίας του «συνταγματικού» καθεστώτος και με μπόλικο χαφιεδόζουμο, ξάφνου ανακατεύονται και χορεύουν καρτσιλαμάδες και φαραντόλες διάφορα σεπτά πλευρικά φαντάσματα μαζί με αβδηριτικά καλλεντζικά πλάσματα. Ανάκατα φάσματα κι υφάσματα «στης τύχης τα χαλάσματα και του μυαλού τα χάσματα».

Γνωστοί κι άγνωστοι, μοναχικοί και συμμαζωμένοι, επώνυμοι (σπάνιοι), ψευδώνυμοι (πολλοί) κι΄ ανώνυμοι (πάμπολλοι) του «χώρου», μυρίζονται (σαν τα σκυλιά) δαγκάνονται ή γλείφονται ανάλογα με τις οσμές του καθένα τους κι ουρλιάζουν σεληνιαζόμενοι για το χαμένο εθνικιστικό όνειρο της μεταπολίτευσης, που το ήπιαν όλο μέχρι τον ντελβέ και ξέμειναν. Πάππαλλα !

Θωρώ τριγύρω και σκιάζομαι : Στην Μάνα Ελλάδα απόμειναν μόνον ανίκανοι, πελλοί και σιέσηες ; Άντρες δίχως πίστη, ζαβοί και ξεπουλημένοι που νοιάζονται και δρουν μονάχα για την καλομαθημένη σκεμπέ τους, για να φάνε την φάουσα ; Δεν έμεινε ένας αληθινός Εθνικιστής Έλληνας στην γή της Παλλάδας παρά καραόλοι και βουρβουλλάες που λένε λαφαζανιές; Τυφλώθηκαν ξάφνου όλοι οι Ελλαδίτες συναγωνιστές ; Μ΄ακόμα κι αν τυφλώθηκαν δεν τους συνεφέρνει ο ζώλος κι η δυσωδία της Ελλάδας μας που σαπίζει;

Ας το καταλάβουν επιτέλους οι πολλά βαρείς αμετανόητοι που έψαχναν «βαγκνερικά φινάλε» στα τελειώματα του εθνικιστικού διαλείμματος με την ΧΑ και ξύπνησαν με ρουφιανιές : Ο «Πρώτος Γύρος» τέλειωσε μέσα στα σκουπίδια, με αλληλοκαρφώματα, υστερίες, κλάψες, αυτομολήσεις κι αποστασίες. Δεν είχε Χορό του Ζαλόγγου, αλλά πηδηχτό σαλταρέλο μεθυσμένων από την φευγαλέα εξουσία και την ψευδαίσθηση δύναμης. Ρηχό ξεσάλωμα κούφιων και κοντόφθαλμων ονειροπαρμένων (στην καλύτερη περίπτωση) που πέταξαν την ιστορικήν ευκαιρία στα σκουπίδια. Μαγκιά και ανέξοδο καρκασαλλίκκι με τα μαύρα ρούχα, που ξέφτισαν μουσκεμένα στα σάλια από τη χλεύη εχθρών και αντιπάλων. Δεν βαστήξαμε ούτε την περηφάνια μας, ούτε τη θύμηση απ’ το αίμα των γενναίων που έπεσαν.

Λοιπόν τι ; Θέλετε να παραιτηθούμε και να παραδοθούμε στο Κτήνος ; Οι Κυπραίοι δεν θα το πράξουν ποτέ ! Ανάλογα να σταθούν κι οι Ελλαδίτες συναγωνιστές μας : Ορθοί, επίμονοι και καλά προετοιμασμένοι, ομονοώντας γιά τον Μεγάλον Σκοπόν του Έθνους. Όποιος πράγματι πιστεύει στην εθνικιστική ιδέα της Αναγέννησης, δεν μπορεί να μην αποζητά την συνέχιση του Αγώνα, τον «Δεύτερο Γύρο», της δικαίωσης και της Δικαιοσύνης.

Πρέπει να γίνει κατανοητό και πιστευτό απόλυτα πως όλα τα μονοπάτια και οι παράδρομοι των προσπαθειών μας είναι αναγκαίο να συνταιριάξουν και να συνενωθούν στην πλατιά λεωφόρο της επανόδου και της νίκης. Περιφρονήστε λοπόν κάθε ξιμαρισμένο μαστραππά που βγάζει τ΄απωθημένα του καβάλα στο καλάμι της δόξας του εαυτού του. Ο Ελληνικός Εθνικισμός έφθασε στον πάτο. Αν δεν πασχίσουμε με σκληρότητα κι απόφαση, θα οδηγηθεί για πάντα στον απόπατο της ιστορίας.

Πρώτο αναγκαστικό βήμα του επιβεβλημένου μονόδρομου της ανάκαμψης είναι η πολιτική ένός «Εθνικοπατριωτικού Μετώπου» : με εκλογική συσπείρωση – συμπαράταξη όλων των αντικαθεστωτικών εθνικιστικών και εθνικών δυνάμεων, όπως πέτυχαν με το λαμπρό και καρποφόρο παράδειγμά τους οι Ιταλοί πατριώτες της Λέγκας του Βορρά και των 5 Αστέρων και κατάφεραν να ανατρέψουν τα εμπόδια του «βαθιού κράτους» της μαφίας και της μασονίας.

Εκλογική συμπαράταξη «Εθνικοπατριωτικού Μετώπου» λοιπόν, με πανελλαδική κινητοποίηση κι εμβέλεια, δίχως αρχηγηλίκια και καμαρίλες, με σοδειά αναλογική της συμμετοχής των συνιστωσών. Μελετημένη πορεία πάνω σε συμφωνημένη πολιτική πλατφόρμα συμπαράταξης και με ξεκάθαρες, ανυπέρβλητες κι αμετακίνητες ιδεολογικές αρχές (όπως π.χ. ορισμός της εθνικής ταυτότητας με βάση την καταγωγή. Δεν είναι καν συζητήσιμο να ορίζονται και να διορίζονται «Έλληνες» διάφοροι Ταταροτσετσένοι και Σομαλοαιθίοπες λόγω ορθόδοξου αγαπισμού. Στα λόγια του Πατέρα μας Περικλή Γιαννόπουλου είναι χαραγμένη η σωστή επιλογή: «Ελληνική Φυλή, δια να αισθανθείς τον Ελληνισμόν Σου πρέπει να περιορίσεις το Χριστιανικό σου συναίσθημα εις τα λογικά και πραγματικά του όρια»).

Στην επερχόμενη προεκλογική εποχή της διαλυτικής πολιτικής ρευστότητας, της καταθλιπτικής υπαρξιακής αβεβαιότητας, της αυξημένης πολυπλοκότητας των κοινωνικοοικονομικών προβλημάτων και των ασυμμετριών στα πιεστικά εθνικά ζητήματα επιβίωσης, όλα είναι πιθανά!

Κάθε Εθνικιστής, κάθε φίλος και συνοδοιπόρος των Εθνικών Ιδεών πρέπει να ξεκαθαρίσει : Στις προσεχείς βουλευτικές εκλογές το ζητούμενο αποτέλεσμα δεν πρόκειται να εξαρτηθεί από την τυχαιότητα, αλλά από την προσεγμένη σύνθεση μετωπικών ψηφοδελτίων σε ολόκληρη την εθνική επικράτεια (σύνθεση που πρέπει δίχως ρουσφέτια, δολιότητες και μεγαλοστομίες να αποδίδει με ειλικρίνεια την πολιτική εικόνα, τις πραγματικές ικανότητες, την πειστικότητα, την εθνική και κοινωνική προσφορά των συμμετεχόντων αποφασισμένων υποψηφίων), από τα ξεκάθαρα προεκλογικά προγράμματα, τη διαφοροποίηση από τους αντιπάλους, την επιστημονική τεκμηρίωση και τη στρατηγική υλοποίησης των πατριωτικών προτάσεων. Μας αρέσει ή όχι, το «πολιτικό μάρκετινγκ» έχει κανόνες και μεθόδους. Δεν χωράνε θεόσταλτες εμπνεύσεις αυτοδιορισμένων εκλεκτών. Όποιος πιστεύει κι επιζητεί την πολιτική συνέχεια του Ελληνικού Εθνικισμού πρέπει να το αποφασίσει : Η κάλπη δεν παίζει ζάρια – το εκλογικό σώμα είναι εκείνο που κρατά το σκορ.

Οι προεκλογικές στρατηγικές και τακτικές θα πρέπει να διαφοροποιηθούν και να προσαρμοστούν μ΄ ακρίβεια, σύμφωνα με τα τρέχοντα δεδομένα (π.χ. ανάλογα με την τρέχουσα και περαιτέρω πορεία της πανδημίας) και με τα μελλούμενα δεδομένα (π.χ. το τότε ισχύον «εκλογικό πρωτόκολλο» κι οι οικονομικές παρενέργειες της πανδημίας). Χρειάζεται διαρκώς επίκαιρος ανασχεδιασμός κι επαναξιολόγηση των εργαλείων προβολής και προώθησης, αφού κάποια από τα τωρινά μέτρα επιδημιολογικής προστασίας όπως η «κοινωνική αποστασιοποίηση», μπορεί να κρατήσουν για πολύ καιρό και θα αυξομειώνονται σε ένταση (αν στο μεταξύ δεν εξαναγκαστούμε όλοι σε εμβολιασμό).

Πρέπει να έχουμε συνεχή επαγρύπνηση, με μάτια κι αυτιά ανοιχτά : Ίσαμε τότε που θα ξεσκαρτάρουμε την ήρα από το σιτάρι και θα κοσκινιστεί ο κόσμος μας, θ’ ακούμε ανυπόστατες και βλακώδεις προτάσεις απραγματοποίητων συνεργασιών. Συνεργασιών που μπορούν να υπάρξουν στο νου κάποιων καταϊδρωμένων όψιμων φωστήρων που παριστάνουν τους νέο-εθνικιστές (;) και δηλώνουν ψαγμένοι κι «ενωτικοί», αδέσμευτοι τάχα «πατριώτες».

Μετά τον χαλασμόν εφύτρωσαν μερικοί ξύπνιοι, μερακλήδες να μας παραστήσουν τους ιεροκήρυκες. Ανέραστοι σεξομανείς, ταγμένοι «και με τον χωροφύλαξ και με τον αστυφύλαξ» κι ολίγον οπισθογεμείς. Σύγχρονοι Λαπαθιώτηδες δίχως αναγνώριση, που υποδύονται τους διανοούμενους ποιητές, αυτοδιορίστηκαν μαέστροι της φανταστικής πολυσυλλεκτικής ορχήστρας. Εδώ που καταντήσαμε, πειστική φωνή έχει ο τσόνης, ο μπούφος και ο γκιόνης, μαζί με τα παπαγαλάκια κι άλλα πρακτορικά πουλάκια του κράτους της «Ισλαμογραικίας» (κατά πως γράφει πετυχημένα ένας φιλότιμος ανεξάρτητος σχολιαστής).

Κύριο ζητούμενο του μετωπικού μας αγώνα πρέπει να είναι η αναθέρμανση της αποστροφής των πολιτών προς τους καθεστωτικούς θεσμούς, αλλά και συνολικά προς το αντεθνικό κι ανάλγητο πολιτικό σύστημα κι όλα τα εθνομηδενιστικά κόμματα του «συνταγματικού τόξου».

Αποφεύγω να μιλώ πολιτικά με όρους ψυχολογικής έρευνας και με ανέτοιμα συμπεράσματα, όμως εδώ πρέπει να καταθέσω από καρδιάς ένα αγωνιώδη προβληματισμό μου : Άραγε σε ποιάν έκταση και σε ποιόν βαθμόν είναι δυνατόν να χωρούν στις τάξεις ενός «Εθνικοπατριωτικού Μετώπου» Εθνικής Ανεξαρτησίας και Κοινωνικής Δικαιοσύνης διάφοροι μνημονιακοί καραγκιόζηδες και κατά συρροήν ψοφοδεείς κοινοβουλευτικοί γλύφτες ;

Αυτό αφήνεται στην πληροφόρηση, την ευθυκρισία και την οξυδέρκεια του καθενός υπεύθυνου επώνυμου που ζητεί να συμμετέχει στα κοινά. Κι όσοι ανίκανοι συκοφάντες βιάστηκαν να χαρούν χλευάζοντας μικρόψυχα, ας μη ξεχνούν την σοφή παροιμία του υπότιτλου.

Ιάκωβος Ναυκλήρου




Mοιραστείτε το 

Δεν μου αρέσει ο πόλεμος, αλλά προτιμώ να τον κάνω νωρίτερα παρά αργότερα.
Ναπολέων

2020 copyright istos.net.gr